Με µια πύρρειο νίκη και µε ένα σηµαντικό, αλλά όχι καθοριστικό, προβάδισµα για να κυβερνήσει πλειοψηφικά, ο πολιτικός µάγος, όπως συνηθίζουν να αποκαλούν τον Μπενιαµίν Νετανιάχου, κατάφερε ό,τι και το 1996. Τότε που στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση για την πρωθυπουργία επικράτησε με ισχνή διαφορά έναντι του μονομάχου Σιμόν Πέρες κι έκτοτε ξεκίνησε η διακυβέρνησή του για να αναδειχθεί ο μακροβιότερος πρωθυπουργός του Ισραήλ. Πριν από 30 χρόνια, όμως, τα δεδομένα ήταν διαφορετικά. Πλέον το φάντασμα ενός εκλογικού γρίφου πλανάται πάνω από το Ισραήλ με την εικόνα στη Μέση Ανατολή να προδίδει βαθιά αστάθεια και το τρομοκρατικό χτύπημα της 7ης Οκτωβρίου του 2023 να έχει διαμορφώσει νέες συνθήκες και μηχανισμούς στο εσωτερικό του Ισραήλ. Ο ρόλος των αραβικών κομμάτων, τα διλήμματα της δεξιάς και η σκιά της 7ης Οκτωβρίου διαμορφώνουν ειδικότερα ένα σύνθετο σκηνικό, με την πιθανότητα νέων εκλογών να παραμένει ανοιχτή.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου παραμένει στο επίκεντρο της ισραηλινής πολιτικής σκηνής, αλλά η παραμονή του δεν ισοδυναμεί με εξασφαλισμένη πολιτική επικράτηση. H ασφάλεια, η στρατιωτική ετοιμότητα, η διαχείριση του πολέμου και η επόμενη ημέρα στη Γάζα βρίσκονται στον πυρήνα της πολιτικής αντιπαράθεσης. Το διακύβευμα, ωστόσο, δεν εξαντλείται στην εξωτερική πολιτική. Αφορά επίσης την εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική ηγεσία, την ευθύνη για τις αστοχίες ασφαλείας και την ικανότητα του κράτους να αποτρέψει μια νέα κρίση. Η 7η Οκτωβρίου δεν οδήγησε αυτομάτως στην πολιτική αποδυνάμωση του Νετανιάχου. Αντίθετα, η έμφαση στην ασφάλεια και η αβεβαιότητα σε ένα ασταθές περιφερειακό περιβάλλον εξακολουθούν να ευνοούν πολιτικές δυνάμεις που προτάσσουν τη στρατιωτική ισχύ.
Iσραήλ: Οι μετεκλογικοί συσχετισμοί
Μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις είναι η ενισχυμένη παρουσία των αραβικών κομμάτων, η οποία συνδέεται με την αυξημένη συμμετοχή των Παλαιστινίων πολιτών του Ισραήλ.
Αριθμητικά, η υποστήριξη αραβικών κομμάτων θα μπορούσε να προσφέρει στην αντιπολίτευση τη μόνη διαδρομή προς τις 61 έδρες. Πολιτικά, όμως, η διαδρομή αυτή παραμένει εξαιρετικά δύσκολη. Ο Γκάντι Άιζενκοτ και οι περισσότεροι εβραίοι πολιτικοί της αντιπολίτευσης έχουν αποκλείσει μια κυβέρνηση που θα εξαρτάται από τα αραβικά κόμματα. Εξαίρεση αποτελεί ο Γιαΐρ Γκολάν, ο οποίος έχει υποστηρίξει δημόσια τη συνεργασία με Άραβες κοινοβουλευτικούς.
Κάρολος Κιοσέογλου: Η επιρροή των Αράβων θα αυξηθεί στο μέλλον
Την εικόνα που επικρατεί στο Ισραήλ, μετά την επίσκεψή του στη χώρα, μεταφέρει στην Κυριακάτικη Απογευματινή ο Κάρολος Κιοσέογλου, εκπρόσωπος της Mer Group στην Ελλάδα, εκτιμώντας ότι οι πολιτικές εξελίξεις θα έχουν σημαντικές προεκτάσεις και το 2027. «Η ζωή στο Ισραήλ συνεχίζεται και, παρά τις εξελίξεις, δεν διακρίνεται αυτή τη στιγμή ένα γενικευμένο κλίμα έντασης» δηλώνει αρχικά.
