ΚΥΠΕ
Το Εφετείο Κύπρου απέρριψε ομόφωνα ποινική έφεση κατά απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με την οποία επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 24 μηνών στον ΓΘ.
Σε έφεση του Γ.Θ (εφεσείων) κατά της Αστυνομίας (εφεσίβλητης) ο εφεσείων προσέβαλε απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με την οποία του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 24 μηνών καθώς και στέρηση του δικαιώματός του να κατέχει και να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 3 μηνών μετά την αποφυλάκισή του, κατόπιν παραδοχής του για το αδίκημα της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης ή απερίσκεπτης συμπεριφοράς, κατά παράβαση του Άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154.
Το Δικαστήριο στην απόφασή του αναφέρει ότι "η αναφορά του πρωτόδικου Δικαστηρίου, σε ταχύτητα 98 χιλιομέτρων αντί «πέριξ 90» δεν αποτελεί σφάλμα επί των γεγονότων το οποίο να δικαιολογεί την επέμβαση του Εφετείου".
"Εν ολίγοις, θεωρούμε ότι η απόκλιση μεταξύ της θέσης του εφεσείοντα και της θεώρησης του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την ταχύτητα δεν καθιστά την επιβληθείσα ποινή ακροσφαλή ή έκδηλα υπερβολική, ώστε να δικαιολογείται η επέμβαση του Εφετείου. Τούτο ενόψει και του ότι το όριο ταχύτητας ήταν 65 χιλιόμετρα που καθιστά την υπέρβαση και των 90 χιλιομέτρων υπερβολική", σημειώνει.
Αναφέρει ακόμη ότι αντίθετα με τη θέση του εφεσείοντα, "διαπιστώνουμε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο, αποτιμώντας ως προβλέπεται από τη νομολογία, από τη μία τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη να προσλάβει η ποινή αποτρεπτικό χαρακτήρα, και από την άλλη όλους τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος της σημασίας της παρουσίας του εφεσείοντα στο μεγάλωμα της ανήλικης θυγατέρας του, κατέληξε στην επιβολή ποινής φυλάκισης 24 μηνών".
Σημειώνει ότι στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού (2009) 2 ΑΑΔ 543, η οποία αφορούσε σε διπλό τροχαίο θανατηφόρο δυστύχημα, ο Εφεσίβλητος εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί με το εξ αντιθέτου ερχόμενο όχημα των θυμάτων. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο, προσθέτει, αφού έλαβε υπόψη την παραδοχή του Εφεσίβλητου, την συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές, το λευκό του ποινικό μητρώο, τις προσωπικές-οικογενειακές του συνθήκες, και τέλος την καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης (τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 18.11.2006, η υπόθεση καταχωρίστηκε 12.9.2007 και οι ποινές επιβλήθηκαν στις 11.5.2009), επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 μηνών. Αναφέρει επίσης ότι το Εφετείο, αφού αναφέρθηκε στην έξαρση των εν λόγω αδικημάτων και στις τραγικές συνέπειες τους, αύξησε τις συντρέχουσες ποινές φυλάκισης σε 2 έτη.
"Δυστυχώς, χρόνια μετά, τα θανατηφόρα δυστυχήματα συνεχίζουν να συνιστούν κοινωνική μάστιγα ή όπως τέθηκε στην υπόθεση Μενελάου «χαίνουσα πληγή για την Κυπριακή κοινωνία». Η συμπεριφορά μας κατά την οδήγηση δεν βελτιώνεται (Μακρής ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 49/21, ημερ. 21.12.2021). Δικαιολογείται λοιπόν η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών (Abunazha v. Δημοκρατίας (2009) 2 ΑΑΔ 551, 557-558)", αναφέρει.
Έχοντας κατά νου την πιο πάνω νομολογία, το Δικαστήριο επισημαινει ότι "καταλήγουμε ότι η διεργασία του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά την επιβολή της ποινής, έγινε εντός του ορθού πλαισίου όπως περιγράφεται ανωτέρω από τη νομολογία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο προσμέτρησε και απέδωσε την αρμόζουσα βαρύτητα στους ελαφρυντικούς παράγοντες τους οποίους επικαλέστηκε ενώπιόν του ο εφεσείων, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται η παρέμβασή μας".
Το Δικαστήριο αναφέρει ότι η έφεση αποτυγχάνει στην ολότητά της και η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται.
