ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

«Ο Βασιλιάς του Αρχάγγελου»... είναι γυμνός

Μονο που δυστυχώς δεν πρόκειται για παραμύθι...αλλα για σκληρή πραγματικότητα

Γιώργος Παττίχης

Γιώργος Παττίχης

pattichis@24sports.com.cy

Μου αρέσουν τα παραμύθια. Πάντα μου άρεσαν. Αυτό που δεν μου αρέσει είναι να με «παραμυθιάζουν» υποτιμώντας την νοημοσύνη μου. Ένα από τα παραμύθια που ξεχωρίζω για τα διδάγματα του είναι εκείνο του Δανού λογοτέχνη και παραμυθά Hans Christian Andersen: «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα». 

Σε μία μακρινή χώρα ζούσε ένας γκρινιάρης κι αλαζόνας βασιλιάς, ο οποίος ζητούσε συνεχώς από τους ράφτες τους να του φτιάχνουν καινούργια ρούχα διότι πιστεύει ότι έτσι, μαζί με τον θαυμασμό, θα κερδίσει και την υποταγή των υπηκόων του.

Οι ραφτάδες όμως δεν προλαβαίνουν και έτσι κάθε τόσο, προσλαμβάνονται καινούργιοι. Ανάμεσά τους και δύο απατεώνες που τον πείθουν ότι θα του ράψουν ρούχα από ένα μαγικό ύφασμα το οποίο θα μπορούν να δουν μόνο οι έξυπνοι.

Προσποιούνται ότι κόβουν, ράβουν και κεντάνε αόρατες φορεσιές. Κανείς δεν τις βλέπει - του βασιλιά συμπεριλαμβανομένου - αλλά κανείς δεν το ομολογεί για να μη θεωρηθεί ανόητος.

Όλοι προσποιούνται ότι θαυμάζουν τις υπέροχες ενδυμασίες και σιγά σιγά αυθυποβάλλονται ότι όντως υπάρχουν.

Την ημέρα που γίνεται η μεγάλη παρέλαση για να θαυμάσουν οι υπήκοοι την καινούργια γκαρνταρόμπα του αυτοκράτορα -που εννοείται ότι παρελαύνει ολόγυμνος- ένα παιδί, μακριά ακόμη από τέτοιου είδους συμβάσεις, αποκαθιστά την αλήθεια φωνάζοντας «Ο βασιλιάς είναι γυμνός».

Και όλοι τότε, ακόμη και ο ίδιος, συνειδητοποιούν τη βασιλική «γύμνια» που κουκούλωνε η απατηλή λάμψη της εξουσίας του.

Το νόημα και το ηθικό δίδαγμα που αναδύει το παραμύθι αυτό προμηνύει στο γεγονός ότι, οι περισσότεροι άνθρωποι εθελοτυφλούν μπροστά στη γύμνια και τη φτήνια της εξουσίας, καθώς κι εκείνων που την εκπροσωπούν.

Αρνούνται να αντιληφθούν την αλήθεια της σκληρής πραγματικότητας, θεωρώντας πως συμβαίνει αυτό που επιθυμούν εκείνοι να συμβεί ή ότι απλά βολεύονται να βλέπουν αυτό που τους λένε οι άλλοι ότι πρέπει να δουν.

Διαθέτουν επιλεκτική μνήμη ερμηνείας συγκεκριμένων καταστάσεων, ανάλογα με τις περιστάσεις και τις παρουσιάζουν με τον τρόπο που επιθυμούν οι ίδιοι.

Όλο και πιο συχνά τελευταία έρχεται στο μυαλό μου η ιστορία του Δανού παραμυθά. Σχεδόν καθημερινά τον τελευταίο καιρό μας το θυμίζει ο αυταρχικός τρόπος αντίδρασης του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ξεκίνησε με το «δεσμεύομαι» και συνέχισε με βαρύγδουπες διακηρύξεις, που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά το επίπλαστο ένδυμα και το προκάλυμμα μιας παραπαίουσας πολιτικής, εξυπηρέτησης ημετέρων.

Την πολιτική όμως, ιδιαίτερα στον ευρύτερο Ελληνικό χώρο, ποτέ μου δεν την συμπάθησα. Θα ασχοληθώ λοιπόν με τον χώρο του ποδοσφαίρου, το άθλημα που κάποτε λάτρευα.

