Χρήστος Ζαβός
Ταπεινωμένος, ενώπιον του κόσμου του ΑΠΟΕΛ, ζήτησε συγγνώμη για ότι δεν έπραξε, προκειμένου ν’ αποφευχθεί η καταστροφή.
Ένιωσε στο πετσί του την υποκρισία εκείνων, που ζητούσαν την σταύρωση του, ενώ οι ίδιοι, για χρόνια αποθέωναν, την πολιτική του Πρόδρομου Πετρίδη.
Ενεπλάκη σε μια κατάσταση χαώδη που ουδείς τόλμησε ν’ αγγίξει, χαρτογραφώντας με την βοήθεια των συνοδοιπόρων του, το τεράστιο χρέος της εταιρείας, που αποτελεί το σημείο εκκίνησης για κάθε ενδιαφερόμενο επενδυτή.
Αντίκρουσε την μηδαμινή ρευστότητα, καταβάλλοντας μεγάλα κεφάλαια, από την προσωπική του περιουσία, χωρίς να βγαίνει προς τα έξω, ότι έχει πάρει από κάπου δεσμεύσεις ότι θα λάβει πίσω τα χρήματα του.
Έκανε στην άκρη, παρέχοντας στην συμβουλευτική επιτροπή, τη δυνατότητα να διαπραγματευτεί, χωρίς παρεμβάσεις, με τους υποψήφιους επενδυτές,.
Επί τούτου, εκθείασε ενώπιον των μετόχων της εταιρείας, το έργο των τεσσάρων μελών της, παραδεχόμενος ότι « χωρίς εσάς, ίσως να ήμουν ακόμη στο πρώτο καφέ με τον Σάββα Λιασή».
Επιβεβαίωσε εμπράκτως τα περί εξωστρέφειας και άμεσης επικοινωνίας με τον κόσμο του ΑΠΟΕΛ, με συχνές ενημερώσεις μέσα από τα δίκτυα επικοινωνίας της εταιρείας ενώ παραχώρησε συνέντευξη τόσο σε δημοσιογράφους όσο και σε οπαδικούς pod-casters
Διατηρώντας την ενότητα, συμμετείχε στη λύση του προβλήματος, που προέκυψε με την στέγαση των ακαδημιών του ΑΠΟΕΛ αλλά και του τμήματος υδατοσφαίρισης.
Μετέτρεψε σε πράξη την θεωρία του περί «πρεσβευτών» του ΑΠΟΕΛ, ανακοινώνοντας την επέκταση συμβολαίων, των Καττιρτζή, Γεωργίου, Βρόντη και Γιαννακού ενώ στα σκαριά βρίσκεται και αυτή του Κούτσακου.
Υπό την διαχείριση του, η εταιρεία ήρθε σε διακανονισμό οφειλών με εφτά (!!) πιστωτές της (Μοράις, Κβιλιτάια, Κρέσπο, Δώνης, Βιγιαφάνες, Ελ Αραμπί, Δώνης).
Εκπλήρωσε την εξαγγελία του περί αναδιάρθρωσης του ποδοσφαιρικού τμήματος, προσλαμβάνοντας για την θέση του αθλητικού διευθυντή, τον Ζήση Βρύζα, ο οποίος βρισκόταν με το ένα πόδι στον ΠΑΟΚ.
Ανακοίνωσε προπονητή, που πέρσι έκανε όλη την Ελλάδα να μιλά για έργο του, λόγω της εκπληκτικής πορείας που είχε με τον Λεβαδειακό.
Διαπραγματεύτηκε και κατάφερε να διατηρήσει στο ρόστερ της ομάδας, τον πιο επιδραστικό παίκτη της, εντός και εκτός γηπέδων. Σύναψε μάλιστα τη συμφωνία, την ίδια ώρα που άλλες ομάδες, δελέαζαν τον Κωνσταντίνο Λαίφη με συνεργασία με πολύ πιο ευνοϊκές και ασφαλείς συνθήκες.
Κόντρα στα «ήθη και έθιμα» που για χρόνια επέβαλε η προηγούμενη διοίκηση, ο νυν πρόεδρος του ΑΠΟΕΛ, , ευχαρίστησε τις δύο άλλες ομάδες, που σεβάστηκαν την ομάδα που αγαπά και υπηρετεί.
Αυτή του η κίνηση κρίνεται ως ύψιστης σημασίας, καθώς παραπέμπει ευθέως σε μια ιστορική στιγμή.
Ο Χάρης Φωτίου ξορκίζει τα φαντάσματα, σηματοδοτώντας την υπέρβαση του παρελθόντος.
Το μεγαλύτερο επίτευγμα του στη σύντομη μέχρι στιγμής θητεία του, δεν είναι μήτε η διαχείριση του χρέους, ούτε η προ-συμφωνία με τον επενδυτή, ούτε και οι επιτυχείς χειρισμοί στα θέματα που άπτονται του ποδοσφαιρικού τμήματος.
Κλείνοντας το μάτι στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου, απελευθερώνει τον ΑΠΟΕΛ, από την εσωστρέφεια, την τοξικότητα και τις διχαστικές πολιτικές, επαναφέροντας τον στις ράγες του σύγχρονου επαγγελματισμού.
Αν όλα πάνε κατ’ ευχή, ο Χάρης Φωτίου, ενδέχεται να παραδώσει τον ΑΠΟΕΛ, στον επενδυτή του μέλλοντος, με το ηθικό ανάστημα που απαιτεί η ιστορία του.
Και αυτό δεν αφορά, αποκλειστικά τον ΑΠΟΕΛ, ούτε και εχθρούς ή φίλους... αφορά ολόκληρο το κυπριακό ποδόσφαιρο!
