24news team
Με μια ατάκα στην κυπριακή διάλεκτο μίλησε - μεταξύ άλλων- ο Ελλαδίτης Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Μαργαρίτης Σχοινάς στην τελική προεκλογική συγκέντρωση του Δημοκρατικού Συναγερμού στη Λευκωσία, το βράδυ της Τετάρτης (20/05).
Εκπροσωπώντας την ελληνική κυβέρνηση αλλά και τη Νέα Δημοκρατία ο κ. Σχοινάς στην ομιλία του αναφέρθηκε στην κρισιμότητα των Βουλευτικών εκλογών λόγω της ύπαρξης του...λαϊκισμού. «Όλοι εμείς, όλοι εσείς, θα πρέπει να σηκώσετε ένα τείχος», τόνισε χαρακτηριστικά.
«Εμείς στην Ελλάδα επάθαμε τζαι μάθαμε… Προσοχή να μην την πάθετε τζαι εσείς. Και γι’ αυτό ξέρουμε πια πολύ καλά ότι ο δρόμος της λογικής δεν είναι ποτέ ο εύκολος δρόμος. Είναι ο δύσκολος δρόμος. Ο απαιτητικός δρόμος, ο δρόμος που χρειάζεται υπομονή, επιμονή, πολιτικό θάρρος και σοβαρότητα», δήλωσε.
Αυτούσια η ομιλία του Μαργαρίτη Σχοινά στην τελική προεκλογική συγκέντρωση του ΔΗΣΥ
Φίλες και φίλοι,
Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι του Δημοκρατικού Συναγερμού,
Τα τελευταία χρόνια βρέθηκα σε αίθουσες ευρωπαϊκών διαπραγματεύσεων. Άκουσα μεγάλες δυνάμεις να συζητούν για σύνορα, ασφάλεια, ενέργεια, άμυνα, μεταναστευτικές ροές και γεωπολιτική σταθερότητα. Είδα ισχυρούς πολιτικούς να λαμβάνουν αποφάσεις που ακόμα και σήμερα ορίζουν το μέλλον της Ευρώπης. Σε κάποιες -όπως το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο- αισθάνομαι ότι συνέβαλα προσωπικά.
Και ξέρετε ποιο είναι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω όλο και πιο συχνά;
Ότι η Κύπρος, αυτή η μικρή γεωγραφικά χώρα, διαχρονικά βρέθηκε στο κέντρο των μεγάλων ευρωπαϊκών εξελίξεων περισσότερο από ποτέ. Εδώ σε αυτά τα χώματα, ξεκινάει, δεν τελειώνει η Ευρώπη.
Και ίσως γι’ αυτό οι δεσμοί που μας ενώνουν όλα αυτά τα χρόνια δεν υπήρξαν ποτέ επιφανειακοί. Ήταν δεσμοί εθνικοί, πολιτικοί, κομματικοί, δεσμοί που δοκιμάστηκαν στον χρόνο και στις δυσκολίες και γι’ αυτό άντεξαν.
Είχα την τύχη -και σε προσωπικό επίπεδο- να συνοδεύσω την Κύπρο στα πρώτα της μεγάλα βήματα στην Ευρώπη και μαζί με τις πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας να παλέψουμε για το καλύτερο δυνατό. Να ζήσω από κοντά τη μεγάλη προσπάθεια μιας χώρας που διεκδίκησε με περίσσια αυτοπεποίθηση τη θέση που της άξιζε στον ευρωπαϊκό πυρήνα. Και αισθάνομαι πραγματικά υπερήφανος που στάθηκα δίπλα σε αυτή τη διαδρομή.
Ταυτόχρονα, δεν δίστασα ποτέ να στηρίξω τον Δημοκρατικό Συναγερμό στις κρίσιμες στιγμές. Γιατί πάντα πίστευα ότι αυτή η παράταξη αποτελεί μια δύναμη σταθερότητας. Εκφράζει, μάλιστα, τη μεγάλη ευρωπαϊκή και πατριωτική παράταξη της Κύπρου, όπως την οραματίστηκε ο Γλαύκος Κληρίδης. Είναι, φυσικά, η παράταξη που κράτησε τη χώρα σταθερά προσανατολισμένη στη Δύση, στην Ευρώπη, στη σοβαρότητα και στην ευθύνη.
Και γι’ αυτό θέλω να σας θυμίσω όσα είπα και στο τελευταίο σας συνέδριο: Η Κύπρος πρέπει να είναι πάντα δυτική, πάντα ευρωπαϊκή, πάντα πρωταγωνίστρια. Ιδίως τώρα που οι μεγάλες αυταπάτες διαψεύστηκαν.
Γιατί η φυσική της θέση είναι στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Αυτή είναι η μεγάλη ιστορική επιλογή του Κυπριακού Ελληνισμού και είναι αδιαμφισβήτητη.
Και επιτρέψτε μου να τονίσω ότι όσοι δεν το βλέπουν έτσι, φλερτάρουν με τον λαϊκισμό, με τον εύκολο αντιευρωπαϊσμό ή με τη λογική της απομόνωσης.
