ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

De Ζαβού: Ζήτω τα παράλογα…

Από τον Ντολ στον Τερζή... μέσω Αγίας Νάπας, και Λουξεμβούργου

Χρήστος Ζαβός

Χρήστος Ζαβός

Να σου πω ότι δεν χαίρομαι που οι οργανωμένοι διαβάζουν 24 sports θα ναι ψέματα. Ακόμη περισσότερο χαίρομαι που και τα υπόλοιπα σάιτ, ανέδειξαν ως τίτλο της ανακοίνωσης, την ατάκα που χθες γράψαμε στην ιστοσελίδα (κλικ εδώ) … για το πόσο φιλόξενο αποδεικνύεται το ΓΣΠ.

Υπάρχει όντως δημοσιογραφική υπερβολή στην ατάκα αλλά ομολογουμένως δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Όπως επίσης και το ότι δεν είναι και απόλυτα ακριβής.

Πας να συνειδητοποιήσεις τι έγινε και πως και ακούς τον Γερμανό να σου λέει ότι στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν συστήματα. Άμα όντως είναι έτσι τότε ποιος ο λόγος που υπάρχουν οι προπονητές;

Γιατί αυτό που είδαμε χθες βράδυ στο ΓΣΠ δεν ήταν απλά μια πολιτισμένη ένδειξη φιλοξενίας στους Λουξεμβουργιανούς αλλά και ένα ξέφρενο πάρτι.

Και όπως πολύ καλά γνωρίζεις, κάποιοι τέλος πάντων σε τέτοιου είδους πάρτι επικρατεί παραλογισμός. Γίνεται, να με συγχωρέσεις… της πουτάνας.

Παραλογισμός κανονικός. Βλέπεις τον άλλο να κτυπιέται μέχρι τα χαράματα κουνώντας το κορμί του εκστατικά, έτσι και ο άλλος μες στο ΓΣΠ έβλεπε τον Τραμεντσάνι μες στο σώμα του Ντολ. Παραλογισμός.

Όπως και παράλογος ήταν ο τρόπος σκέψης του Γερμανού κόουτς. Δεν ξέρω αν πήγε σε κανένα πάρτι πριν από το ματς, αλλά το 3-5-2, ήταν λες και ήθελε να δείξει στους αντιπάλους πόσο ωραία είναι η Κύπρος το μήνα Σεπτέμβριο. «Να μας ξανάρθετε»… ένα πράγμα.

Και δεν είναι μόνο το 3-5-2. Είναι και τα άτομα που το εφαρμόζουν. Μιχαήλοβιτς δεξί στόπερ και Γιάκολις δεξί μπακ χαφ. Πάει την ακρωτηρίασε τη μια μεριά. Και επιθετικά και αμυντικά. Μπροστά βγήκε δεν βγήκε μια φάση, πίσω ήταν ο διάδρομος του αερολιμένα Λάρνακας. Αυτός ο Μπεμιέρ έμοιαζε με τον Ρομπέν στην εθνική Ολλανδίας.

Μετά πάει τον Μπέζιακ που ήρθε σαν φορ, λες και έκανε παράπτωμα στην προπόνηση και τον ρίχνει καταναγκαστικά έργα στην αριστερή μεριά. Και πίσω τον Νικόλα, ο οποίος όμως δεν μπορούσε να κατέβει και άμα κατέβαινε δεν είχε κάλυψη. Όπως θα είχε για παράδειγμα, άμα ήταν ο Νατέλ ή ο Ζοαζίνιο. Να πεις στον Μπέζιακ μείνε πίσω… χέσε με.

Πάμε και παρακάτω. Κοιτάς τη μεσαία γραμμή και θυμάσαι τα χρόνια σου στο δημοτικό όπου όλοι μαζί τρέχαμε το τενεκεδάκι του αναψυκτικού για να το κλωτσήσουμε. Και Λούκας και Μάτιτς και Γκέντσογλου, πρόσθεσε και τον Ντε Βινσέντι που δεν γνωρίζει και καλά τη θέση, κανονικά δημοτικό σχολείο. Κουτούλαγε ο ένας πίσω από τον άλλο μες στα λίγα τετραγωνικά.