Αφορμή για το σχόλιο αυτό μου έδωσε ο αγωνιστικός κατήφορος του ΑΠΟΕΛ που δείχνει να βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση χωρίς αλεξίπτωτο.

Η γύμνια της αλαζονικής πολιτικής που εφάρμοσε και ακολουθεί ο πρόεδρος της Εταιρείας «ΑΠΟΕΛ Ποδόσφαιρο» Πρόδρομος Πετρίδης, αποκαλύφθηκε πλήρως από την πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη του ίδιου, ιδιαίτερα στην απάντηση του για το ποιο θα είναι το πλάνο του στην περίπτωση που ο ΑΠΟΕΛ αποτύχει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά να μπει στους ομίλους μιας εκ των δύο Ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Με ασύγγνωστη επιπολαιότητα έχτισε παλάτια στην άμμο και σταδιακά αποδυνάμωσε την ομάδα που δεν είχε αντίπαλο στις εγχώριες διοργανώσεις και ήταν συνεπής στις Ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις.  

Οι ελάχιστοι που τολμήσαμε να ασκήσουμε κριτική για τα εγκληματικά λάθη και τις παραλείψεις των τελευταίων χρόνων που έφεραν τον ΑΠΟΕΛ από απόλυτο κυρίαρχο να παλεύει σήμερα για μια θέση στην πρώτη εξάδα και για να αποφύγει τον υποβιβασμό, χαρακτηριστήκαμε ως «εχθροί της ομάδας και συκοφάντες». Ο βασιλιάς, συγνώμη ο πρόεδρος, «μας αποστόμωνε» με δηλώσεις ότι «αυτό το ρόστερ είναι το καλύτερο στην ιστορία της ομάδας και θα το δείτε…».

Οι συνεχόμενες επιτυχίες του ΑΠΟΕΛ με τους σερί τίτλους πρωταθλήματος και τις πολλές συμμετοχές στην φάση των ομίλων του Champions League και του Europa League, έκαναν τον κ. Πετρίδη να συμπεριφέρεται ακόμα πιο αλαζονικά. Όσοι τολμούσαν να εκφράσουν τον προβληματισμό τους για τα κακώς έχοντα, έπαιρναν την απάντηση ότι, «θα δείτε ότι θα τα καταφέρουμε ξανά...».

Ο «βασιλιάς του Αρχαγγέλου» φόρεσε το μαγικό μανδύα της επίπλαστης ευρωστίας που με ανείπωτο θράσος διατυμπάνιζαν με κάθε ευκαιρία. Τελευταία και όσο τα πράγματα ζόριζαν άρχισαν και οι εξαγγελίες για «το όνειρο του κάθε ΑΠΟΕΛίστα, το ιδιόκτητο γήπεδο». Παραμύθια της… Κοκκινοτριμηθιάς.

Πίσω όμως από αυτή τη «βιτρίνα» κρύβεται η πραγματικότητα. Λίγοι όμως τη βλέπουν. Είναι αυτοί που δε συμβιβάζονται με ψευδαισθήσεις. Οι υπόλοιποι δέχτηκαν να σκεπαστεί η γύμνια, η ανημποριά του «βασιλιά», με την ψευδαίσθηση ότι όχι μόνο είναι ντυμένοι, αλλά φορούν και τα καλά τους ρούχα… Μόνο οι ανόητοι δεν μπορούσαμε να το δούμε…

Το παραμύθι με τον αλαζόνα βασιλιά έχει αίσιο τέλος. Όπως το μικρό παιδί που φώναξε την αλήθεια, για το γελοίο θέαμα που έβλεπε, έτσι και ο καθένας μας διαθέτει την δύναμη και το σθένος να υψώνει τη φωνή του απέναντι στην κατάχρηση και αλαζονεία της όποιας εξουσίας και να φωνάξει: «Ο βασιλιάς είναι γυμνός!».

Αλήθεια, ο βασιλιάς είναι γυμνός! Και ποιος (πραγματικά) νοιάζεται;

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

Επισημάνσεις: Τελευταία Ενημέρωση