Λούης Νικολάου
Οι «κόκκινοι διάβολοι» επικράτησαν χθες απέναντι στη Λίβερπουλ και έκαναν το δύο στα δύο κόντρα στον μεγάλο αντίπαλό τους στο πρωτάθλημα και «κλείδωσαν» τη συμμετοχή τους στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Στη βαθμολογία, βέβαια, οι είκοσι φορές πρωταθλητές Αγγλίας είναι 12 βαθμούς πίσω από την Άρσεναλ και μάλλον από τη Σίτι. Η παρουσία τους, βέβαια, στα μεγάλα παιχνίδια (διπλό στην Άρσεναλ, στην Τσέλσι, στη Λίβερπουλ) αποδεικνύει περίτρανα ότι οι παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχασαν μια μεγάλη ευκαιρία να πανηγυρίσουν τον τίτλο. Ευκαιρία που ίσως δεν τους έδωσαν οι ιδιοκτήτες της ομάδας. Ίσως γιατί δεν το πίστεψαν ή μήπως γιατί δεν είχαν την ποδοσφαιρική αντίληψη να πάρουν τις σωστές αποφάσεις...
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή!
Η Μάντσεστερ πέρσι τερματίζει στη 15η θέση της Πρέμιερ Λιγκ με 42 βαθμούς. Εκεί είδαμε τον Ρούμπεν Αμορίμ να λέει στους φίλους της ομάδας ότι το σκοτάδι της σεζόν 2024-2025 θα αντικατασταθεί με το φως των καλύτερων ημερών που έρχονται. Ο Πορτογάλος «καθάρισε» όλους τους «προβληματικούς» παίκτες, οι οποίοι με τον ένα ή τον άλλον τρόπο ήταν ανεπιθύμητοι, λύνοντας έτσι πολλά εξωαγωνιστικά θέματα. «Μπορεί να απογοητεύω την ομάδα εντός γηπέδου, αλλά εκτός, πιστέψτε με, κάνω ό,τι χρειάζεται για να είμαστε επιτυχημένοι», έλεγε ο Πορτογάλος σε μια από τις τελευταίες του ατάκες πριν απολυθεί. Την ίδια ώρα έφερε στην ομάδα ποδοσφαιριστές με χαρακτηριστικά που έλειπαν τα προηγούμενα χρόνια. Το σημαντικότερο κριτήριο του, όμως, ήταν οι αθλητές που διάλεγε να έχουν σαν παιδικό τους όνειρο να αγωνιστούν για αυτόν τον σύλλογο. Πράγμα που δήλωσαν στις συνεντεύξεις τους οι Μπούμο, Κούνια και Σέσκο· πιο σημαντικό, βέβαια, το δείχνουν και στον αγωνιστικό χώρο.
Αν ο εργοδότης σου δεν βλέπει το πρόβλημα και δεν σε ακούει ή δεν σε βλέπει, ίσως να είναι καλύτερα να του το δείξεις. Αυτό έκανε και ο Αμορίμ για αρκετό καιρό, μέχρι την τελευταία συνάντηση με Wilcox και Berta, όταν και ξέσπασε και απολύθηκε. Η εμμονή του Πορτογάλου να δείξει το ελλειμματικό ρόστερ στους διοικούντες, κάνοντας έμμεσα ή και άμεσα κακό στην ομάδα, ήταν αυτή που έφερε και την απόλυσή του. Πρώτο ρήγμα στη σχέση τους ήταν ότι δεν αγόρασαν στον Αμορίμ το «εξάρι που ήθελε» (περίπτωση Μπαλέμπα), κάτι που στη συνέχεια φάνηκε να μην αφήνει τον Πορτογάλο να δώσει τον ρυθμό που ήθελε στην ομάδα. Ο Αμορίμ απολύθηκε με την ομάδα στη 6η θέση και στο -17 από την υπερηχητική τότε Άρσεναλ.
