Το πρωτάθλημα μας είναι προ των πυλών και οι θερμοκρασίες στην Κύπρο καθιστούν τη συζήτηση για τα διαλείμματα δροσισμού πιο επίκαιρη από ποτέ. Αντίθετα με το Παγκόσμιο Κύπελλο όπου η FIFA καθιέρωσε τα διαλείμματα αυτά ως οριζόντιο μέτρο, με απώτερους εμπορικούς σκοπούς, στο πρωτάθλημα μας το πλαίσιο είναι εντελώς διαφορετικό και πολύ συγκεκριμένο.
Το όριο των 32°C και ο ρόλος του Παρατηρητή
Σύμφωνα με τους κανονισμούς του πρωταθλήματος μας, τα cooling breaks δεν αποτελούν μια υποχρεωτική διαδικασία για κάθε παιχνίδι, ούτε εξαρτώνται από τις επιθυμίες των ομάδων. Ενεργοποιούνται αποκλειστικά και μόνο όταν η θερμοκρασία φτάσει ή ξεπεράσει το όριο των 32°C, ενώ η εφαρμογή τους πρέπει να έχει συμφωνηθεί και ανακοινωθεί εκ των προτέρων στο πλαίσιο του επίσημου πρωτοκόλλου του αγώνα.
Αρμόδιος για τη μέτρηση της θερμοκρασίας είναι ο Αξιωματούχος Αγώνα της ΚΟΠ, ο οποίος, μόλις διαπιστώσει ότι πιάνεται το απαιτούμενο όριο, ενημερώνει τον διαιτητή, τις δύο ομάδες και τους διοργανωτές πριν από τη σέντρα.
Ο έλεγχος στον διαιτητή και η διαφορά με τη FIFA
Από εκεί και πέρα, οι κανόνες είναι ξεκάθαροι και δεν αφήνουν περιθώρια για τακτικές παρεμβάσεις. Οι ομάδες και οι πάγκοι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να ζητήσουν διάλειμμα δροσισμού κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης. Τον πλήρη έλεγχο έχει ο διαιτητής, ο οποίος μεριμνά ώστε το διάλειμμα να πραγματοποιηθεί στο κατάλληλο χρονικό σημείο σε κάθε ημίχρονο, φροντίζοντας παράλληλα η διάρκειά του να μην υπερβαίνει τα τρία λεπτά.
Τι ισχύει με τα Drink Breaks
Πέρα όμως από τα επίσημα cooling breaks, ο κανονισμός προβλέπει και τα λεγόμενα Drink Breaks (διαλείμματα ενυδάτωσης). Ούτε αυτά εισάγονται αυτόματα ή υποχρεωτικά από την ΚΟΠ. Ωστόσο, αν δεν έχει συμφωνηθεί προηγουμένως cooling break, ο διαιτητής μπορεί κατ’ εξαίρεση να διευκολύνει τους ποδοσφαιριστές να πιουν νερό κατά τη διάρκεια φυσικών διακοπών του αγώνα, όπως σε έναν τραυματισμό, μια αλλαγή, έναν πανηγυρισμό ή μια ανασκόπηση VAR, εφόσον οι καιρικές συνθήκες (υψηλή θερμοκρασία ή υγρασία) το δικαιολογούν.
Αυτές οι διακοπές δεν μπορούν να ξεπερνούν το ένα λεπτό, δεν δημιουργούν πρόσθετη καθυστέρηση στο παιχνίδι, δεν μπορούν να ζητηθούν από τις ομάδες και πρέπει να παραμένουν όσο το δυνατόν πιο διακριτικές.
Εν κατακλείδι
Η ουσιαστική διαφορά, λοιπόν, έγκειται στα κίνητρα και τον τρόπο εφαρμογής. Ενώ στο Παγκόσμιο Κύπελλο η FIFA δέχθηκε έντονη κριτική ότι με πρόσχημα την υγεία των ποδοσφαιριστών δημιούργησε θεσμοθετημένους χρόνους για διαφημιστικό αέρα, στην Κύπρο η προσέγγιση είναι καθαρά λειτουργική.
Αν οι κλιματικές συνθήκες δεν το επιβάλλουν (που σπάνια θα συμβαίνει αυτό στις πρώτες αγωνιστικές), το παιχνίδι δεν διακόπτεται, διασφαλίζοντας έτσι τόσο την αθλητική δικαιοσύνη όσο και τον ρυθμό του αγώνα, ενώ το παραθυράκι των διαλλειμάτων ενυδάτωσης δίνει τη λύση όταν είναι απαραίτητο.
