ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

De Ζαβού: Μια μυρωδιά… από τα παλιά

Χρήστος Ζαβός

Χρήστος Ζαβός

Κάτι σαν déjà vu ρε παιδί μου. Τον βλέπεις τον φαλακρό να μπαίνει μες στο γήπεδο και το μυαλό σου ταξιδεύει σ’ άλλες εποχές.

Αναρωτιέσαι πότε τελείωσες το σχολείο, πότε απολύθηκες από τον στρατό, τότε που έπιασες δουλειά ή πήγες και παντρεύτηκες. Άμα κιόλας έχεις δίπλα σου κανά Ανορθωσιάτικο μικρό, νιώθεις ακόμη περισσότερο περήφανος.

Η παλιά μυρωδιά. Παίρνουμε το Αντώνης Παπαδόπουλος, βάζουμε μέσα τον κόσμο, πορώνουμε τους παίκτες και δίνεις την κουτάλα στον Τιμούρ να το ανακατεύει. Υπάρχουν και άλλα μην γίνουμε τσελεμεντές

Θες να του εξηγήσεις πως και γιατί. Τι ήταν το Παπαδόπουλος, ποιος είναι ο Τιμούρ και πως λειτουργεί η Ανόρθωση στον ψυχισμό του κάθε Βαρωσιώτη.

Και τα προηγούμενα χρόνια δύσκολα γινόσουνα πιστευτός. Γιατί το μικρό παιδί, μαθαίνει και ακούει, θέλει όμως να δει εικόνες. Να τις αφομοιώσει και να καταλήξει στην αλήθεια.

Και χθες όλα τα δεδομένα συνιστούσαν μια εικόνα μεγαλείου. Αυτήν δηλαδή που θέλεις να μεταφέρεις στο μικρό. Και ναι είσαι πιστευτός. Μη νομίσεις και τα παιδιά έχουν κριτική άποψη. Καμιά φορά καλύτερη και από τους ενήλικους.

Χθες όμως, μάλλον έμεινε μ’ ανοιχτό το στόμα. Μάλλον πίστεψε μέσα του ότι ο παπάς ποτέ δεν λέει ψέματα. Άμα εξαιρέσεις το άδειο νότιο πέταλο, όλα τα υπόλοιπα ήταν εκεί. Ο Τιμούρ που δοξάστηκε όσο λίγοι στο χώρο του αθλήματος, ο κόσμος που διψά και κυρίως μια ομάδα που δαγκώνει. Που συμπεριφέρεται βάρβαρα στον φιλοξενούμενο μέσα στο σπίτι της.

Και άμα χθες έλεγες στο παιδί, ότι κάποτε οι ομάδες έχαναν πριν ακόμη μπουν στη Λάρνακα, δύσκολα δεν θα πίστευε. Γιατί όντως το Παπαδόπουλος, είχε αυτή τη μυρωδιά. Από τα παλιά. Μυρωδιά που εκστασιάζει το μυαλό του Ανορθωσιάτη προκαλώντας ταυτόχρονα αναγούλα στο στομάχι των αντιπάλων.

Δεν υπάρχει κάποιος που είδε χθες την ομάδα και δεν την χάρηκε. Ομάδα που έπνιξε τον αντίπαλο, δεν μάσησε απέναντι στους ακριβοπληρωμένους παίκτες της Πάφου μα κυρίως, κυρίως έβγαζε ποδοσφαιρική υγεία. Ο κάθε παίκτης στον τόπο του. Το αμυντικό χαφ, αμυντικό χαφ, ο επιτελικός, επιτελικός και πάει λέγοντας.

Και σφικτή ομάδα. Τιμουρική. Απ’ αυτές που οι παίκτες θυμίζουν Ινδιάνους. Και τώρα που θυμήθηκα τους ερυθρόδερμους με τα μακριά μαλλιά… ποιο Ινδιάνος παίκτης στο Παπαδόπουλος ήταν αυτός ο νεαρός με τη μαλλούρα εν ονόματι Μαρκάσα.

Ούτε τσεκούρι κράταγε, ούτε καβάλα στ’ άλογο, αλλά τέτοια τρεξίματα, τέτοιο πάθος ο κύπριος, απλά υποκλίνεσαι. Και είναι 34 ετών!! Να τον βλέπουν οι μικροί που βολοδέρνουν μες στους καναπέδες και να ντρέπονται. Μιας και μιλάμε για παιδιά, ο Μαρκάσα θύμισε τον «διάβολο της Τασμανίας» που στροβιλίζεται απ’ άκρη σε άκρη. Σούπερ παιγνίδι.

Και ήταν σούπερ παιγνίδι γιατί ακριβώς υπήρχε και μια άψογη συνεργασία μεταξύ της τριάδας των χαφ. Η τριπλέτα ήταν πολύ καλά στημένη με τον καθένα να έχει ευδιάκριτο ρόλο. Ο μεν Αρτυματάς το κλασσικό εξάρι, ο δε Ράγιος το κλασσικό δεκάρι και ο Μαρκάσα το κλασσικό box to box.

