Λούης Νικολάου
O Παναθηναϊκός αποκλείστηκε στη Βαλένθια και δεν κατάφερε σε κανένα σημείο της σειράς μετά το 2-0 να πείσει ούτε τον ίδιο του τον εαυτό, ότι μπορούσε να έρθει πιο κοντά στην 3η νίκη που χρειαζόταν για να βρεθεί στο Final 4 της Αθήνας. Σκεφτόμουν όλη τη χρονιά βλέποντας το κοντράστ συμπεριφορών και λεπτομέρειας μεταξύ Μπαρτζώκα και Αταμάν, αν ο Τούρκος προπονητής θα μπορούσε να κλέψει και αυτή τη χρονιά τον τίτλο στο τέλος. Αλλά το μπάσκετ διαχρονικά λέγεται πως είναι το πιο δίκαιο άθλημα και ο Τούρκος προπονητής δεν δούλεψε ούτε στο μισό σε σύγκριση με τους Μπαρτζώκα, Σάρας, Σκαριόλο και Μαρτίνες.
Αυτή την δικαιοσύνη λοιπόν, είναι που πλήρωσε ο Αταμάν χθες βράδυ. Απέναντι σε έναν προπονητή με λιγότερο ποιοτικές μονάδες, δεν μπόρεσε να επιβληθεί στο παρκέ. Ο Πέδρο Μαρτίνες από πέρσι προσπάθησε να βάλει ένα συγκεκριμένο στιλ παιχνιδιού στην ομάδα του και φέτος με τις απαραίτητες ρυθμίσεις και προσθήκες έκανε τις νυχτερίδες του, πρωταγωνίστριες στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Αλλά και την ατραξιόν για τους λάτρεις της σύγχρονής μορφής του Ευρωπαϊκού μπάσκετ.
«Θα βάλουμε τον Τολιόπουλο λίγο περισσότερο αφού όταν παίζουμε με τον Shorts, μας παίζουν under και είναι σαν να παίζουμε με τέσσερις» έλεγε ο Αταμάν στο ημίχρονο. Εμείς βλέπαμε βέβαια ότι παίζαμε και χωρίς προπονητή αλλά εντάξει.
Αν στα μάτια σου, ο Σορτς ευθύνεται επειδή δεν παίζει καλά, τότε τι έκανες εσύ για να του δώσεις το κατάλληλο πλαίσιο ώστε να αποδώσει καλύτερα; Εσύ γιατί πήρες έναν αθλητή που τον παίζουν under και δεν μπορείς να τον ελευθερώσεις; Εσύ γενικά κάνεις κάτι στον πάγκο όταν στραβώσει το πράγμα ; Η έχεις και άλλες δουλειές; Να ξέρουμε δηλαδή να μην σε ενοχλούμε άμα παίζει η ομάδα σου τα κρισιμότερα παιχνίδια της χρονιάς. Τώρα θα μου πεις για τον Shorts αν ήξερες ότι βολεύει να τον παίζεις under όταν τον έχεις αντίπαλο θα το έκανες πέρσι που σε κέρδισε όλες τις φορές που σε βρήκε και εσύ συνέχιζες τις μονοδιάστατες αμυντικές σου προσεγγίσεις.
Η συμπεριφορά του προπονητή προς τους παίκτες ήταν θέμα που απασχόλησε όλη την χρονιά τα αποδυτήρια. Οι παίκτες βέβαια, έμειναν ενωμένοι πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Αλλά αυτό δεν τους αφήνει χωρίς σημαντικές ευθύνες. «Είμαι φτιαγμένος για αυτά τα παιχνίδια» , έλεγε ο Νανν στο αεροδρόμιο αλλά φέτος ο Αμερικανός σε κανένα σημείο στα κρίσιμα δεν έκανε αυτό που λένε στην πατρίδα του «walk the talk» , βάλε και τα ταξίδια του Χέιζ Ντέιβις, βάλε και τον καταπονημένο Οσμάν που έπαιξε στο EuroBasket σε ημιτελικό και τελικό με βαρύ διάστρεμμα κάτι που πληρώνει όλη την χρονιά αφού ποτέ δεν ξεκουράστηκε.
Τέλος στο κομμάτι σχεδιασμός η ομάδα δεν βοηθήθηκε ποτέ ουσιαστικά. Πήγε στα playoffs του μεγαλύτερου για φέτος στόχου, με μισό σέντερ. Αποδεσμεύοντας τους κατά γενική ομολογία αποτυχημένους Χόλμς και Γιουρτσέβεν και κρατώντας τους σωματικά καταπονημένους για διαφορετικούς λόγους Φαρίντ και Λεσσόρτ. Η μετάβαση από τον Σάμι Μπετσίροβιτς στον Νίκο Παππά δεν ήταν καθόλου ομαλή αφού φάνηκε ο τεχνικός διευθυντής και οι επιλογές του, να μην έχουν καμία εναρμόνιση με τις ανάγκες και τα θέλω του προπονητή.
Η αλήθεια είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχει τα δίκια του και με την διαιτησία. Οι πολυδιαφημισμένοι διαιτητές της Ευρωλίγκας δεν αντιμετώπισαν τους αγώνες με ίδια κριτήρια και αυτό είναι εύκολο να το διακρίνεις. Αλλά οι μεγάλες ομάδες, αυτές που πάνε κόντρα σε όλους και όπου βγει, είναι θωρακισμένες και από μέσα και από έξω ούτως ώστε τίποτα να μην μπορεί να τις πειράξει και να τις διαβάλει και την συγκεκριμένη αποτυχία την χρεώνεται αποκλειστικά η διοίκηση.
«Η πίκρα με πίκρα περνάει», ήταν η πρώτη αντίδραση του διοικητικού ηγέτη της ΠΑΕ Δημήτρη Γιαννακόπουλου και ίσως αναφέρεται στην αναμενόμενη κατάκτηση του τίτλου της Ευρωλίγκας από τον αιώνιο αντίπαλο των πρασίνων στο Τέλεκομ Σέντερ. Άλλωστε αν το μπάσκετ είναι δίκαιο άθλημα ο Μπαρτζώκας και η ομάδα δικαιούνται όσο κανένας άλλος την φετινή Ευρωλίγκα.
Υγ: Αν κάποια ομάδα ξέρει να επιστρέφει από τα δύσκολα. Αυτή είναι ο μπασκετικός Παναθηναϊκός και που ξέρεις ίσως αυτή την φόρα να επιστρέψει με έναν παλιό γνώριμο στο τιμόνι, κάνοντας έτσι τους απανταχού φίλους του τριφυλλιού να νιώσουν λίγο καλύτερα.
Υγ2: Ο παλιός γνώριμος μετά την επιτυχία του 2024 δεν θα έψαχνε τους Σέλτικς θα ετοιμαζόταν για το 8ο, αλλά νοοτροπίες είναι αυτές, τι να κάνουμε.
Υγ3: Ίσως η λύση του επόμενου προπονητή να μην βρίσκεται στο παρελθόν αλλά στο μέλλον και υπάρχουν πολλά νέα μυαλά στους Ευρωπαϊκούς πάγκους με μεγάλες ικανότητες.
