ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...

Το Κλάσικο του «ξεπεσμού» και των αποδείξεων

Δεν θυμίζει σε τίποτα τις ματσάρες που είδαμε τα προηγούμενα χρόνια.

Τα προηγούμενα χρόνια το Κλάσικο μεταξύ της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπαρτσελόνα ήταν το απόλυτο ποδοσφαιρικό ματς. Οι δυο τους ήταν με διαφορά οι καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη. Kάθε φορά που συγκρούονταν διαφήμιζαν το ποδόσφαιρο. Το παιχνίδι στο υψηλότερο επίπεδό του με επικά ματς που έμειναν στην ιστορία και που θα μνημονεύονται για πάντα. Τα τελευταία δύο χρόνια το Κλάσικο δεν είναι πια τέτοια ματς.

Οι ματσάρες των προηγούμενων ετών έδωσαν τη θέση τους σε… άνοστα έως και βαρετά παιχνίδια που το μόνο που τους δίνει αίγλη είναι το όνομα και η ιστορία των δύο ομάδων. Φυσικά για αυτό δεν ευθύνεται τίποτα άλλο από την γενικότερη πτώση των ισπανικών ομάδων μετά από ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα που κυριάρχησαν απόλυτα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Όπως και να έχει το Κλάσικο είναι Κλάσικο και όποιες κι αν είναι οι συνθήκες παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ντέρμπι στον πλανήτη. Και για τις δύο μονομάχους η νίκη είναι μονόδρομος γιατί η ήττα θα φέρει σοβαρά… μπλεξίματα.

Σοκαριστικά κακή η Ρεάλ, δεν έχει ξεπεράσει την κρίση η Μπάρτσα

Υπό κανονικές συνθήκες λοιπόν σήμερα θα μετρούσαμε τις ώρες αντίστροφα για να παρακολουθήσουμε ακόμη μια ποδοσφαιρική ραψωδία. Ήταν τόσο μεγάλο το διάστημα που αυτές οι δύο ομάδες μας το προσέφεραν αυτό που… καλομάθαμε. Το Μπαρτσελόνα-Ρεάλ ήταν στάνταρ ματσάρα. Δεν υπήρχε διαφορετικό σενάριο. Φέτος τα πράγματα είναι αλλιώς. Οι δύο ομάδες πάνε στο Κλάσικο έχοντας πολύ προβληματική εικόνα μέχρι στιγμής. Η Ρεάλ Μαδρίτης προέρχεται από δύο σοκαριστικές όσο και ταπεινωτικές ήττες, Και οι δύο εντός έδρας. Μία από τη νεοφώτιστη Κάντιθ και μία από την -με δέκα απουσίες λόγω κόβιντ- Σαχτάρ!

Μιλάμε για δύο παιχνίδια που υπό κανονικές συνθήκες η «Βασίλισσα» θα καθάριζε με τα… τρίτα. Αντ’ αυτού γνώρισε ισάριθμες ήττες, οι οποίες μάλιστα ήταν απόλυτα δίκαιες με βάση την εικόνα της στο γήπεδο. Ο Ζιντάν ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την εικόνα της ομάδας και η αλήθεια είναι ότι ο Γάλλος οφείλει να βρει άμεσα απαντήσεις για να διορθώσει ότι διορθώνεται. Διότι ακόμη και στα παιχνίδια που κέρδισε στην Ισπανία η ομάδα του ήταν τελείως άνευρη και αδιάφορη για να την παρακολουθήσεις.

Από την άλλη πλευρά η Μπαρτσελόνα προσπαθεί ακόμη να ξεπεράσει την τεράστια κρίση που βίωσε το καλοκαίρι που μας πέρασε. Όλο το κλαμπ ζει στα απόνερα μιας πολύ έντονης περιόδου με οριακές καταστάσεις οι οποίες λογικά έχουν επηρεάσει και την ομάδα. Ο Κούμαν προσπαθεί να βάλει τις ιδέες του και τον χαρακτήρα του στο σύνολο, ωστόσο αυτό μόνο εύκολο δεν είναι. Η διάταξη άλλαξε προκειμένου να χωρέσουν όσοι περισσότεροι γίνεται αλλά η ομάδα δεν έχει πιάσει ακόμα υψηλά στάνταρ απόδοσης.

Η ήττα από τη Χετάφε ήρθε να υπενθυμίσει ότι ο δρόμος παραμένει πολύ μακρύς. Μπορεί η νίκη με πεντάρα κόντρα στη Φερεντσβάρος να έδωσε ψυχολογία όμως η διαφορά δυναμικότητας ήταν τέτοια που θα ήταν ανόητο να σταθεί κάποιος εκεί. Και οι δύο πλευρές λοιπόν βρίσκονται σε κακό φεγγάρι. Φαβορί για τη νίκη δεν είναι η καλύτερη ομάδα, αλλά η λιγότερο κακή.

Οριακό ματς και για τις δύο

Κάπως έτσι το αυριανό Κλάσικο αποκτά οριακό χαρακτήρα για τους «Μπλαουγκράνα» και τους «Ροχιμπλάνκος». Σε περίπτωση νίκης και οι δύο θα πάρουν μια βαθιά ανάσα και θα κρύψουν πολλά προβλήματα κάτω από το χαλί. Βλέπετε μια επικράτηση απέναντι στον αιώνιο υπερκαλύπτει τα πάντα. Έστω και προσωρινά. Σε μια ενδεχόμενη ήττα όμως και οι δύο θα μπουν σε κατάσταση αφόρητης πίεσης και εσωστρέφειας. Για διαφορετικούς λόγους. Η Μπαρτσελόνα -έστω και τυπικά αφού δεν υπάρχουν θεατές- παίζει στο γήπεδό της. Αυτό προσθέτει ακόμη ένα πρέπει στην υπόθεση νίκης.