Φίλες και φίλοι,
Οι εκλογές που έρχονται είναι ξανά κρίσιμες. Και είναι κρίσιμες όχι μόνο για τους πολιτικούς συσχετισμούς ή για την επόμενη ημέρα της Κύπρου. Είναι κρίσιμες γιατί αυτή τη φορά προστίθεται ένα καινούργιο μέτωπο.
Προστίθεται το μέτωπο του λαϊκισμού που θέλει ξανά να σηκώσει το κεφάλι. Όλοι εμείς, όλοι εσείς, θα πρέπει να «σηκώσετε» ένα τείχος. Ένα τείχος λογικής, ένα τείχος ευθύνης απέναντι στον εύκολο θυμό, ένα τείχος σοβαρότητας απέναντι σε όσους επενδύουν στην αγανάκτηση, στις εύκολες καταγγελίες και στις μεγάλες υποσχέσεις χωρίς σχέδιο και χωρίς αίσθηση των συνεπειών.
Και πιστέψτε με, εμείς στην Ελλάδα ζήσαμε και τη νίκη αλλά και την ήττα του λαϊκισμού. Ζήσαμε την περίοδο όπου ο εύκολος λαϊκισμός βαφτίστηκε πολιτική πρόταση, ζήσαμε τα μεγάλα λόγια, τις ψεύτικες υποσχέσεις, ζήσαμε την περίοδο όπου ορισμένοι υπόσχονταν τα πάντα σε όλους χωρίς κόστος και χωρίς ευθύνη.
Πάθαμε και μάθαμε…. (Στα Κυπριακά)
Και γι’ αυτό ξέρουμε πια πολύ καλά ότι ο δρόμος της λογικής δεν είναι ποτέ ο εύκολος δρόμος. Είναι ο δύσκολος δρόμος. Ο απαιτητικός δρόμος, ο δρόμος που χρειάζεται υπομονή, επιμονή, πολιτικό θάρρος και σοβαρότητα.Είναι όμως ο δρόμος που πάντοτε φθάνει στον προορισμό.
Αντίθετα, ο δρόμος του λαϊκισμού μοιάζει συχνά ευθύς, γρήγορος, σαγηνευτικός και δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι υπάρχουν εύκολες λύσεις για σύνθετα προβλήματα και καλλιεργεί την αυταπάτη ότι η πολιτική μπορεί να λειτουργεί χωρίς κόστος, χωρίς κανόνες και χωρίς ευθύνη.
Πιστέψτε με όμως, αυτός ο δρόμος πάντα οδηγεί σε αδιέξοδα και πάντα τελειώνει με καταστροφή. Αυτοί, δε, που επενδύουν σε αυτόν τον δρόμο, όσο γρήγορα «ανεβαίνουν» στα πολιτικά μπαλκόνια, τόσο γρήγορα αποκαλύπτουν τα αδιέξοδα και τις αυταπάτες που κουβαλούν. Δυστυχώς, όμως, σε αυτές τις περιπτώσεις εκείνος που την πληρώνει είναι ο απλός λαός, οι απλοί πολίτες. Το παράδειγμα της Ελλάδας στην προηγούμενη δεκαετία είναι ακόμα νωπό.
Δεν είναι λοιπόν καιρός για πειράματα. Ιδιαίτερα, σήμερα, με την γεωστρατηγική αστάθεια που επικρατεί γύρω μας. Σήμερα η Κύπρος -όπως και η Ελλάδα- χρειάζεται περισσότερο από ποτέ σταθερότητα, σαφές ευρωπαϊκό προσανατολισμό και πολιτικές δυνάμεις που να ξέρουν να κρατούν σταθερό το τιμόνι της χώρας μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο αβεβαιότητα και γεωπολιτικές ανατροπές.
Αυτό είναι το μεγάλο διακύβευμα αυτών των εκλογών.
Και αυτή είναι η μεγάλη ευθύνη του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Μιας παράταξης που δεν λειτούργησε ποτέ συγκυριακά, καθώς συνδέθηκε με τις μεγάλες στρατηγικές επιλογές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Συνδέθηκε με την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, με τη σταθερή προσήλωση της Κύπρου στη Δύση και κυρίως με την πολιτική σοβαρότητα σε στιγμές που άλλοι επένδυαν στην εύκολη δημαγωγία.
Και ίσως γι’ αυτό οι δεσμοί που ενώνουν τη Νέα Δημοκρατία και τον Δημοκρατικό Συναγερμό να άντεξαν τόσο πολύ στον χρόνο. Ήταν, άλλωστε, σχέσεις που χτίστηκαν μέσα από κοινές εμπειρίες, κοινές αγωνίες και κοινές μάχες.
