Η φάση των «16» δεν έφερε μόνο προκρίσεις. Έφερε και το τέλος μιας από τις σπουδαιότερες πορείες στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων. Την ώρα που η Ισπανία και το Βέλγιο έκλειναν θέση στα προημιτελικά, ο Κριστιάνο Ρονάλντο αποχαιρετούσε οριστικά τη μεγαλύτερη σκηνή του ποδοσφαίρου.
Η Ισπανία χρειάστηκε υπομονή, καθαρό μυαλό και μία στιγμή ποιότητας για να λυγίσει την αντίσταση της Πορτογαλίας. Σε ένα παιχνίδι γεμάτο ένταση, μονομαχίες και τακτική, οι δύο ομάδες έδειχναν να οδηγούνται στην παράταση, όμως στις καθυστερήσεις ο Μικέλ Μερίνο βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα και χάρισε στη «Ρόχα» μια σπουδαία πρόκριση με 1-0.
Το τελευταίο σφύριγμα, όμως, δεν βρήκε τα βλέμματα πάνω στους Ισπανούς, αλλά στον Κριστιάνο Ρονάλντο. Ο Πορτογάλος θρύλος, στην έκτη και τελευταία του συμμετοχή σε Μουντιάλ, δεν κατάφερε να συγκρατήσει τη συγκίνησή του και αποχώρησε με δάκρυα από τον αγωνιστικό χώρο. Έπεσε έτσι η αυλαία μιας μοναδικής διαδρομής, κατά την οποία έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σκόραρε σε έξι διαφορετικά Παγκόσμια Κύπελλα και άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην ιστορία του αθλήματος.
Λίγες ώρες αργότερα, στο Σιάτλ, το Βέλγιο δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρά τη συζήτηση που προηγήθηκε γύρω από την απουσία του Φολαρίν Μπάλογκαν, οι Αμερικανοί δεν μπόρεσαν ποτέ να μπουν πραγματικά στο παιχνίδι. Οι «Κόκκινοι Διάβολοι» επέβαλαν από νωρίς τον ρυθμό τους, εκμεταλλεύτηκαν κάθε αδυναμία της αντίπαλης άμυνας και έφτασαν στο εμφατικό 4-1.
Μεγάλος πρωταγωνιστής ήταν ο Σαρλ Ντε Κετελάρε. Ο μεσοεπιθετικός της Αταλάντα σημείωσε δύο γκολ, μοίρασε μία ασίστ και ηγήθηκε μιας εμφάνισης που δικαίωσε απόλυτα τον Ρούντι Γκαρσία, ακόμη και για την τολμηρή επιλογή να αφήσει στον πάγκο τον Κέβιν Ντε Μπρόινε.
Και τώρα... ώρα για ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ζευγάρια των προημιτελικών. Η Ισπανία της υπομονής και της κατοχής απέναντι στο Βέλγιο της ταχύτητας, της δύναμης και της αποτελεσματικότητας. Δύο διαφορετικές ποδοσφαιρικές σχολές, ένας κοινός στόχος: μια θέση στην τετράδα του κόσμου.
Ο σημερινός καφές έχει μια γλυκόπικρη γεύση. Από τη μία, το συγκινητικό αντίο ενός θρύλου. Από την άλλη, η υπόσχεση ενός προημιτελικού που έχει όλα τα στοιχεία για να εξελιχθεί σε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του Μουντιάλ.
