Χρύσανθος
Μπήκαμε στο 2026 με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όχι μόνο στην Κύπρο, να ψάχνονται. Να ψάχνονται και να μην… βρίσκονται. Να αναζητούν τον εαυτό τους αλλά και τον ρόλο τους σε μια κοινωνία και μια πραγματικότητα που αλλάζει ραγδαία και πολλές φορές βίαια.
Στην Κύπρο του 2026 οι εφημερίδες παραμένουν λίγες σε αριθμό και πασχίζουν να επιβιώσουν. Το ίδιο και χειρότερα οι δημοσιογράφοι. Κάποιες εφημερίδες που κάποτε ήταν η καρδιά και η πηγή της ενημέρωσης σήμερα μοιάζουν σκιές του εαυτού τους. Με λιγότερες σελίδες, λιγότερες αποκαλύψεις, λιγότερες ειδήσεις, σίγουρα λιγότερους δημοσιογράφους και περισσότερη ανασφάλεια. Με τη μάχη για την επιβίωση να κερδίζει ξεκάθαρα την μάχη της ενημέρωσης.
Οι πραγματικές ειδήσεις έχουν από καιρό αντικατασταθεί με θέματα που αναπαράγονται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χωρίς αυτό να είναι κακό, εάν δεν περιορίζει τη διερευνητική δημοσιογραφία και τον έλεγχο της εξουσίας. Τα άρθρα με άποψη και δημιουργική συμβολή έχουν εν πολλοίς αντικατασταθεί με σχόλια που λες και γράφονται για την ατάκα παρά για τις απόψεις και την επιχειρηματολογία. Υπάρχουν βεβαίως, όπως πάντα, οι εξαιρέσεις. Που επιβεβαιώνουν την θλιβερή πραγματικότητα…
«Μακάρι το 2026 να έχουμε λιγότερη τηλεοπτική αυτάρκεια και περισσότερη επαφή. Τηλεόραση που να μην μιλά μόνο αλλά και να ακούει.»
Μια τηλεόραση που να βλέπει και να αντέχει το τώρα
Η τηλεοπτική πραγματικότητα δεν είναι λιγότερο καταθλιπτική. Το 2026 βρίσκει την κυπριακή τηλεόραση να αλλάζει χρονιά ως να αλλάζει… σκηνικά. Οι υποσχέσεις για νέο «φρέσκο πρόγραμμα» ακούγονται όπως οι υποσχέσεις των πολιτικών προεκλογικά. Γιατί σε κάθε νέα σεζόν εκείνο που αλλάζει είναι τα γραφικά και όχι η γραφικότητα. Όλα παραμένουν τόσο αδιάφορα γνώριμα όσο και προβλέψιμα .
Ευχή, με τη νέα χρονιά τα τηλεοπτικά πράγματα να πάνε λίγο πιο μπροστά. Οι ιθύνοντες στα κανάλια να πάψουν να φοβούνται τόσο πολύ το… λάθος. Τον κίνδυνο της αποτυχίας και να προσπαθήσουν λίγο περισσότερο. Να συνειδητοποιήσουν ότι το πραγματικό ρίσκο δεν είναι να δοκιμάσεις κάτι και να μην πετύχει, αλλά να επαναλαμβάνεις τα ίδια και να τα βαφτίζεις ανανέωση. Η τηλεόραση δεν χρειάζεται άλλες «επιστροφές», ούτε άλλες ασφαλείς λύσεις. Χρειάζεται περιέργεια, ψάξιμο χώσιμο στην κοινωνία και επαφή με τους ανθρώπους, όχι αφ’ υψηλού βλέμματα. Το 2026 θα μπορούσε να είναι η χρονιά που η τηλεόραση θα ακούσει λίγο περισσότερο τους τηλεθεατές και θα μιλήσει λίγο λιγότερο για τον εαυτό της. Που οι εκπομπές δεν θα λειτουργούν σαν καθρέφτες άλλων εκπομπών, αλλά σαν παράθυρα προς ανθρώπους, αγωνίες και πραγματικές ιστορίες.
