Νέα δεδομένα στον παγκόσμιο συσχετισμό ισχύος δημιουργεί η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από τις αμερικανικές Αρχές, καθώς η αλλαγή καθεστώτος που επιζητούσε επισταμένα στη Βενεζουέλα το τελευταίο χρονικό διάστημα η διοίκηση Τραμπ, έγινε πράξη με μια διακλαδική επιχείρηση των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, στην οποία επικράτησε έντονα το στοιχείο της έκπληξης απέναντι στη διεθνή κοινότητα.
Με γνώστες μόνο τους στενούς του συνεργάτες, ο Ντόναλντ Τραμπ άναψε το «πράσινο φως» για την ειδική επιχείρηση ένα μήνα ακριβώς μετά το τελεσίγραφο που του απηύθυνε στις 2 Δεκεμβρίου, για να «τρέξει» στο εξής στη χώρα μαζί με μια «ομάδα ειδικών» με έμφαση στην αξιοποίηση των πετρελαϊκών της κοιτασμάτων.
Επιστροφή στο «Δόγμα Μονρόε»
Ωστόσο, η αποφασιστικότητα του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ να επιστρέψει στο «Δόγμα Μονρόε», εκπληρώνοντας την προεκλογική του δέσμευση απέναντι στην εκλογική βάση MAGA, δημιουργεί τετελεσμένα όχι μόνο για το Δυτικό Ημισφαίριο, στο οποίο επιθυμεί να επικεντρωθεί, αλλά για όλη τη διεθνή κοινότητα. Αφενός γιατί σηματοδοτεί μια νέα φάση απομονωτισμού των ΗΠΑ από το διεθνές γίγνεσθαι και αφετέρου γιατί σηματοδοτεί την συγκέντρωση της Ουάσιγκτον στη «σφαίρα επιρροής» της, δηλαδή στην «αυλή της Λατινικής Αμερικής», στην οποία η διείσδυση της Κίνας εξελίσσεται συστηματικά τα τελευταία χρόνια. Η έμφαση στους γείτονές της, φέρνει τη διοίκηση Τραμπ απέναντι και σε άλλα «προβληματικά» καθεστώτα, ενώ αυξάνει τις πιθανότητες διάθεσης χρόνου και πρωτίστως πόρων στην εγκαθίδρυση νέων καθεστώτων, όπως στην περίπτωση της Βενεζουέλας, με ό,τι αυτό σημαίνει για τη... διαθεσιμότητα των ΗΠΑ σε παγκόσμιο επίπεδο από εδώ και στο εξής.
Κούβα, Μεξικό και Κολομβία
Ήδη, το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Τραμπ χαρακτήρισε «αποτυχημένο έθνος» την Κούβα κατά την συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε για τη σύλληψη Μαδούρο, λέγοντας ο ίδιος πως «νομίζω ότι η Κούβα θα είναι κάτι για το οποίο θα καταλήξουμε να μιλάμε, επειδή η Κούβα είναι ένα αποτυχημένο έθνος αυτή τη στιγμή», έδωσε τον τόνο για μελλοντική ενεργή εμπλοκή των ΗΠΑ στην υπόθεση της Αβάνας, ιδίως όταν ο Πρόεδρος Τραμπ διαμήνυσε πως «θέλουμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους. Είναι πολύ παρόμοιο με την έννοια ότι θέλουμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους στην Κούβα, αλλά θέλουμε επίσης να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που αναγκάστηκαν να φύγουν από την Κούβα και ζουν σε αυτή τη χώρα».
Ακόμη πιο αναλυτικός για το ενδεχόμενο «ανθρωπιστικής επέμβασης» των ΗΠΑ στην Κούβα υπήρξε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ, Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος σημείωσε χθες πως αν «ζούσε στην Αβάνα» και αν ήταν «στην κυβέρνηση», θα ήταν «ανήσυχος, τουλάχιστον».
Πέραν της Κούβας, ωστόσο, τυχόν απόπειρα του Ντόναλντ Τραμπ να «στεγανοποιήσει» την «αυλή του», δηλαδή το δυτικό ημισφαίριο δεν φαίνεται να εξαιρεί και την Κολομβία, αφού ο Αμερικανός Πρόεδρος έβαλε εκ νέου χθες κατά του Προέδρου της χώρας, Γκουστάβο Πέτρο, ενώ έχει ισχυριστεί προ καιρού πως η Κολομβία διαθέτει τουλάχιστον τρία μεγάλα εργοστάσια κοκαΐνης. «Παρασκευάζει κοκαΐνη. Την στέλνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οπότε πρέπει να προσέχει» παρατήρησε χθες με νόημα ο Αμερικανός Πρόεδρος, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί νωρίς χθες και στο Μεξικό, αναφέροντας στο Fox News ότι “κάτι θα πρέπει να γίνει με το Μεξικό”...
Ανάσχεση της Κίνας
Πέρα από τις κατηγορίες της «ναρκοτρομοκρατίας», ωστόσο, οι δεσμοί που είχε αναπτύξει τα τελευταία χρόνια το καθεστώς Μαδούρο στο Καράκας με το Πεκίνο, αλλά και η απόπειρα διείσδυσης της Κίνας στα «σοσιαλιστικά» καθεστώτα της Λατινικής Αμερικής έχει τεθεί για τα καλά στο στόχαστρο της Ουάσιγκτον, η οποία επιθυμεί στην μεγάλη εικόνα να μηδενίσει την κινεζική επιρροή στο δυτικό ημισφαίριο, στα πλαίσια του πλανητικού τους ανταγωνισμού.
