Εφραίμ Γεωργίου
«¡España, campeona del mundo!» αναφώνησε ο Ισπανός εκφωνητής με το τελικό σφύριγμα του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η Ισπανία για άλλη μια φορά βρέθηκε στην κορυφή του κόσμου. Μια επιτυχία που μόνο τυχαία δεν ήταν καθώς εδώ και αρκετά χρόνια οι Ισπανοί δουλεύουν μεθοδικά σε ένα δομημένο μοντέλο χωρίς να παρεκκλίνουν από αυτό.
Από τις μικρές ηλικιακά εθνικές ομάδες μέχρι τις Ανδρών και τις Γυναικών, το ισπανικό ποδόσφαιρο ακολουθεί την ίδια ακριβώς φιλοσοφία. Ένα κοινό τακτικό DNA που διδάσκεται από τα παιδικά τμήματα και εφαρμόζεται με θρησκευτική ευλάβεια σε κάθε επίπεδο. Η κατοχή της μπάλας, ο απόλυτος έλεγχος του ρυθμού και μια ασφυκτική, ακαριαία μετάβαση από την επίθεση στην άμυνα ώστε να ανακτά γρήγορα την κατοχή.
Το πιο εντυπωσιακό, όμως, σε αυτή τη νέα χρυσή εποχή δεν είναι τα ονόματα στις φανέλες, αλλά η ίδια η φιλοσοφία. Αν προσπαθήσει κανείς να συγκρίνει τη σημερινή πρωταθλήτρια κόσμου με την μυθική ομάδα του 2010, θα δυσκολευτεί να βρει πάνω από ένα δυο πρόσωπα που θα χωρούσαν στην τότε εντεκάδα. Κι όμως, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Γιατί στη βάση της φιλοσοφία των Ισπανών είναι η ομαδική δουλειά η οποία πάντα υπερισχύει από τη μονάδα.
Η εκπαίδευση από μικρά παιδιά
Βλέποντας κανείς όλες τις ηλικιακές εθνικές της Ισπανίας, διαπιστώνει ότι λειτουργούν με την ίδια ακριβώς λογική. Δεν θα δεις τριάδα στην άμυνα, χαμηλό μπλοκ ή μαζική οπισθοχώρηση καθώς εκπαιδεύονται να «διαβάζουν» το παιχνίδι όπως ακριβώς κι η πρώτη ομάδα. Πάσα, κίνηση, τρίγωνα στήριξης, εγρήγορση στην κατοχή και άμεση πίεση στο δευτερόλεπτο που θα χαθεί η μπάλα.
Όταν ένας ποδοσφαιριστής ή μια ποδοσφαιρίστρια ανεβαίνει τα κλιμάκια από την U17 στην U19, μετά στην U21 και τελικά στην ομάδα των Ανδρών ή των Γυναικών δεν συναντά τίποτα ξένο. Η τακτική είναι η ίδια, καθώς γνωρίζει εκ των προτέρων πως μόλις χαθεί η κατοχή, ο διακόπτης γυρίζει ακαριαία, η πίεση γίνεται ομαδικά, οι διάδρομοι πάσας του αντιπάλου κλείνουν σε ελάχιστα δευτερόλεπτα και ο έλεγχος επιστρέφει στα ισπανικά πόδια. Παράλληλα, όταν η μπάλα είναι δική τους, εκτελούν το επιθετικό πλάνο με κλειστά μάτια. Δεν χρειάζεται χρόνος προσαρμογής, γιατί το σύστημα αποτελεί πλέον μέρος του DNA τους.
Κυριαρχία με αριθμούς
Αν κάποιος αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα του μοντέλου λειτουργίας των Ισπανών μάλλον αγνοεί τα χειροπιαστά δεδομένα. Την τελευταία πενταετία από το 2022 – 2026, έχουν κατακτήσει το εξωπραγματικό νούμερο των 16 τροπαίων!
Στους άνδρες, η διαδρομή προς την κορυφή του κόσμου το 2026 ήταν η φυσική συνέχεια μιας πορείας που περιλάμβανε την κατάκτηση του Nations League το 2023, το θρίαμβο στο Euro του 2024, το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο της U23 στο Παρίσι, αλλά και τον ευρωπαϊκό τίτλο της U19 την ίδια χρονιά.
Ακόμη πιο επιβλητική είναι η εικόνα στο γυναικείο ποδόσφαιρο, όπου οι Ισπανίδες σάρωσαν τα πάντα στο πέρασμά τους με 11 τίτλους. Από την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2023 και τα δύο συνεχόμενα Nations League (2024, 2025), μέχρι την απόλυτη δυναστεία στις υποδομές με πέντε διαδοχικά Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα U19 από το 2022 έως το 2026, μαζί με τα Παγκόσμια Κύπελλα U20 και U17, αλλά και το Euro U17.
Το μέλλον του ανήκει
Όλα αυτά τα επιτεύγματα οδηγούν στο συμπέρασμα πως η Ισπανία δημιούργησε μια αυτοσυντηρούμενη ποδοσφαιρική μηχανή. Όσο ο υπόλοιπος ποδοσφαιρικός πλανήτης (και ιδιαίτερα οι μεγάλοι) ψάχνουν ευκαιριακές λύσεις, ατομικές αναλάμψεις ή τακτικές της στιγμής, οι Ισπανοί επενδύουν στο πλάνο που είναι το μόνο πράγμα που εγγυάται τη διάρκεια. Και όσο αυτό το πλάνο υπηρετείται με την ίδια πίστη από τα τμήματα υποδομής μέχρι την κορυφή της πυραμίδας, το παγκόσμιο ποδόσφαιρο θα συνεχίσει να μιλάει ισπανικά.
¡Así de sencillo!
