Όταν πριν από 20 χρόνια ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας των Ολλανδικών Αντιλλών, Ρινάαλ Φρανσίσκα, έλεγε σε σύσκεψη της CONCACAF ότι το Κουρασάο κάποια στιγμή θα παίξει σε Παγκόσμιο Κύπελλο, είχαν ακουστεί χαχανητά στην αίθουσα.
Η πρώτη δικαίωση για τον ίδιο ήρθε τον Οκτώβριο του 2010, όταν η χώρα του απέκτησε την αυτονομία της. Ήταν μια προσπάθεια 56 χρόνων για να απεγκλωβιστεί, μαζί με άλλα μικρά νησιά της Καραϊβικής, από το όνομα Ολλανδικές Αντίλλες. Υπάγεται ακόμη στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Στις 19 Νοεμβρίου του 2025 ο Ρινάαλ Φρανσίσκα δικαιώθηκε για δεύτερη φορά. Το Κουρασάο πήρε 0-0 στο Κίνγκστον από την Τζαμάικα και εξασφάλισε για πρώτη φορά τη συμμετοχή του σε τελική φάση Μουντιάλ. Ήταν η σειρά του να χαμογελάσει ειρωνικά απέναντι σε εκείνους που τον είχαν αμφισβητήσει. Το «Blue Wave», όπως είναι το παρατσούκλι του Κουρασάο, θα αντιμετωπίσει τη Γερμανία στις 14 Ιουνίου στο Χιούστον, στο πρώτο από τα τρία παιχνίδια που θα δώσει για τον 5ο όμιλο στην κορυφαία διοργάνωση.
Η ποδοσφαιρική ιστορία του νησιού, που είναι λίγο μεγαλύτερο σε έκταση από τη Νάξο και αριθμεί 160.000 κατοίκους, αρχίζει να γίνεται σοβαρή υπόθεση από το 2015, όταν αναλαμβάνει προπονητής ο Πάτρικ Κλάιφερτ του οποίου η μητέρα κατάγεται από το Κουρασάο. Ήταν εκείνος που άρχισε να πείθει παίκτες, όπως ο σημερινός αρχηγός Λεάντρο Μπακούνα και ο τερματοφύλακας Ελόι Ρουμ, αμφότεροι γεννημένοι στην Ολλανδία και δεύτερης γενιάς… Κουρασιανοί, να ενταχθούν στην ομάδα.
Μια δεκαετία αργότερα, καθώς το «Μπλε Κύμα» πέρασε διαδοχικά από τον Κλάιφερτ στον Ρέμκο Μπισεντίνι, έπειτα στον Γκούους Χίντινκ και μετά στον Ντικ Άντβοκαατ, ωρίμασε και έγινε ποδοσφαιρική… δύναμη στη Βόρεια – Κεντρική Αμερική και Καραϊβική. Οι δύο πρώτοι προπονητές ανέλαβαν το ρίσκο επηρεασμένοι από τις ρίζες που είχαν στο νησί. Οι δύο τελευταίοι ήταν πάντοτε πρόθυμοι σε ακραίες επιλογές, από το Ιράκ και το Νταγκεστάν μέχρι τη Νότια Κορέα και φυσικά το Κουρασάο.
Ο 78χρονος Άντβοκαατ ήταν εκείνος που κατόρθωσε την πρόκριση τον περασμένο Νοέμβριο. Πάει για τρίτη φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Η πρώτη ήταν με την Ολλανδία το 1994 και η δεύτερη με τη Νότια Κορέα το 2006. Λόγω ενός σοβαρού προβλήματος υγείας της κόρης του είχε παραιτηθεί τον περασμένο Φεβρουάριο και στη θέση του είχε προτείνει τον συμπατριώτη του, Φρεντ Ρούτεν, ο οποίος όμως άντεξε στον πάγκο του Κουρασάο για τρεις μήνες. Η κόντρα που άνοιξε με τους πρωτοκλασάτους ποδοσφαιριστές (ναι, υπάρχουν τέτοιοι στο Κουρασάο) στάθηκαν αφορμή ώστε ο βασικός χορηγός της ομάδας να απαιτήσει και να πετύχει τελικά την επιστροφή του Άντβοκαατ.
Από τους 26 ποδοσφαιριστές της αποστολής για το Μουντιάλ ο μοναδικός που έχει γεννηθεί στο Κουρασάο είναι ο μεσοεπιθετικός Ταχίτ Τσονγκ. Είναι ένας από τους πολλούς τυχάρπαστους που φόρεσαν, ελέω μανατζαραίων, τη φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μετά την απόσυρση του σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού οι συμμετοχές του με τους «κόκκινους διαβόλους», ενώ ούτε τώρα κάνει κάποια σπουδαία καριέρα με τη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ στην Τσάμπιονσιπ. Ο κόσμος τον θυμάται περισσότερο από το… αποκριάτικο πλούσιο μαλλί που διέθετε όταν βρισκόταν στο Μάντσεστερ, παρά για τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες. Βέβαια, πριν αποφασίσει να παίξει στο Κουρασάο, πέρασε από όλες τις μικρές εθνικές ομάδες της Ολλανδίας, όπως και η πλειοψηφία των συμπαικτών του.