Δεν είναι τυχαίο ότι η κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ-Μαδούρο εντεινόταν, όσο γινόταν πιο έντονη η παρουσία κινέζων αξιωματούχων στο ευρύτερο περιβάλλον Μαδούρο, ενώ η αλλαγή καθεστώτος στη Βενεζουέλα πιέζει την Κίνα να εκτεθεί απέναντι στους (αναθεωρητές) συμμάχους της, καθώς το Πεκίνο θα πρέπει να τοποθετηθεί ανοιχτά ή ακόμη να δράσει, σε περίπτωση που επιθυμεί να διατηρήσει την ισχύ του απέναντι σε αντίστοιχα καθεστώτα.
Στην επίσημη αντίδρασή της σε επίπεδο Υπουργείου Εξωτερικών, «η Κίνα είναι βαθιά σοκαρισμένη και καταδικάζει έντονα την κατάφωρη χρήση βίας από τις ΗΠΑ εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους και τις ενέργειες εναντίον του προέδρου του» επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση, προσθέτοντας πως «τέτοιες ηγεμονικές πράξεις των ΗΠΑ παραβιάζουν σοβαρά το διεθνές δίκαιο και την κυριαρχία της Βενεζουέλας και απειλούν την ειρήνη και την ασφάλεια στη Λατινική Αμερική και την περιοχή της Καραϊβικής». «Η Κίνα αντιτίθεται σθεναρά σε αυτό. Καλούμε τις ΗΠΑ να τηρήσουν το διεθνές δίκαιο και τους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και να σταματήσουν να παραβιάζουν την κυριαρχία και την ασφάλεια άλλων χωρών» καταλήγει η σχετική ανακοίνωση, αν και η αλλαγή καθεστώτος των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα έχουν εντείνει τις τελευταίες ώρες την αγωνία για την... Ταϊβάν.
Μετά τη Βενεζουέλα, η Ταϊβάν;
Η λογική, άλλωστε, της επαναφοράς του «Δόγματος Μονρόε» δεν αποκλείεται να βρει εφαρμογή στην κινεζική της εκδοχή στην περίπτωση της Ταϊβάν, ακόμη και με την μορφή επιχείρησης από πλευράς του Πεκίνου, καθώς το τελευταίο θα μπορούσε να ακολουθήσει την Ουάσιγκτον στη λογική της «αυλής» και να απαιτήσει την επιστροφή της Ταϊβάν στη σφαίρα επιρροής της. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Πεκίνο θα μπορούσε να επικεντρωθεί στην «Ευρασία», αλλά και να εμβαθύνει ακόμη περισσότερο τους δεσμούς που διαθέτει με τους συμμάχους του, στην πλειοψηφία τους αναθεωρητές, παρότι ο Πρόεδρος Τραμπ δεν φαίνεται προσώρας να επιδιώκει κλιμάκωση με την Κίνα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε μετά τη σύλληψη Μαδούρο, ο ίδιος αναφέρθηκε ονομαστικά στο Ρώσο Πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν, δηλώνοντας ότι δεν είναι «ενθουσιασμένος μαζί του», όταν ρωτήθηκε ειδικά για την Κίνα και τη Ρωσία, αλλά απέφυγε να κατανομάσει το Πεκίνο και εμφανίστηκε ανοιχτός στο να πουλά το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, το οποίο αποτελεί έναν από τους πλέον κρίσιμους παράγοντες για την ομάδα διοίκησης που επιθυμεί να εγκαταστήσει στο Καράκας η διοίκηση Τραμπ.
Πίεση στην Ουκρανία
Την ίδια στιγμή, η δημόσια παραδοχή του Ντόναλντ Τραμπ ότι δεν γνωρίζει πόσο χρόνο θα χρειαστεί, για την εμπέδωση του νέου καθεστώτος στο Καράκας, εντείνει τα επίπεδα αγωνίας στην Ευρώπη για την Ουκρανία, αν και ο Αμερικανός Πρόεδρος έκανε λόγο χθες για «λουτρό αίματος» και απώλειες νέων ανθρώπων εκατέρωθεν.
Σε περίπτωση, μάλιστα, που η νέα κατάσταση στη Βενεζουέλα και η επιστροφή στο «Δόγμα Μονρόε» αποδειχθούν πιο απαιτητικές, τότε η διάθεση πόρων και δυνάμεων προς το δυτικό ημισφαίριο είναι μια πιθανότητα που θα πρέπει να συνυπολογίσει η Ουκρανία, η οποία θα δεχθεί, στην νέα αυτή πραγματικότητα, μεγαλύτερη πίεση να δεχθεί μια ειρηνευτική λύση... αμερικανικών προδιαγραφών.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρόεδρος Τραμπ παραδέχτηκε δημόσια χθες ότι η σύγκρουση Ρωσίας – Ουκρανίας αποτελεί «κληρονομιά» του Τζο Μπάιντεν και πως αρχικά πίστευε πως ο τερματισμός της θα ήταν αρκετά εύκολος, με την Μόσχα να αντιδρά στη σύλληψη Μαδούρο, ζητώντας την απελευθέρωσή του, όπως και της συζύγου του.
Ωστόσο, η «οργανική σύνδεση» της Ουκρανίας με τη Ρωσία, την οποία συστηματικά επικαλείται ως νομιμοποιητική βάση της επίθεσής της η Μόσχα αποκτά νέο νόημα για την έξωθεν μαρτυρία του Κρεμλίνου μετά την αλλαγή καθεστώτος στη Βενεζουέλα, καθώς ο «ρωσικός κόσμος» θα μπορούσε να θεωρηθεί ό,τι για τις ΗΠΑ το δυτικό ημισφαίριο, αυξάνοντας την ένταση και τις διεκδικήσεις της Μόσχας.
Πηγή: Protothema