Μιας και αναφέραμε τον Ράγιο, έχει ενδιαφέρον να δούμε τι λένε όλοι αυτοί που τον υποβάθμισαν ωσάν και είναι το χειρότερο δεκάρι. Ο Τιμούρ φαίνεται ν’ αναγνωρίζει την ικανότητα και επί τούτου, του δίνει όλη την ελευθερία να δημιουργήσει. Και μάλλον του βγαίνει γιατί ο ισπανός μοιάζει με μαέστρο που καθοδηγεί την μπάντα.

Και από τα στημένα και από τον χώρο πίσω από τον επιθετικό ήταν χθες απολαυστικός. Έχοντας πίσω του τα δύο σκυλιά δεν έχει πλέον ούτε την ανάγκη να πολύ κοιτάξει πίσω, ούτε να κάνει παιγνίδι από τα πλάγια, ούτε γενικώς να γυροφέρνει άσκοπα μες στον χώρο. Ο Ράγιο είναι δεκάρι ποιοτικό, το φωνάζαμε και ευτυχώς ο Τιμούρ το αναγνωρίζει. Τούτη ακριβώς η αντίληψη του, μάλλον θα βοηθήσει την ομάδα, αφού τέτοιοι δημιουργοί δεν πολύ κυκλοφορούν στο ποδόσφαιρο μας.

Μιλώντας για το πώς διαμορφώνεται ως Τιμουρική η ομάδα, δεν αγνοείς και την ικανότητα να σκοράρει από τα στημένα. Τυχαία νομίζεις την γέμισε ψηλά κορμιά το καλοκαίρι; Κάτι ήξερε ο φαλακρός. Και έχει και το αριστερό του Ράγιο, έδεσε το γλυκό. Το δεύτερο γκολ, σε πάω στοίχημα, ένα κρουασάν, το δουλεύουν στο Αντώνης Καράς από τον Ιούλιο. Η μπάλα πάει στα πλάγια, εκεί που η άμυνα δεν πολύ κοιτάει και βγαίνει ο Σίντεφελντ να τη στείλει στο γκολ ποστ. Χθες πάντως τον τρύπησε τον Ουκρανό.

Αυτός που πολύ μου άρεσε είναι ο Καλτσάς. Ποιοτικό εξτρέμ και παίζει και αυτός λες και είναι παιδί προσφυγικής οικογένειας από τη Μεσαορία. Και τσαμπουκάς και κυρίως ποιοτικός με καλό κράτημα της μπάλας. Με τον Γκαλίτσιο από πίσω και τον Φιλιώτη να μην βοηθιέται από τον Σακό, ψιλό στήσανε πάρτι στη δεξιά γραμμή.

Στην αριστερή γραμμή υπάρχει ένα θέμα. Δεν είμαι σίγουρος πως το σκέφτεται ο Τιμούρ με τον Οκριασβίλι. Εξτρέμ πάντως καθαρό δεν είναι, κλίνει προς τον άξονα αλλά δεν τον λες και σούπερ ταχύ. Είχε όμως καλή συνεργασία με τον Σελίν… έλα όμως που η Πάφος ήταν απογοητευτική. Με ΑΕΚ, Απόλλωνα, Ομόνοια και ΑΠΟΕΛ θα τους δούμε, πως λειτουργούν και πόσο απειλητικοί είναι.

Όπως και να έχει. Το Παπαδόπουλος χθες είχε μια εικόνα από το παρελθόν. Εκείνη τη μυρωδιά που πηγάζει μέσα από μια χύτρα με διάφορα συστατικά. Έλα όμως που η συνταγή δεν είναι κρυφή και την γνωρίζουν όλοι. Να στην πω να τη μάθεις και συ… μη προσπαθήσεις όμως να την εκτελέσεις.

Λοιπόν, παίρνουμε το Αντώνης Παπαδόπουλος, βάζουμε μέσα τον κόσμο, πορώνουμε τους παίκτες και δίνεις την κουτάλα στον Τιμούρ να το ανακατεύει. Υπάρχουν και άλλα πολλά αλλά μην γίνουμε τσελεμεντές. Θα τα πούμε στην πορεία έτσι και αλλιώς. Η συνταγή τότε πούλησε σ’ όλη την Ευρώπη.

Απομένει να δούμε αν θα έχει την ίδια αποτελεσματικότητα. Το σίγουρο ένα είναι. Ότι ο Ανορθωσιάτης γουστάρει. Γιατί έχει να λέει στο παιδί του, χωρίς να κινδυνεύει να φανεί ότι ψεύδεται…

De Ζαβού: Τελευταία Ενημέρωση

Τρόμος και ανησυχία…

Τρόμος και ανησυχία…

Προκαλούν τον κόσμο η έλλειψη σοβαρότητας εκ μέρους των πολιτικών κομμάτων αλλά και προσώπων
Χρήστος Ζαβός
 |  DE ΖΑΒΟΥ
X