Χρήστος Ζαβός
Ούτε ιός να ήταν.
Εντοπίστηκε αρχικά στην Λευκωσία (περίπτωση Πετρίδη), μεταδόθηκε στην Λάρνακα (δες Καραπατάκη) και από κει στην Πάφο (Ντουμπόφ), ενώ κρούσματα, καταγράφηκαν παλαιότερα και στην Λεμεσό (περίπτωση Κίρζη).
Διαφέρει και μάλιστα σημαντικά, η μια περίπτωση με την άλλη, αλλά τα συμπτώματα και οι αντιδράσεις, όχι.
Με το επιχείρημα, «εγώ βάζω τα λεφτά, εγώ κάνω ότι θέλω και άμα θες έλα και εσύ ανέλαβε», οι παράγοντες αντικρούουν τις αντιδραστικές συμπεριφορές των οπαδών, που για τους σωστούς ή λάθος λόγους, επιτίθενται των διοικήσεων.
Έγιναν που έγιναν «πελάτες» οι Κύπριοι φίλαθλοι, αποδυναμώνεται ακόμη περισσότερο η ιδιότητα τους, καθότι τείνουν ν΄ απωλέσουν το θεμελιώδες δικαίωμα, να παραπονεθούν, για την κατάσταση της ομάδας τους.
Και θα το χάσουν, γιατί, ακριβώς οι αντιδράσεις τους, δεν έχουν και το ανάλογο υπόβαθρο.
Είναι κατανοητό, οι Αποελίστες να ζητούν την αποχώρηση του Πετρίδη, ελέω της κακοδιαχείρισης των οικονομικών, αλλά στην περίπτωση του Καραπατάκη ή και του Ντουμπόφ, τα δεδομένα δεν ευνοούν μια τέτοια εξέλιξη.
Κακώς μεν, σηκώνεται και φεύγει ο Καραπατάκης, γιατί του είπαν έτσι ή αλλιώς, ποιος όμως μπορεί να του καταλογίσει αποτυχία στα της διαχείρισης της ΑΕΚ;
Το ίδιο και με τον Ντουμπόφ!!!
Δεν μπορεί μια λανθασμένη επιλογή προπονητή, ν’ ακυρώνει την συμμετοχή του, σε μια χρονιά που πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του Παφίτικου αθλητισμού!!
Μην τρελαθούμε κιόλας!!!
Όλα έχουν αλλάξει στο ποδόσφαιρο, καιρός ν’ αλλάξουν και συμπεριφορές!!
Δεν είναι όπως παλιά, που μπαίνανε μες τις γενικές συνελεύσεις των σωματείων και ανεβαίνοντας πάνω στο τραπέζι των συνεδριάσεων, ζητούσαν και πετύχαιναν την αποχώρηση του προέδρου και ολόκληρου του διοικητικού συμβουλίου.
Πια έχουμε να κάνουμε με εταιρείες και επιχειρηματίες που διαχειρίζονται εκατομμύρια ευρώ στα της λειτουργίας των ομάδων. Αυτή είναι δυστυχώς η αλήθεια.
Ο φίλαθλος έχει μεν το δικαίωμα, να απαιτεί βελτίωση, πρέπει όμως να φιλτράρει δεδομένα και να ελέγχει τα συναισθήματα του.
Δεν είναι, τραβώ μια τζούρα τσιγάρου και ξεκινώ ν’ αναθεματίζω θεούς και δαίμονες για να φύγουν όλοι και να έρθουν άλλοι.
Δεν υφίστανται, πια αυτά!! Χρειάζεται μια επιπλέον ωριμότητα.
Όπως ωριμότητα, χρειάζεται και από την άλλη μεριά.
Δεν μπορεί να ηγείσαι ομάδας, με στόχους και να έχεις την απαίτηση, ο κόσμος να είναι Κυριακάτικος εσπερινός.
Η διαχείριση των οπαδών, συμπεριλαμβάνεται στα καθήκοντα ενός ιδιοκτήτη ομάδας.
Η λαϊκή βούληση και απαίτηση είναι μέρος της διαδικασίας καθότι στο ποδόσφαιρο δεν νοείται μια ψυχρή επαγγελματική σχέση πελάτη- επιχείρησης.
Λίγο στην Κύπρο το χάσαμε,
Όπως και άλλα πολλά.
Ο εκσυγχρονισμός του ποδοσφαίρου βρίσκεται σε μια συνεχή διαδικασία, αλλά συμπεριφορές και αντιλήψεις, δεν λένε ν’ αλλάξουν.
Και επειδή, δεν το έχουμε ούτε με την εξέλιξη, πολύ περισσότερο με την ωρίμανση, φοβάμαι, θα έρθει εκείνη η μέρα, που ένας ματαιόδοξος υπουργός, επιζητώντας τον εφήμερο θαυμασμό, θα ποινικοποίησει την γιούχα, ενσωματώνοντας την σ’ ένα νέο νομοσχέδιο, που θα ορίζει την σχέση των ποδοσφαιρικών επιχειρήσεων με τους πελάτες- φιλάθλους της!!