Όπως επισημαίνει, καταγράφηκε ρεκόρ συμμετοχής στις εκλογές, ενώ δεν αποκλείει νέο γύρο εκλογών παρά τις εκκλήσεις του προέδρου του Ισραήλ για σχηματισμό κυβέρνησης. Εξηγεί τη σημαντική διαφορά που είχαν οι δύο μονομάχοι με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να προηγείται σημαντικά του Γκάντι Άιζενκοτ, ενώ στέκεται και στη σημαντική άνοδο των αραβόφωνων κομμάτων. Χαρακτηριστικά, ο κ.Κιοσέογλου τονίζει ότι το ποσοστό των «Αράβων είναι ήδη μεγάλο και εκτιμάται ότι η επιρροή τους θα αυξηθεί στο μέλλον. Ωστόσο, ένας κυβερνητικός συνασπισμός αραβικών κομμάτων με τον Αϊζενκοτ θεωρείται απίθανος, καθώς θα μπορούσε να εκληφθεί ως προδοσία, με δεδομένο το χτύπημα που έχει δεχθεί το Ισραήλ».
Ο κ. Κιοσέογλου εκτιμά ότι προς ώρας ο κ.Νετανιάχου θα είναι κερδισμένος καθώς θα έχει χρέη πρωθυπουργού σε μία υπηρεσιακή κυβέρνηση, ενώ την ίδια στιγμή οι επιπτώσεις στο χρηματιστήριο θα παραμείνουν περιορισμένες μέχρι τον σχηματισμό κυβέρνησης. Υπογραμμίζει το γεγονός ότι η εξωτερική πολιτική του Ισραήλ είναι ενιαία, δεν αλλάζει ανάλογα με τον πολιτικό που βρίσκεται στην εξουσία. Στο πεδίο της άμυνας, σημειώνει ότι το Ισραήλ κατέχει συγκριτικά πλεονεκτήματα με τη σημασία των ισραηλινών αμυντικών συστημάτων και των εξαγωγών οπλικών συστημάτων να είναι μεγάλη, κι ακόμη και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να διαθέτουν ισραηλινή τεχνολογία.
Όταν η συζήτηση φτάνει στις εξελίξεις στη Μέση Αντολή, ο κ.Κιοσέογλου εκτιμά ότι λίγο μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ και με τη δυσαρέσκεια για τους χειρισμούς του Τραμπ να μεγαλώνει, αναμένεται να σημειωθεί αμερικανο-ισραηλινό χτύπημα στο Ιράν, κι αυτή τη φορά θα είναι πιο σφοδρό, σε περισσότερες πυρηνικές εγκαταστάσεις. «Η εικόνα του Ντόναλντ Τραμπ παραμένει αρνητική, καθώς ο πόλεμος δεν τερματίστηκε και τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά» προσθέτει ο κ.Κιοσέογλου. Προειδοποιεί για σημαντικές πολιτικές ανατροπές το 2027, που χαρακτηρίζει χρονιά ορόσημο για τη διεθνή κοινότητα, με την Ευρώπη, μεταξύ άλλων τη Γαλλία, την Ισπανία και τη Γερμανία να βρίσκονται επίσης σε τροχιά αλλαγών.
Αναφορικά με τα σενάρια για την επόμενη ημέρα, οι αναλυτές προτάσσουν τα εξής τέσσερα:
Το πρώτο σενάριο είναι μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με συμμετοχή του Λικούντ και της κεντρώας παράταξης του Άιζενκοτ. Μια ευρύτερη περιφερειακή κρίση, ιδίως ενδεχόμενη στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν, θα μπορούσε να ενισχύσει τις πιέσεις για μια τέτοια λύση, στο όνομα της εθνικής ασφάλειας.
Το δεύτερο είναι η συγκρότηση κυβέρνησης της αντιπολίτευσης με τη στήριξη αραβικών κομμάτων. Πρόκειται για αριθμητικά πιθανή, αλλά πολιτικά δυσχερή επιλογή, εξαιτίας των ιδεολογικών διαφορών και των προεκλογικών δεσμεύσεων.
Το τρίτο σενάριο αφορά τη μετακίνηση δεξιών βουλευτών προς τον Νετανιάχου. Ο Ναφτάλι Μπένετ και ο Αβιγκντόρ Λίμπερμαν θα μπορούσαν θεωρητικά να αποτελέσουν μέρος μιας ανασύνθεσης της δεξιάς.
Το τέταρτο σενάριο είναι η προσφυγή σε νέες εκλογές, εφόσον αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών.
Η επόμενη ημέρα δεν θα κριθεί μόνο από το ποιος θα καταλάβει την πρωθυπουργία, αλλά και από το ποιοι συμβιβασμοί θα καταστούν δυνατοί.
Πηγή: Parapolitika.gr