Στο άκουσμα ότι πλην του Τσονγκ δεν υπάρχει άλλος ντόπιος ποδοσφαιριστής, οι οπαδοί αντιδρούν και ισχυρίζονται ότι η χώρα τους δεν πάει στο Μουντιάλ με «Ολλανδούς μισθοφόρους». Εδώ και δεκαετίες άλλωστε οι κάτοικοι του Κουρασάο μετακινούνται στην Ευρώπη αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες στην εκπαίδευση και την εργασία. Το νησί διατηρεί έναν στενό συναισθηματικό δεσμό με τη διασπορά του, τα μέλη της οποίας επιστρέφουν συχνά για να επισκεφθούν συγγενείς ή να κάνουν διακοπές. Για τους ίδιους τους παίκτες, διά στόματος του αρχηγού Μπακούνα, η συμμετοχή στην εθνική ομάδα γίνεται από σεβασμό στις ρίζες τους και ως μια μικρή ανταπόδοση στην πνευματική πατρίδα τους.
Η πορεία μέχρι τη μεγάλη πρόκριση
Ωστόσο, είναι δυνατόν το Κουρασάο να σταθεί στο κορυφαίο επίπεδο; Μπρούμε να το πάρουμε στα σοβαρά, όταν οι πιο δυνατοί αντίπαλοι που αντιμετώπισε στα προκριματικά ήταν η Τζαμάικα και το Τρινιδάδ & Τομπάγκο, με τους οποίους είχε μία νίκη και τρεις ισοπαλίες; Στην πιο εντυπωσιακή του εμφάνιση νίκησε 7-0 τις Βερμούδες. Συνολικά πέτυχε 13 γκολ (τα 10 κόντρα στις Βερμούδες) και δέχτηκε μόνο τρία, σε έξι συνολικά ματς μέχρι να πάρει την πρόκριση. Στο δυνατό φιλικό του Μαρτίου με την Αυστραλία ηττήθηκε 5-1, ενώ το 1-1 με τον Καναδά πριν από ένα χρόνο στο Gold Cup, όπου είχε σκοράρει το μοναδικό γκολ ο Τζέρεμι Αντόνισε της Κηφισιάς (σταθερό μέλος της αποστολής από το 2023), δεν πείθει ότι έχει αλλάξει επίπεδο.
Η τακτική με το «ψευτοεννιάρι»
Αγωνιστικά, έτσι όπως λειτουργεί με τον Άντβοκαατ, πρόκειται για έναν «χαμαιλέοντα» που προσαρμόζεται πάνω στον εκάστοτε αντίπαλο. Απέναντι στους Γερμανούς η διάταξη θα είναι μάλλον 5-4-1 με «ψευτοεννιάρι» για επιθετικό, είτε πρόκειται για τον Χερβάν Καστανίρ (παίζει στη Μαλαισία) που σημείωσε πέντε γκολ στα προκριματικά είτε για κάποιον από τους ταχύτατους εξτρέμ Κέντζι Γκορέ, Τζιρλ Μαργκαρίτα και Σόντσε Χάνσεν. Κλασικός φορ είναι ο Γιούργκεν Λοκάντια της Μαϊάμι FC, όμως παραμένει αμφίβολο αν θα τον δούμε στη βασική ενδεκάδα. Οι δύο παίκτες που εμπιστεύεται περισσότερο στα χαφ ο Άντβοκαατ είναι οι αδερφοί Μπακούνα, ο Λεάντρο (αρχηγός) και ο Ζουνίνιο. Από τους πιο παλιούς υπάρχει ο 37χρονος γκολκίπερ Ρουμ της Μαϊάμι FC και από τους πιο αξιοσέβαστους αμυντικούς είναι ο Αρμάντο Ομπίσμπο της Αϊντχόφεν και ο Σουράντι Σάμπο της Τσβόλε.
Αν μέχρι τώρα γνωρίζαμε το Κουρασάο ως εξωτικό προορισμό για διακοπές, με τιρκουάζ νερά, λευκή άμμο και κοραλλιογενείς υφάλους ή για το φημισμένο μπλε λικέρ που ήταν στη μόδα πριν από μισό αιώνα, είναι καιρός να το μάθουμε και για την ποδοσφαιρική κουλτούρα που διαθέτει.
Πηγή: newmoney.gr