Της άφιξης του Κάρικ προηγήθηκαν βαθμολογικές απώλειες του «caretaker» Φλέτσερ και αποκλεισμός από το FA Cup, η άφιξη όμως του Άγγλου θρύλου της ομάδας και εκ των αγαπημένων παιδιών του Sir Alex έφερε νέο αέρα. Η πολυσυζητημένη τριάδα έγινε τετράδα στην άμυνα, ο Μπρούνο πήγε μπροστά, ο Μάινο στην ενδεκάδα και ο Κασεμίρο κάνει ένα από τα πιο ονειρεμένα «farewell tours» στην ιστορία του συλλόγου (one more year, Casemiro). Αν προσθέσεις και το φορμάρισμα των Κούνια και Σέσκο, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μοιάζει να έχει τη «μαγιά» για πολύ μεγάλα πράγματα τα επόμενα χρόνια.
Το θέμα μου όμως είναι γιατί όχι φέτος; Γιατί οι διοικούντες δεν πίστεψαν ότι χωρίς το «βαρίδι» της Ευρώπης η ομάδα θα μπορούσε να πάει για τον τίτλο; Γιατί δεν πίστεψαν σε έναν προπονητή που επέλεξαν, έναν άνθρωπο που έλυσε πολλά προβλήματα που υπήρχαν στον σύλλογο για πολλά χρόνια και φάνηκε πως άλλαξε τη νοοτροπία; Δεκατέσσερις πόντους έχασε η Γιουνάιτεντ από ομάδες που παλεύουν για να σωθούν. Ίσως με ένα γεμάτο ρόστερ αυτή η προβληματική ομάδα της 15ης θέσης την προηγούμενη σεζόν τώρα να καθόταν στην κορυφή της λίγκας, έτοιμη να κάνει άλλο ένα «θαύμα» στην Πρέμιερ Λιγκ. Άλλωστε, όταν οι «μπέμπηδες» φταρνίζονται, το αγγλικό ποδόσφαιρο ταλαιπωρείται από κρυολόγημα.
Τώρα, με το Τσάμπιονς Λιγκ εξασφαλισμένο, οι διοικούντες της ομάδας έχουν και άλλα θέματα, με κυριότερο τον επόμενο προπονητή της ομάδας. «Για τον Κάρικ θα πεθάνουμε μέσα στο γήπεδο», έλεγε το νέο «χρυσό παιδί» της ομάδας, Kobe Maino, μετά τη νίκη επί της Λίβερπουλ, στέλνοντας το μήνυμα των αποδυτηρίων στη διοίκηση. Αν δεν είχαν το παράδειγμα του Σόλσκιαρ, θα τον ανανέωναν ήδη, θα πω εγώ. Κάποιος υποστηρικτής του Κάρικ θα μας ειρωνευτεί και θα ρωτήσει: «Τι άλλο να κάνει; Σπαθιά να καταπιεί;»
Το ότι δεν έχουν πάρει ακόμη απόφαση στο θέμα προπονητή, προσωπικά μου δείχνει να μην έμαθαν ακόμα από τα λάθη τους ή και να φοβούνται άλλο ένα λάθος. Όποιος φοβάται, πάντως, μόνο σε θέση ευθύνης στη μεγαλύτερη ομάδα της Αγγλίας δεν θα έπρεπε να είναι. Περιμένουμε με αγωνία να δούμε, λοιπόν, αν η αναποφασιστικότητα του παρελθόντος είναι ένα χαρακτηριστικό το οποίο δεν θα διακρίνουμε στη νέα προσπάθεια της παρέας του Sir Jim Ratcliffe να θωρακίσουν την ομάδα.
ΥΓ: Σε έναν κόσμο όπου το χρήμα, η προβολή και η εύκολη επιτυχία είναι τα κριτήρια με τα οποία πολλοί ποδοσφαιριστές θα πάρουν τις αποφάσεις για την καριέρα τους, η τελευταία δήλωση του Μπρούνο Φερνάντες μας κάνει να λησμονούμε τον καιρό που οι μεγάλες ομάδες είχαν σημαίες και τις είχαν, μάλιστα, ψηλά στον ιστό τους. «Σε κανέναν άλλον σύλλογο η επιτυχία δεν θα είναι η ίδια όπως με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ» τόνισε, δείχνοντας την πρόθεσή του να μείνει και να παλέψει για τα όνειρα τα δικά του και των εκατομμυρίων φιλάθλων της ομάδας σε όλο τον πλανήτη.
