Εφραίμ Γεωργίου
Στη σύγχρονη εποχή, το ποδόσφαιρο έχει μετατραπεί σε μια τεράστια βιομηχανία δισεκατομμυρίων. Μεταγραφές, συμβόλαια, επενδύσεις, στατιστικά και αποτελέσματα κατακλύζουν καθημερινά την αθλητική επικαιρότητα. Συχνά όμως ξεχνάμε ότι πίσω από τις φανέλες, τις νίκες ή τις ήττες, το ποδόσφαιρο είναι (ή τουλάχιστον οφείλει να είναι) ένας χώρος που μπορεί να βοηθήσει να πάμε τη ριμάδα την κοινωνία ένα βήμα πιο μπροστά.
Η είδηση για την πρωτοβουλία του Τάσου Χατζηγιοβάνη να καλύψει εξ ολοκλήρου το ποσό των €12.500 για τη νοσηλεία του μικρού Δημήτρη, ο οποίος δίνει τη δική του σκληρή μάχη με το νευροβλάστωμα, δεν πρέπει να περάσει έτσι απλά καθώς είναι το παράδειγμα για το τι πραγματικά σημαίνει αθλητισμός.
Ο μεσοεπιθετικός της Ομόνοιας χάρισε ελπίδα σε μια οικογένεια που δοκιμάζεται. Άπλωσε και το δικό του χέρι δίνοντας δύναμη στον μικρό Δημήτρη. Το γεγονός δε ότι, όπως αποκάλυψε η «Παιδική Χαρά», αυτή η κίνηση δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μέρος μιας αθόρυβης προσφοράς ετών, φανερώνει το μεγαλείο του χαρακτήρα του.
Σε έναν κόσμο που συχνά κυριαρχεί ο ατομικισμός, η προβολή και το προσωπικό όφελος, ο Τάσος Χατζηγιοβάνης επέλεξε έναν δρόμο διαφορετικό και πολύ πιο όμορφο.
Επί τούτου ο Τάσος ανήκει σε μια πολύ ξεχωριστή, σπάνια στις μέρες μας κατηγορία. Αυτή των ανθρώπων με «Α» κεφαλαίο. Κι αν για έναν ποδοσφαιριστή η καταξίωση έρχεται μέσα από τα χειροκροτήματα της εξέδρας, η μεγαλύτερη τιμή, το πιο λαμπερό «τρόπαιο» που μπορεί να κατακτήσει στην καριέρα του, είναι ο σεβασμός για την προσφορά του στην κοινωνία.
Το ποδόσφαιρο επιβάλλεται να προσφέρει στην κοινωνία. Έχει τη δύναμη να εμπνέει, να ενώνει και να σώζει ζωές. Κι άμα οι πρωταγωνιστές του αντιλαμβάνονται αυτή τη δύναμη και τη μετατρέπουν σε πράξεις, τότε το άθλημα κερδίζει το πιο σπουδαίο του στοίχημα.
Γι' αυτό, σε έναν κόσμο που χρειάζεται απεγνωσμένα φως, ελπίδα και αλληλεγγύη... γίνε Χατζηγιοβάνης!