Θυμάμαι πολύ έντονα, κοινές μάχες, από τα χρόνια της Θεσσαλονίκης και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Από τότε που οι νεολαίες της ΔΑΠ και τις Πρωτοπορίας είχαν μια ουσιαστική σχέση κοινής δράσης. Συζητούσαμε, τότε, για την Κύπρο, για την ευρωπαϊκή πορεία του Ελληνισμού, για το πώς οι δύο χώρες μπορούν να σταθούν ισχυρές μέσα σε μια Ευρώπη που άλλαζε διαρκώς. Και εκεί χτίστηκαν δεσμοί πολιτικοί αλλά και ανθρώπινοι, που δεν χάθηκαν ποτέ.
Φίλες και φίλοι,
Θέλω όμως πριν κλείσω να σταθώ και σε ένα ακόμη ζήτημα που δοκίμασε πολύ έντονα την Κύπρο τα τελευταία χρόνια: το μεταναστευτικό.
Ξέρω καλά την πίεση που δέχθηκε η κυπριακή κοινωνία. Ήμουν, άλλωστε, εδώ στην πρώτη γραμμή και μάλιστα ο πρώτος Επίτροπος που επισκέφθηκε τη πράσινη γραμμή. Ξέρω πόσο δύσκολες έγιναν πολλές φορές οι ισορροπίες και πόσο έντονη ήταν η ανησυχία των πολιτών.
Και θέλω να σας πω κάτι με απόλυτη ειλικρίνεια. Οι Κύπριοι γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι στάθηκαν πραγματικά δίπλα τους όταν τα πράγματα δυσκόλεψαν.
Δώσαμε μαζί δύσκολες μάχες στην Ευρώπη. Μάχες που απαιτούσαν επιμονή, σχέδιο και πρωτοβουλίες που μέχρι τότε θεωρούνταν αδιανόητες.
Κάναμε μαζί πράγματα που δεν είχαν ξαναγίνει ποτέ.
Ανοίξαμε δρόμους εκεί που άλλοι έβλεπαν μόνο αδιέξοδα. Πείσαμε ευρωπαϊκούς θεσμούς και κυβερνήσεις ότι η Κύπρος δεν είναι μια «μακρινή γωνιά» της Ευρώπης αλλά ευρωπαϊκό σύνορο πρώτης γραμμής. Πείσαμε αεροπορικές εταιρείες και χώρες προέλευσης να συνεργαστούν.
Αλλά, πολλά από αυτά δεν χρειάζεται να ειπωθούν δημόσια. Είναι αυτά που γίνονται αλλά δεν λέγονται. Όχι αυτά που συνήθως μόνο λέγονται αλλά δεν γίνονται ποτέ.
Το αποτέλεσμα όμως το γνωρίζουν οι Κύπριοι πολίτες. Και ξέρουν επίσης ότι στις δύσκολες στιγμές η Κύπρος δεν έμεινε ποτέ μόνη. Η Ελλάδα, η Ευρώπη, εγγυώνται την ασφάλειά της.
Φίλες και φίλοι,
Αυτές οι εκλογές απαιτούν πολιτική ωριμότητα, σταθερό προσανατολισμό και αίσθηση ευθύνης.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός καλείται ξανά να σηκώσει ένα μεγάλο ιστορικό βάρος ευθύνης. Να κρατήσει την Κύπρο σταθερή, ασφαλή, ευρωπαϊκή και ισχυρή μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο αβεβαιότητα και γεωπολιτικές ανατροπές.
Και είμαι σίγουρος ότι η Αννίτα Δημητρίου μπορεί να εκφράσει αυτή τη νέα μεγάλη προσπάθεια.Γιατί διαθέτει δύναμη, ευρωπαϊκή αντίληψη και πολιτικό λόγο. Μπορεί να ενώσει γενιές ανθρώπων μέσα στην παράταξη αλλά και ευρύτερα μέσα στην κυπριακή κοινωνία. Το απέδειξε ως Πρόεδρος Βουλής των Αντιπροσώπων. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εκπροσωπεί μια νέα γενιά πολιτικών που καταλαβαίνει ότι η Κύπρος πρέπει να συνεχίσει να κοιτά μπροστά με αυτοπεποίθηση, σοβαρότητα και εθνική συνείδηση.
Τώρα είναι η ώρα της μάχης. Η ώρα της ευθύνης. Η ώρα να βγείτε μπροστά με πίστη και αποφασιστικότητα.
Γιατί αυτή η παράταξη ποτέ δεν φοβήθηκε τις δύσκολες στιγμές της ιστορίας. Ποτέ δεν επέλεξε τον εύκολο δρόμο όταν διακυβεύονταν οι μεγάλες στρατηγικές επιλογές της χώρας. Μένει σταθερό στο δρόμο της ευθύνης, στο όραμα του Γλαύκου Κληρίδη.
Αυτή η αίσθηση ιστορικής ευθύνης είναι που κράτησε την Κύπρο όρθια στις μεγάλες καμπές της ιστορίας της. Και αυτή είναι η παρακαταθήκη που καλείται να υπηρετήσει και σήμερα ο Δημοκρατικός Συναγερμός σε μια εποχή γεμάτη αβεβαιότητα, γεωπολιτικές προκλήσεις και εύκολους πειρασμούς λαϊκισμού.
Καλή δύναμη και καλή επιτυχία!