Βέβαια αυτά τα πρέπει ήταν ήδη υπέρ αρκετά όπου κι αν γινόταν αυτός ο αγώνας. Εδώ και μήνες -για να μην πούμε χρόνια- η Μπάρτσα είναι ένα καζάνι που βράζει. Η απώλεια του πρωταθλήματος, ο διασυρμός από την Μπάγερν, οι τάσεις φυγής του Μέσι, η αποχώρηση του Σουάρεζ έχουν δημιουργήσει ένα πλήρως τοξικό κλίμα στο στρατόπεδο της ομάδας. Η δυσαρέσκεια απέναντι στη διοίκηση είναι πιο έντονη από ποτέ και όλα μοιάζουν να κρέμονται σε μια κλωστή. Μία ήττα από την Ρεάλ μπορεί να κάνει αυτό το καζάνι που βράζει, να εκραγεί!

Το εντυπωσιακό εδώ είναι ότι στη «Βασίλισσα» η κατάσταση δείχνει ακόμη πιο οριακή. Οι δύο ήττες που προηγήθηκαν έχουν χτυπήσει πολλά καμπανάκια εντός και εκτός ομάδας. Ειδικά η εμφάνιση κόντρα στη Σαχτάρ ήταν απαράδεκτη. Οι Ουκρανοί έμαθαν λίγες ώρες πριν το ματς ότι θα στερηθούν τις υπηρεσίες δέκα παικτών τους! Οι περισσότεροι από τους οποίους μάλιστα αποτελούσαν βασικά στελέχη της ομάδας.

Στο ημίχρονο κέρδιζαν 0-3 και μέχρι το 60 θα μπορούσαν να έχουν σκοράρει μέχρι και 5-6 γκολ. Το τελικό 2-3 μάλλον τιμά την Ρεάλ και αυτό από μόνο αρκεί για να περιγράψει το μέγεθος του διασυρμού. Η ομάδα του Ζιντάν είναι αδικαιολόγητα κακή στο ξεκίνημα της σεζόν. Σε περίπτωση που φύγει με σκυμμένο κεφάλι από το Καμπ Νου δεν αποκλείεται να ακολουθήσει ντόμινο εξελίξεων. Όχι ευχάριστων.

Ένας κύκλος που έκλεισε

Το γεγονός ότι έχουμε μπροστά μας ένα Κλάσικο και συζητάμε αποκλειστικά για προβλήματα σημαίνει πολλά. Προφανώς και ένα τέτοιο παιχνίδι παραμένει ένα τεράστιο ντέρμπι και έχει μεγάλο ενδιαφέρον η εξέλιξη και η έκβασή του. Ωστόσο από πλευράς θεάματος και ποιότητας όλοι ξέρουμε τι να περιμένουμε. Οι δύο ομάδες μας έχουν προειδοποιήσει για αυτό με τις εμφανίσεις τους τα τελευταία δύο χρόνια. Δεν είναι ότι στα ρόστερ τους δεν υπάρχουν παίκτες με ποιότητα. Ίσα ίσα. Τις φανέλες τους φοράνε μερικοί από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές του πλανήτη, με απίστευτες ικανότητες και τεράστια συμβόλαια.

Αυτό όμως που δεν γίνεται να μην παρατηρήσεις είναι ότι πρόκειται για δύο ομάδες που έχουν κλείσει τον κύκλο τους. Και μεμονωμένα και σαν ζευγάρι. Οι επιτυχίες που βίωσαν τα προηγούμενα χρόνια ήταν τεράστιες και αμέτρητες. Οι δυο τους σάρωσαν τα πάντα στο ευρωπαϊκό στερέωμα. Είναι λογικό μέχρι να επέλθει μαζική αλλαγή φρουράς να υπάρξει ένα άχαρο διάστημα. Αυτό βιώνουμε τώρα. Τα Κλάσικο άλλαξαν μια για πάντα όταν ο Κριστιάνο έφυγε για την Ιταλία.

Αυτός και ο Μέσι σε αντίπαλα στρατόπεδα συμβόλιζαν την απόλυτη σύγκρουση της ποδοσφαιρικής ελίτ. Προφανώς και οι υπόλοιποι ήταν και είναι κορυφαίοι παίκτες ωστόσο όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει με αυτούς τους δύο. Πράγματι από το 2018 και έπειτα τα Κλάσικο δεν είναι όπως ήταν. Προφανώς γι αυτό δεν ευθύνεται αποκλειστικά η φυγή του Πορτογάλου, η οποία υπήρξε όμως η αρχή του τέλους. Εδώ να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Όταν λέμε ότι ένας κύκλος κλείνει δε σημαίνει ότι Ρεάλ και Μπαρτσελόνα σταμάτησαν να είναι μεγάλες ομάδες.

Αυτό που σταμάτησε είναι η απόλυτη και αποκλειστική κυριαρχία αυτών των δύο. Το γεγονός ότι βρέθηκαν στον αφρό για περισσότερο από μια δεκαετία μας έκανε να ξεχάσουμε ότι ο κύκλος τους κάποια στιγμή θα κλείσει. Οι μεγάλες ομάδες όμως είναι μεγάλες επειδή όταν ένας κύκλος κλείνει ξέρουν γρήγορα να ανοίγουν έναν άλλο. Υπομονή λοιπόν και τα Κλάσικο που αγαπήσαμε θα επιστρέψουν. Μέχρι τότε ετοιμαστείτε για την αυριανή μάχη. Που ξέρετε; Μπάλα είναι και γυρίζει.

ΣΧΕΤΙΚΑ TAGS

ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ: Τελευταία Ενημέρωση