ΚΥΠΕ
Η παχυσαρκία «σημαδεύει» τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος των ανθρώπων και, ακόμη και αν χάσουν βάρος, ακόμη και μια δεκαετία αργότερα, όσοι ήταν παχύσαρκοι διατηρούν τον κίνδυνο να υποφέρουν από ασθένειες που σχετίζονται με αυτή την πάθηση.
Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο EMBO Reports και διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ (Ηνωμένο Βασίλειο), έδειξε ότι σε παχύσαρκα άτομα, τα ανοσοκύτταρα (ή βοηθητικά Τ κύτταρα) υφίστανται μια διαδικασία που ονομάζεται «μεθυλίωση του DNA» μέσω της οποίας αποκτούν σημάδια που τους δίνουν μια μακροχρόνια μνήμη παχυσαρκίας.
Αυτά τα σημάδια, τα οποία μπορούν να διαρκέσουν έως και πέντε ή δέκα χρόνια μετά την απώλεια βάρους, κάνουν το σώμα να συνεχίζει να συμπεριφέρεται σαν να ήταν ακόμα υπέρβαρο.
Η συνέπεια είναι ότι το ανοσοποιητικό σύστημα σταματά να εκτελεί λειτουργίες όπως η απομάκρυνση των αποβλήτων και η σωστή ρύθμιση της ανοσολογικής γήρανσης, γεγονός που θα μπορούσε να αφήσει τα άτομα που χάνουν βάρος να εξακολουθούν να διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης παθήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία πολύ μετά την επίτευξη ενός φυσιολογικού βάρους, υποστηρίζουν οι συγγραφείς.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η παχυσαρκία σχετίζεται με μακροχρόνιες επιγενετικές τροποποιήσεις που επηρεάζουν τη συμπεριφορά των ανοσοκυττάρων. Αυτό υποδηλώνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα διατηρεί ένα μοριακό αρχείο προηγούμενων μεταβολικών εκθέσεων, οι οποίες μπορεί να έχουν επιπτώσεις στον μακροπρόθεσμο κίνδυνο ασθένειας και την ανάρρωση», συνοψίζει η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Belinda Nedjai, από το Ινστιτούτο Υγείας Πληθυσμού Wolfson στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου.
Ανοσοποιητικά κύτταρα από τέσσερις ομάδες ανθρώπων
Για να διεξαχθεί η μελέτη και να κατανοηθεί λεπτομερώς ο αντίκτυπος της παχυσαρκίας, η ομάδα έλαβε ανοσοκύτταρα από τέσσερις ομάδες ανθρώπων.
Έτσι, συμπεριέλαβαν αίμα από ασθενείς που ζουν με παχυσαρκία και έλαβαν ενέσεις για να χάσουν βάρος, και από ασθενείς με μια σπάνια γενετική διαταραχή που ονομάζεται σύνδρομο Alström, η οποία προκαλεί παιδική παχυσαρκία πρώιμης έναρξης, και υγιή ζευγάρια.
Συνέλεξαν επίσης, αίμα και λιπώδη ιστό από συμμετέχοντες που ολοκλήρωσαν ένα έντονο πρόγραμμα άσκησης 10 εβδομάδων και από ασθενείς με φυσιολογικό βάρος ή παχύσαρκους που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση ισχίου ή γόνατος.
Παράλληλα, διεξήγαγαν δοκιμές σε μοντέλα ποντικών που τράφηκαν με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και με αίμα από υγιείς ανθρώπους εθελοντές για να κατανοήσουν ακριβώς τι συμβαίνει μέσα στα ανοσοκύτταρα όταν υπάρχει παχυσαρκία.
«Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η βραχυπρόθεσμη απώλεια βάρους μπορεί να μην μειώσει άμεσα τον κίνδυνο ορισμένων παθήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη τύπου 2 και ορισμένων τύπων καρκίνου», λέει ο Claudio Mauro, από το Τμήμα Φλεγμονής και Γήρανσης στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ και επικεφαλής συν-συγγραφέας της μελέτης.
Ωστόσο, αν και αυτό το σημάδι δεν είναι μόνιμο, είναι πολύ επίμονο, επισημαίνει ο Mauro. «Η συνεχής διαχείριση βάρους μετά την απώλεια βάρους θα προκαλέσει την αργή εξασθένηση της "μνήμης της παχυσαρκίας". Αυτό μπορεί να απαιτήσει αρκετά χρόνια συνεχούς διατήρησης της απώλειας βάρους, πιθανώς μεταξύ 5 και 10 ετών, αν και αυτό απαιτεί περαιτέρω μελέτες για την πλήρη αντιστροφή των επιπτώσεων της παχυσαρκίας στα Τ κύτταρα» λέει.
Η μελέτη προτείνει πιθανές θεραπευτικές ευκαιρίες για την επιτάχυνση αυτής της διαδικασίας, «όπως η επαναχρησιμοποίηση φαρμάκων όπως οι αναστολείς SGLT2, οι οποίοι έχουν δείξει δυνατότητα μείωσης της φλεγμονής και προαγωγής της ανοσοδιαμεσολαβούμενης κάθαρσης των γηρασμένων κυττάρων στην παχυσαρκία», λέει ο ερευνητής.
Η ομάδα θα χρησιμοποιήσει αυτά τα ευρήματα για να βοηθήσει στην αναζήτηση στοχευμένων θεραπειών που βοηθούν στην αποκατάσταση της τυπικής λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος που αναστέλλεται από την σήμανση DNA και που θα μπορούσαν να χορηγηθούν παράλληλα με τις υπάρχουσες θεραπείες απώλειας βάρους για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων των μεταβολικών ασθενειών και του καρκίνου, που επιδεινώνονται από την παχυσαρκία.
