Ανδρέας Κονναρής
Όταν η κουβέντα πηγαίνει στο Παγκόσμιο Κύπελλο και στις προσωπικότητες που σημάδεψαν ανεξίτηλα το ποδόσφαιρο, κανένα όνομα δεν κουβαλάει τον μυστικισμό, το πάθος και την απόλυτη τρέλα του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Ο Αργεντινός «Θεός» δεν έπαιξε απλώς στο Μουντιάλ, το ιδιοποιήθηκε, το μεταμόρφωσε σε προσωπικό του σόου και χάρισε στην ανθρωπότητα το πιο σουρεαλιστικό τετράλεπτο που θα δει ποτέ ο παγκόσμιος αθλητισμός.
Το Μουντιάλ του 1986 στα γήπεδα του Μεξικού ήταν η απόλυτη αποθέωση του ενός. Μέσα σε 4 λεπτά, στον προημιτελικό κόντρα στην Αγγλία, ο Μαραντόνα συμπύκνωσε όλη του τη ζωή, τον χαρακτήρα του και την ποδοσφαιρική του διάνοια.
22 Ιουνίου 1986: Το τετράλεπτο που χώρισε την ιστορία στα δύο
Ο αγώνας ανάμεσα στην Αργεντινή και την Αγγλία στο στάδιο «Αζτέκα» δεν ήταν ένα απλό ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Ήταν μια αναμέτρηση με τεράστιο πολιτικό υπόβαθρο, καθώς οι πληγές από τον Πόλεμο των Φόκλαντ (1982) ήταν ακόμη νωπές. Ο Μαραντόνα κουβαλούσε στις πλάτες του την περηφάνια ενός ολόκληρου έθνους. Και τότε, συνέβη το αδιανόητο.
51ο λεπτό: «Το Χέρι του Θεού» (La Mano de Dios)
Μετά από μια κόντρα, η μπάλα σηκώθηκε ψηλά μέσα στην περιοχή της Αγγλίας. Ο Μαραντόνα, με ύψος μόλις 1.65μ., πήδηξε για κεφαλιά απέναντι στον πανύψηλο τερματοφύλακα Πίτερ Σίλτον. Ξέροντας ότι δεν μπορεί να φτάσει την μπάλα με το κεφάλι, ο Ντιέγκο σήκωσε το αριστερό του χέρι, «τσίμπησε» την μπάλα προ του Σίλτον και την έστειλε στα δίχτυα.
Οι Άγγλοι πάγωσαν, ο διαιτητής έδειξε σέντρα και ο Μαραντόνα έτρεχε να πανηγυρίσει φωνάζοντας στους συμπαίκτες του: «Ελάτε να με αγκαλιάσετε, αλλιώς ο διαιτητής δεν θα το μετρήσει». Στη συνέντευξη τύπου μετά το παιχνίδι, άφησε την πιο cult ατάκα της ιστορίας, δηλώνοντας ότι το γκολ μπήκε: «Λίγο με το κεφάλι του Μαραντόνα και λίγο με το χέρι του Θεού».
55ο λεπτό: Το Γκολ του Αιώνα (The Goal of the Century)
Μόλις 240 δευτερόλεπτα μετά τη μεγαλύτερη «κλεψιά» στην ιστορία του ποδοσφαίρου, ο Ντιέγκο αποφάσισε να προσφέρει την απόλυτη κάθαρση. Πήρε την μπάλα πίσω από τη σέντρα, κάτω από το δικό του ημικύκλιο. Μέσα σε 10 δευτερόλεπτα, με 11 αγγίγματα, έκανε μια εξωπραγματική κούρσα 60 μέτρων, αφήνοντας στο διάβα του πέντε Άγγλους διεθνείς (Μπερντς, Ριντ, Σάνσομ, Μπούτσερ, Φένγουικ) σαν σταματημένους.
Φτάνοντας απέναντι από τον Σίλτον, τον ντρίμπλαρε κι αυτόν με μια ασύλληπτη προσποίηση και πλάσαρε σε κενή εστία, υπογράφοντας το ομορφότερο γκολ που σημειώθηκε ποτέ σε ποδοσφαιρικό γήπεδο.
Η Λύτρωση και ο Μύθος
Η Αργεντινή πέρασε την Αγγλία, απέκλεισε το Βέλγιο στα ημιτελικά με άλλα δύο ζωγραφικά γκολ του Μαραντόνα και λύγισε τη Δυτική Γερμανία στον μεγάλο τελικό με 3-2, σηκώνοντας το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας της.
Ο Ντιέγκο ήταν η απόλυτη αντίθεση. Μέσα σε τέσσερα λεπτά κατάφερε να γίνει ο απόλυτος «αλήτης» των γηπέδων και ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης που κλώτσησε ποτέ μπάλα.
Η προφητεία του «Pibe de Oro»
Στο σύμπαν του αργεντίνικου ποδοσφαίρου, ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, δεν ήταν απλώς ένας χαρισματικός παίκτης, αλλά η ενσάρκωση μιας συλλογικής μοίρας.
Όταν ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Μπορόκοτο (Ρικάρντο Λορέντζο) έγραφε δεκαετίες πριν στην εφημερίδα «El Gráfico» την «προφητεία» για το ιδανικό «Χρυσό Αγόρι» (El Pibe de Oro) τον αλητάκο με τα σγουρά μαλλιά, τα έξυπνα μάτια και το πονηρό χαμόγελο που θα ξεπήδαγε από τις λάσπες των φτωχογειτονιών για να μαγέψει τον πλανήτη, δεν φανταζόταν πόσο απόλυτα θα δικαιωνόταν.
Ο Μαραντόνα ήταν εκείνος που ήρθε για να λυτρώσει τον συγγραφέα, μετατρέποντας την προφητεία σε πραγματικότητα.
Με την μπάλα κολλημένη στο αριστερό του πόδι, ο Ντιέγκο πήρε αυτό το λογοτεχνικό σκίτσο του ιδανικού ποδοσφαιριστή και το μετέτρεψε στον πιο μεγάλο μύθο που γνώρισε ποτέ ο παγκόσμιος αθλητισμός.
