Η NASA σχεδιάζει για τις αρχές Απριλίου την εκτόξευση της αποστολής Artemis II, της πρώτης επανδρωμένης πτήσης γύρω από τη Σελήνη εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια.
Η αποστολή, διάρκειας περίπου 10 ημερών, αναμένεται να μεταφέρει τους αστροναύτες πιο μακριά στο διάστημα από οποιονδήποτε άνθρωπο στο παρελθόν.
Στόχος της είναι να ανοίξει τον δρόμο για την επιστροφή ανθρώπων στην επιφάνεια της Σελήνης, για πρώτη φορά μετά το πρόγραμμα Apollo των δεκαετιών του 1960 και 1970.
Πιθανές ημερομηνίες εκτόξευσης και τεχνικές καθυστερήσεις
Οι επόμενες διαθέσιμες ημερομηνίες εκτόξευσης έχουν οριστεί για τις 1 έως 6 Απριλίου και στις 30 Απριλίου 2026. Η NASA είχε αρχικά θέσει ως στόχο την εκτόξευση μέχρι το τέλος του 2024, ωστόσο μια σειρά τεχνικών προβλημάτων οδήγησε σε καθυστερήσεις.
Συγκεκριμένα, μια δοκιμή πριν από την πτήση διακόπηκε λόγω διαρροής υδρογόνου, ενώ στη συνέχεια εντοπίστηκε και διαρροή ηλίου, αποκλείοντας και το ενδεχόμενο εκτόξευσης τον Μάρτιο, σύμφωνα με το BBC.
Παράλληλα, οι επιστήμονες πρέπει να περιμένουν τη Σελήνη να βρίσκεται στη σωστή θέση στην τροχιά της, κάτι που περιορίζει τα «παράθυρα» εκτόξευσης σε περίπου μία εβδομάδα κάθε μήνα.
Το πλήρωμα και οι στόχοι της αποστολής
Το πλήρωμα της αποστολής αποτελείται από τέσσερις αστροναύτες: τον διοικητή Reid Wiseman, τον πιλότο Victor Glover και τη Christina Koch ως ειδική αποστολής, όλοι από τη NASA, καθώς και τον Jeremy Hansen από την Καναδική Διαστημική Υπηρεσία.
Η αποστολή θα είναι η πρώτη επανδρωμένη πτήση του πυραύλου Space Launch System (SLS) και της κάψουλας Orion. Αφού τεθούν σε τροχιά, οι αστροναύτες θα δοκιμάσουν τα συστήματα της Orion, πραγματοποιώντας χειροκίνητους ελιγμούς γύρω από τη Γη, προκειμένου να εξασκηθούν για μελλοντικές αποστολές προσελήνωσης.
Στη συνέχεια, θα κινηθούν χιλιάδες χιλιόμετρα πέρα από τη Σελήνη, δοκιμάζοντας κρίσιμα συστήματα όπως η υποστήριξη ζωής, η ενέργεια και η πλοήγηση.
Παράλληλα, θα λειτουργήσουν και ως υποκείμενα ιατρικών δοκιμών, στέλνοντας δεδομένα και εικόνες από το βαθύ διάστημα.
Η εργασία τους θα γίνεται σε περιβάλλον έλλειψης βαρύτητας, με επίπεδα ακτινοβολίας υψηλότερα από αυτά του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, αλλά εντός ασφαλών ορίων.
Η επιστροφή στη Γη θα περιλαμβάνει έντονη επανείσοδο στην ατμόσφαιρα και προσθαλάσσωση στον Ειρηνικό Ωκεανό, στα ανοικτά των δυτικών ακτών των ΗΠΑ.
Δεν θα υπάρξει προσελήνωση
Η Artemis II δεν περιλαμβάνει προσελήνωση. Ο ρόλος της είναι προπαρασκευαστικός, ενόψει της αποστολής Artemis IV που έχει προγραμματιστεί για το 2028 και θα επιχειρήσει επανδρωμένη προσελήνωση στον νότιο πόλο της Σελήνης.
Πριν από αυτήν, προγραμματίζεται η αποστολή Artemis III το 2027, η οποία θα δοκιμάσει τις διαδικασίες σύνδεσης της κάψουλας Orion με σεληνιακά οχήματα προσεδάφισης, καθώς και τις νέες διαστημικές στολές.
Η NASA έχει επιλέξει δύο υποψήφιες πλατφόρμες προσελήνωσης: το Starship της SpaceX και ένα όχημα της Blue Origin του Jeff Bezos, με την τελική επιλογή να γίνεται σε επόμενη φάση.
Η επιστροφή στη Σελήνη και ο διεθνής ανταγωνισμός
Η τελευταία επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη ήταν η Apollo 17 τον Δεκέμβριο του 1972. Συνολικά, 24 αστροναύτες έχουν ταξιδέψει μέχρι τη Σελήνη και 12 έχουν περπατήσει στην επιφάνειά της.
Το πρόγραμμα Artemis έχει ως στόχο όχι μόνο την επιστροφή, αλλά και τη δημιουργία μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας, με βάσεις, νέα συστήματα και συχνές αποστολές.
Παράλληλα, και άλλες χώρες έχουν αντίστοιχες φιλοδοξίες. Η Κίνα σχεδιάζει επανδρωμένη προσελήνωση έως το 2030, ενώ η Ρωσία και η Ινδία εξετάζουν δικά τους προγράμματα για τις επόμενες δεκαετίες. Ευρωπαϊκές και ιαπωνικές αποστολές αναμένεται επίσης να συμμετάσχουν σε μελλοντικές φάσεις του Artemis.
Η νέα αυτή περίοδος σηματοδοτεί μια επιστροφή στη Σελήνη με διαφορετικούς όρους, όπου η τεχνολογία, οι διεθνείς συνεργασίες και ο ανταγωνισμός διαμορφώνουν το επόμενο κεφάλαιο της διαστημικής εξερεύνησης.
Πηγή: Protothema