Και το χειρότερο; Ο Ντε Βινσέντι, όχι ο Νατέλ, ούτε ο Τάμαρ,ι κάτι σαν περιφερειακός επιθετικός. Και γίνεται η ομάδα τόσο στενή όσο ο ισθμός της Κορίνθου. Τ’ άκρα ανύπαρκτα, ο άξονας μποτιλιαρισμένος και η επίθεση τόσο αργή, όσο η καρέτα, καρέτα. Και με την άμυνα να μην έχει καμία συνεννόηση μεταξύ της και να βγαίνει κιόλας ψηλά, έβλεπες τη Ντούντελανζ και νόμιζες είναι η Βαλένθια. Η τριάδα των στόπερ σου στο γάμο του καραγκιόζη, κανονικά.

Και εκεί που λες δεν γίνονται αυτά, ξεκινούν τα σφυρίγματα και οι αποδοκιμασίες και ο παραλογισμός φουντώνει. Και αφού το Άγιο Πνεύμα φωτίζει τον Ντολ και αλλάζει το πλάνο, τα φέρνει η ομάδα τούμπα και όσοι γιουχάιζαν ξεκίνησαν το « μη σταματάς ούτε λεπτό». Και τσιμπιέσαι εσύ. Σχιζοφρενικά πράγματα, σωστά το γράψαμε χθες μες στο σάιτ.

Μέχρι εδώ όλα καλά. Προηγείσαι με 3-2, τα έχουν χαμένα οι άλλοι της Ντούντελανζ και αντί να ρίξεις τους τόνους να βγουν αυτοί μπροστά, να δέσεις πίσω για να τους κτυπήσεις με Τάμαρι και Μπέζιακ όπως και τις κάθετες του Ντε Βινσέντι, συνεχίζεις να παίζεις όχι ροκ, χέβι μέταλ. Ρόντεο στην άγρια Δύση. Καμία συνοχή, καμία ηρεμία… κανονικά να κτυπιέσαι παράλογα.

Και οι της τάχατες Βαλένθια ξεκινούν ξανά, μανά το δικό τους πάρτι. Και κάνουν το γήπεδο, κατάλυμα σε Air Bnb. Και εσύ τσιμπιέσαι να καταλάβεις. Είσαι Λευκωσία; Είναι αυτό το ΓΣΠ; Είσαι στους ομίλους ή στο μήνα Ιούνιο στην Ολλανδία;

Πας ρε παιδί μου να συνειδητοποιήσεις τι έγινε και πως προέκυψε και ακούς τον Γερμανό να σου λέει ότι στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν συστήματα. Άμα όντως είναι έτσι τότε ποιος ο λόγος που υπάρχουν οι προπονητές και γιατί πληρώνονται. Παραλογισμός κανονικά.

Δεν είναι ότι δεν μπορεί να κουμαντάρει. Αντιθέτως διόρθωσε τα λάθη του στο Β’ ημίχρονο, δεδομένο που δείχνει ότι το διάβασε ενώ εκεί που ήθελε να ρίξει τον Άλεφ για να πέσει ο ρυθμός και να κλείσουν οι χώροι, του βάζει το γκολ ο Στόλζ και του ανατρέπει τα πλάνα.

Αλλά να μη λέει κιόλας ότι στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν συστήματα. Γιατί θα έρθει ο Μάκης μια μέρα και θα του πει, αφού δεν σου κάνουν τα συστήματα, άφησε τα κλειδιά και φύγε. Με τόσο παραλογισμό που ζήσαμε, είναι και Παρασκευή θυμήθηκα τον Τερζή στο «ζήτω τα παράλογα… ζήτω η Ελλάς»… που μας έμεινε στην 15η θέση. 

De Ζαβού: Τελευταία Ενημέρωση

Τρόμος και ανησυχία…

Τρόμος και ανησυχία…

Προκαλούν τον κόσμο η έλλειψη σοβαρότητας εκ μέρους των πολιτικών κομμάτων αλλά και προσώπων
Χρήστος Ζαβός
 |  DE ΖΑΒΟΥ
X