Εφραίμ Γεωργίου
Εδώ και μερικούς μήνες, και συγκεκριμένα απ’ την μέρα που άλλαξε η διοίκηση του ΑΠΟΕΛ, με τον Χάρη Φωτίου να αναλαμβάνει τα ηνία, η όλη συζήτηση στα ενδότερα της ομάδας έχει πλέον αλλάξει. Ο ρεαλισμός είναι ο κεντρικός άξονας για την επόμενη μέρα, και οι κινήσεις που έχουν γίνει μέχρι στιγμής το αποδεικνύουν.
Όταν ένας οργανισμός κουβαλά στην πλάτη χρέος που αγγίζει τα 44 εκατομμύρια ευρώ, η συζήτηση παύει να είναι αμιγώς αθλητική και γίνεται εταιρική. Το ΑΠΟΕΛ δεν χρειάζεται έναν ακόμη «πρόεδρο-χορηγό» για να καλύψει τις τρύπες της επόμενης σεζόν αλλά μια ριζική αναδιάρθρωση ως προς το επιχειρείν, μια λύση με δομή, βάθος και τεχνοκρατική επάρκεια.
Επί τούτου η διοίκηση Χάρη Φωτίου αλλά και το σωματείο παρά την μεγάλη κρίση που διέπει την ομάδα επιχείρησαν αλλαγή νοοτροπίας στον τρόπο προσέγγισης του προβλήματος. Κινήθηκαν μεθοδικά δημιουργώντας μια εξειδικευμένη Συμβουλευτική Επιτροπή με ξεκάθαρο και μοναδικό στόχο την εξεύρεση και αξιολόγηση σοβαρών επενδυτών. Την επιτροπή αποτελούν Κωνσταντίνος Πετρίδης, Άγγελος Γρηγοριάδης, Νίκος Συρίμης και Τζιόρτζια Παναγιώτου θεωρούνται ικανότατοι στον τομέα τους με τεχνογνωσία διοίκησης σε οικονομικό, ελεγκτικό και νομικό τομέα.
Το αποτέλεσμα αυτής της σοβαρής προεργασίας είναι ήδη ορατό. Η επίσημη ανακοίνωση για την υπογραφή Συμφωνίας Εμπιστευτικότητας (NDA) με το επενδυτικό σχήμα του Σάββα Λιασή αποδεικνύει ότι το ΑΠΟΕΛ μιλά πλέον με διαφορετικά δεδομένα.
Μια ματιά στα επίσημα οικονομικά δεδομένα του συλλόγου για το 2025, δείχνουν ακριβώς το μέγεθος του προβλήματος. Με υποχρεώσεις που αγγίζουν τα €39,37 εκατομμύρια ευρώ και κύκλο εργασιών στα €8,78 εκατομμύρια το ΑΠΟΕΛ καλείται να λειτουργεί με υποχρεώσεις σχεδόν 5 φορές μεγαλύτερες από τα ετήσια έσοδα του.
Όταν δε οι ανταγωνιστές σου, όπως η Πάφος, ο Άρης και η Ομόνοια, παρουσιάζουν πλέον πλεονασματικούς ισολογισμούς και έσοδα που ξεπερνούν τα 20 ή και 40 εκατομμύρια, καταλαβαίνεις ότι το χάσμα δεν είναι πια μόνο αγωνιστικό αλλά δομικό. Το υφιστάμενο μοντέλο διαχείρισης έφτασε στο απόλυτο όριο της βιωσιμότητάς του.
Με τα πιο πάνω δεδομένα είναι ξεκάθαρο πως πλέον επικοινωνιακά τεχνάσματα ή και η αναζήτηση κάποιου παραδοσιακού «ευεργέτη» που απλώς θα μείωνε προσωρινά τη χασούρα, δεν μπορεί να λειτουργήσει.
Κι αφού οι διοικούντες έβαλαν στη σωστή βάση το εγχείρημα ήρθε η υπογραφή της Συμφωνίας Εμπιστευτικότητας (NDA) με το επενδυτικό σχήμα του Σάββα Λιασή. Αν η συμφωνία ολοκληρωθεί τότε το fund θα εξασφαλίσει την πλειοψηφία και τον πλήρη έλεγχο της εταιρείας. Αυτό δεν μπορεί να ξενίζει. Κανείς δεν θα βάλει 25 με 45 εκατομμύρια απλά για να καλύψει αμαρτίες άλλων, χωρίς να έχει απόλυτο έλεγχο της εταιρικής διακυβέρνησης, των μεταγραφών, του εμπορικού μοντέλου, κι όλου του κύκλου εργασιών του ΑΠΟΕΛ.
Σε κάθε περίπτωση, το ΑΠΟΕΛ βρίσκεται σε μια ιστορική και άκρως κρίσιμη καμπή. Στο πλαίσιο του απόλυτου ρεαλισμού, η υπογραφή του NDA με το επενδυτικό σχήμα του Σάββα Λιασή δεν σημαίνει ότι το deal έχει τελειώσει. Αντίθετα, υπάρχει ακόμη μακρύς δρόμος μπροστά, ο οποίος θα απαιτήσει χρόνο, υπομονή, επιμονή και λεπτούς χειρισμούς μέχρι να πέσουν οι τελικές υπογραφές. Παρά ταύτα, η ουσία δεν αλλάζει καθώς οι κινήσεις που γίνονται αυτή τη στιγμή είναι οι ενδεδειγμένες και, κυρίως, στη σωστή βάση. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, το ΑΠΟΕΛ σταμάτησε να εθελοτυφλεί μπροστά στο πρόβλημα και επιλέγει να το αντιμετωπίσει με τους όρους και τη σοβαρότητα που επιβάλλει η σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα.