Η κυπριακή τηλεόραση έχει πάθει έναν ήπιο ναρκισσισμό. Μιλά διαρκώς για τον εαυτό της. Παρουσιαστές σχολιάζουν παρουσιαστές, εκπομπές σχολιάζουν εκπομπές, ρεπορτάζ γίνονται είδηση επειδή… έγιναν ρεπορτάζ. Ένα κλειστό σύμπαν, όπου όλοι γνωρίζονται, όλοι παρακολουθούν όλους και όλοι κάνουν πως εκπλήσσονται. Δηλαδή μια κακή αντιγραφή της ελλαδικής τηλεοπτικής πρακτικής.
Ο τηλεθεατής δεν είναι πια στο κέντρο. Είναι θεατής μιας… τηλεοπτικής συζήτησης. Μαθαίνει ποιος πήγε πού, ποιος έφυγε, ποιος «συζητήθηκε», ποιος «επιστρέφει δυναμικά». Το επίκεντρο είναι στο πρόγραμμα και όχι στον άνθρωπο. Η τηλεόραση έπαψε να κοιτά έξω. Κοιτά τον καθρέφτη της και σχολιάζει το είδωλο.
Και δημιουργείται έτσι η ψευδαίσθηση επικαιρότητας χωρίς πραγματικό περιεχόμενο. Όταν η τηλεόραση γίνεται το βασικό θέμα της τηλεόρασης, κάτι λείπει. Συνήθως, ο κόσμος. Ο τηλεθεατής.
Μακάρι το 2026 να έχουμε λιγότερη τηλεοπτική αυτάρκεια και περισσότερη επαφή. Τηλεόραση που να μην μιλά μόνο αλλά και να ακούει. Να μην προβάλλει μόνο αλλά να συνομιλεί. Με τον κόσμο. Τις ανάγκες και τις δράσεις του. Μια τηλεόραση που να αντέχει το τώρα και να τολμά.
Μόνο έτσι θα περιοριστεί το κενό και η απόσταση. Ο κόσμος δεν απομακρύνεται επειδή δεν αγαπά την τηλεόραση, αλλά επειδή δεν αναγνωρίζει πια τον εαυτό του μέσα της.
Γιατί σαρώνει το Παρά Πέντε;
Το επετειακό «επεισόδιο» της θρυλικής πια σειράς «Στο Παρά Πέντε» σάρωσε σε τηλεθέαση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο. Όπως θα δείτε πιο κάτω στην ανάλυση της τηλεθέασης, ήταν πρώτη εκπομπή με διαφορά την περασμένη εβδομάδα. Όχι τυχαία βέβαια.
Η σειρά του Καπουτζίδη αποτελεί MasterClass επιτυχημένου σήριαλ. Μιας σειράς που όλοι σχεδόν περίμεναν με αγωνία το επόμενο επεισόδιο γιατί είχαν κάτι να πάρουν από αυτό: Συγκίνηση, χαρά, χαμόγελα. Ήταν μια παραγωγή από αυτές που αποδεικνύουν ότι ο κόσμος μπορεί να παρακολουθήσει τηλεόραση όταν υπάρχει κάτι αξιόλογο, ευχάριστο και δημιουργικό να δει.
Είκοσι χρόνια μετά η παρέα του Παρά Πέντε παραμένει η πιο αγαπημένη παρέα που πέρασε από την ελληνική τηλεόραση με τη δύναμη του λόγου, του σεναρίου και των καλών ερμηνειών. Χωρίς εντυπωσιασμούς, εφέ και υπερβολές. Χωρίς φόνους, χωρίς αίμα, χωρίς ξεδιάντροπο σεξ και γυμνά. Μόνο με την αλήθεια των ανθρώπων και των ανθρώπινων σχέσεων.
Ας πάρουν κάποιοι μαθήματα.
