Χρήστος Ζαβός
Μια «βελονιά» του Ζάζα στις 26 Αυγούστου του 2025 κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα και άλλη μια, στις 29 Μαΐου του 2026 ενάντια στον Απόλλωνα, ήταν αρκετές για να ραφτεί το πέπλο μιας ιστορίας, βγαλμένη μέσα από τα όνειρα των Παφιτών.
Των Παφιτών που τα τελευταία τρία χρόνια, έκαναν τα 143 χιλιόμετρα της απόστασης από την πλατεία του δημαρχείου της πόλης, στο ΓΣΠ, διαδρομή τίτλου.
Και όμως ανάμεσα στις 276 μέρες, που μεσολάβησαν μεταξύ της πρόκρισης στο Τσάμπιονς Λίγκ και της κατάκτησης του 2ου κυπέλλου της ιστορίας της, τούτη η ομάδα παρουσίασε δεκάδες πρόσωπα.
Από τη συμπαγή άμυνα του Καρσέδο και τις δηλητηριώδεις αντεπιθέσεις στα γήπεδα της Ευρώπης, έως την νωχελικότητα του Θελάδες και την κόπωση που κλήθηκε να διαχειριστεί ο Σα Πίντο… η πιο ιστορική χρονιά της Πάφου, είχε τον ίδιο πρόλογο και επίλογο.
Και γι’ αυτό φρόντισε, ο Καρσέδο που άλλαξε τον Όρσιτς αντί του Ζάζα στο ματς με τους Σέρβους και του Σα Πίντο που έβαλε τον Βραζιλιάνο αντί του Κίνα.
Ο Σα Πίντο, που είναι, δεν είναι καλός προπονητής, όλη η Κύπρος είδε τους πάικτες του να τον αποθεώνουν πετώντας στον ουρανό.
Ομολογουμένως, η ομάδα του Πορτογάλου, δεν έβγαλε και τον καλύτερο της εαυτό στον τελικό, αλλά επιβεβαίωσε αυτό που όλη η εγχώρια ποδοσφαιρική κοινωνία γνωρίζει,
Ότι δηλαδή αποτελείται από μια πλειάδα ποιοτικών παικτών που μπορεί να κερδίσουν κάθε παιγνίδι, κάθε ομάδα σε κάθε γήπεδο στην Κύπρο.
Τούτη την φορά, χρειάστηκαν πέραν του Ζάζα, μια άλλη ιστορική φιγούρα της ομάδας, τον Μπρούνο αλλά και το νεαρό Μπρίτο για να καθαρίσουν το ματς… και οι οπαδοί να διανύσουν τα 143 χιλιόμετρα επιστροφής, κρατώντας την κούπα του κυπελλούχου στην Κύπρο.
Η Πάφος αποτελεί βασικό πρωταγωνιστή, ορίζει τη σύγχρονη εποχή του κυπριακού ποδοσφαίρου και επιβεβαιώνει ότι μπορεί να κάνει κάτι που πολύ λίγες ομάδες μπορούν να κατορθώσουν στην Κύπρο.
Να διαχειριστεί την επιτυχία!!!
