Το δικαιοδοτικό όργανο της ΚΟΠ, είναι πια άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Αριστοτέλη Βρυωνίδη, ο οποίος στελεχώνει την θέση του αθλητικού δικαστή από το 2015!!!
Από τότε έως και σήμερα, ο επικεφαλής του συστήματος δικαιοσύνης της Ομοσπονδίας, πρωταγωνίστησε σε πολλές από τις υποθέσεις που απασχόλησαν την εγχώρια ποδοσφαιρική κοινή γνώμη, η οποία ομολογουμένως, μετά από τόσα χρόνια, δεν έχει ακόμη κατανοήσει τον τρόπο ή και την μεθοδολογία, που δικάζονται οι υποθέσεις.
Άλλοτε κωδικοποιημένες, κάποιες φορές ακατανόητες και σίγουρα ανομοιόμορφες, το σύστημα που μεριμνά για την επιβολή δικαιοσύνης στο χώρου του ποδοσφαίρου, μοιάζει με ασύμμετρη απειλή, παρά με παράγοντα σταθερότητας.
Ουδείς γνωρίζει, ούτε φυσικά έχει ποτέ γίνει κατανοητό, πως ο αθλητικός δικαστής, καταλήγει σε μια απόφαση του.
Κατά καιρούς, υπήρξαμε μάρτυρες υποθέσεων, που περιείχαν το ίδιο κατηγορητήριο και η απόφαση ήταν παντελώς διαφορετική.
Μόλις πρόσφατα, ακόμη και το εφετείο, σε απόφαση του, ομολόγησε ότι « φαίνεται πράγματι μια ανομοιομορφία στις ποινές που επιβλήθηκαν», προσθέτοντας ότι «αυτή η ανομοιομορφία, δημιουργεί δικαιολογημένα παράπονα, αίσθημα αδικίας και διαφορετικής αντιμετώπισης των σωματείων».
Τον τελευταίο χρόνια, προέκυψε επίσης υπόθεση, που φέρεται η αστυνομία, υποδεικνύοντας μάλιστα συγκεκριμένο άρθρο των κανονισμών, να ζητά και να επιτυγχάνει, την παραδειγματική τιμωρία σωματείων, για «αποτροπή του μιμητισμού σε άλλους αγώνες».
Επιεικώς σκανδαλώδεις ήταν και οι αποφάσεις που λήφθηκαν για τα επεισόδια που έγιναν στον τελικό κυπέλλου, όπου ο αθλητικός δικαστής επέλεξε να χαϊδέψει αυτιά , παρά να εφαρμόσει τους πειθαρχικούς κανόνες.
Ενδεχομένως να υπάρχει και παραποίηση του φύλλου αγώνος, αλλά ποιο εποπτικό όργανο της Ομοσπονδίας θα εξετάσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο;
Ο χειρισμός αλλά και οι αντιδράσεις για τις αποφάσεις του τελικού, επιβεβαιώνει, όσους ισχυρίζονται ότι το δικαιοδοτικό όργανο, δεν είναι παρά ένα εργαλείο, που χρησιμοποιεί το σύστημα εξουσίας για την διαχείριση του ισοζυγίου δυνάμεων.
Οι ανύπαρκτες αντιδράσεις των σωματείων και η σιωπή της Ομοσπονδίας, επιβεβαιώνουν πανηγυρικά το εν λόγω αφήγημα.
Πέραν ενός σωματείου και συγκεκριμένα της ΑΕΛ, ουδείς εξέφρασε την ενόχληση του, για μια περίπτωση όπου η «κακοδικία» είναι εξόφθαλμη.
Το σύστημα εξουσίας της ΚΟΠ, που διαμορφώνεται από τα σωματεία και την ηγεσία της ομοσπονδίας, επέλεξε να προστατεύσει με την σιωπή το δικαιοδοτικό όργανο του, επιβεβαιώνοντας ότι μάλλον δεν πρόκειται ακριβώς για το σύστημα δικαιοσύνης, αλλά μάλλον για την βιτρίνα του συστήματος!!
*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της Κύπρου στις 28 Ιουνίου