Τι λέει η τηλεθέαση;
Μια σειρά που μεσουρανούσε είκοσι χρόνια πριν ήρθε να πάρει την πρωτιά την εβδομάδα που μας πέρασε στην τηλεθέαση. Το επετειακό «επεισόδιο», «Στο παρά πέντε 20 χρόνια μετά», με την παρέα του παλιού, αξέχαστου Παρά Πέντε του Γιώργου Καπουτζίδη που προβλήθηκε από τον ALPHA μια μέρα πριν από τα Χριστούγεννα σάρωσε κυριολεκτικά σε τηλεθέαση και στην Κύπρο, όπως και στην Ελλάδα. Το παρακολούθησαν 102.430 τηλεθεατές και κατέλαβε ποσοστό 37,4%, σύμφωνα με τα στοιχεία της Nielsen για την εβδομάδα 22-28 Δεκεμβρίου.
Δεύτερη θέση στη τηλεθέαση κατέγραψε η κλασική ταινία Home Alone2: Lost in New York την οποία παρακολούθησαν επίσης από τον ALPHA την επομένη των Χριστουγέννων, 74.510 τηλεθεατές – ποσοστό 23%. Στην Τρίτη θέση ο Άγιος Έρωτας (23/12), πάλι του ALPHA, με 72,850 τηλεθεατές και 20,8%. Στην τέταρτη θέση της τηλεθέασης ξανά το Home Alone , ξανά από τον ALPHA την ημέρα των Χριστουγέννων, αυτή τη φορά η αρχική ταινία την οποία παρακολούθησαν 72.400 τηλεθεατές – ποσοστό 22,5%. Η πρώτη πεντάδα κλείνει με τον ALPHA και άλλο ένα επεισόδιο από τον Άγιο Έρωτα στις 22/12 με 70,240 τηλεθεατές και ποσοστό 21,3%.
Στην έκτη θέση βρέθηκε το Casa De Mikel του ΑΝΤ1 που στις 27/12 παρακολούθησαν 64.060 τηλεθεατές – ποσοστό 22,5%.
Την έβδομη θέση βρέθηκε το The Voice από το SIGMA στις 28/12 με 56,580 τηλεθεατές να το παρακολουθούν και ποσοστό 25,1%.
Στην όγδοη θέση βρέθηκε ο Τροχός της τύχης του OMEGA την ημέρα των Χριστουγέννων με 53.260 τηλεθεατές και ποσοστό 18,4%.
Στην 9η θέση η σειρά του ALPHA Nα μ’ αγαπάς στις 23/12 με 46.950 τηλεθεατές – ποσοστό 18,6%.
Στην 10η θέση μια έκπληξη από το ΡΙΚ1 με το Κυπριώτικο σκετς που προβλήθηκε στις 26/12 το οποίο παρακολούθησαν 46.580 τηλεθεατές – ποσοστό 15,3%.
Από τα αξιοσημείωτα του TOP 50 της τηλεθέασης της περασμένης εβδομάδας ξεχωρίζουν το Παίζουμε Κυπριακά από το ΡΙΚ1 που βρέθηκε στη θέση 15 αλλά και το Μην κάψεις την κουζίνα, επίσης από το ΡΙΚ1 που βρέθηκε στις θέσεις 16, 28 και 46.
Η σειρά του ALPHA, Η γη της ελιάς που παλιά μεσουρανούσε βρέθηκε στις θέσεις 24 και 34, 38 και 43, κάτι που δείχνει πως παρά την τεράστια πτώση της και τον 5ο γύρο, αντέχει.
Στη θέση 47 βρέθηκε η συναυλία της Άννας Βίσση στο Καλλιμάρμαρο ενώ στη θέση 49 το Bουράτε Γειτόνοι – η ταινία από το SIGMA.
Τι έγραψαν τα κανάλια;
Η σειρά στην οποία βρέθηκαν τα κυπριακά τηλεοπτικά κανάλια την τελευταία εβδομάδα εβδομάδα του 2025, δηλαδή μεταξύ 22 έως 28 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με τις μετρήσεις Nielsen είναι:
TelREST: 40,9% (Σταθερά πρώτα είναι όλα τα άλλα που παρακολουθούν οι Κύπριοι εκτός από τα παραδοσιακά κανάλια)
ALPHA: 14,5%
ΡΙΚ1: 9,3%
ΑΝΤ1: 9,4%
OMEGA: 9,7%
SIGMA: 8,6%
Other CY: 4,5%
ΕΡΤ WORLD: 2%
ΡΙΚ2 : 1,1%
