Μπροστά στη δική του «στιγμή του Ίκαρου» βρίσκεται ο Τζιάνι Ινφαντίνο, καθώς το σχέδιό του για την πώληση μεριδίων από τις διοργανώσεις της FIFA προκάλεσε μία αντίδραση χωρίς προηγούμενο στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, όπως αναλύουν πολύ εύστοχα οι New York Times.
Μέσα σε λίγες ημέρες, η πρόταση βρέθηκε αντιμέτωπη με την UEFA, την Concacaf και την Ασιατική Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία. Παράλληλα, ο στενός του σύμβουλος Κάρλος Κορδέιρο παραιτήθηκε, εκφράζοντας ανοιχτά τη διαφωνία του με το εγχείρημα.
Η UEFA έφτασε στο σημείο να απειλήσει με αποχή των ευρωπαϊκών ομοσπονδιών από τις διοργανώσεις της FIFA, εφόσον το σχέδιο δεν εγκαταλειφθεί οριστικά. Η Concacaf το απέρριψε, ενώ η AFC επέκρινε με έντονο τρόπο τον τρόπο με τον οποίο ελήφθησαν οι σχετικές αποφάσεις.
Παρά το μέγεθος της αντίδρασης, η FIFA έδειξε αρχικά πρόθεση να προχωρήσει και να φέρει την πρόταση προς ψήφιση. Με τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί, όμως, δύσκολα μπορεί να περάσει στην υφιστάμενη μορφή της.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Ινφαντίνο δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο του σχεδίου, αλλά και το γεγονός ότι κορυφαία στελέχη του παγκόσμιου ποδοσφαίρου δεν είχαν ενημερωθεί για την προετοιμασία του.
Ο πρόεδρος της γερμανικής ομοσπονδίας, Μπερντ Νόιεντορφ, αποκάλυψε ότι πληροφορήθηκε τις προθέσεις της FIFA μέσα από τα μέσα ενημέρωσης, παρότι είναι μέλος του Συμβουλίου της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας.
Το Συμβούλιο αποτελεί το ανώτατο εκτελεστικό όργανο της FIFA και απαρτίζεται από 37 μέλη, με εκπροσώπους από τις έξι ηπειρωτικές συνομοσπονδίες. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ένδειξη ότι συμμετείχε στον σχεδιασμό του FIFA Forward Enterprises, παρότι το εγχείρημα φέρεται να προετοιμαζόταν για περισσότερο από έναν χρόνο.
Η FIFA επιχείρησε να περιορίσει τις αντιδράσεις, υποστηρίζοντας ότι η διαδικασία διαβούλευσης διαταράχθηκε από λανθασμένα δημοσιεύματα. Δεν διευκρίνισε, όμως, ποιες πληροφορίες θεωρούσε ανακριβείς ούτε γιατί δεν είχε προηγηθεί ενημέρωση των αρμόδιων οργάνων.
Η ζημιά είχε ήδη γίνει. Ισχυρές προσωπικότητες του ποδοσφαίρου αισθάνθηκαν ότι παρακάμφθηκαν σε μία υπόθεση που αφορούσε την εμπορική αξιοποίηση των μεγαλύτερων διοργανώσεων του αθλήματος.
Ο Ινφαντίνο εμφανίστηκε σε βίντεο για να υπερασπιστεί την πρότασή του, υποστηρίζοντας ότι παρερμηνεύτηκε και πως στόχος του ήταν να αντιμετωπιστούν οι οικονομικές ανισότητες στο ποδόσφαιρο. Η προσπάθεια αυτή, ωστόσο, δεν απάντησε στο βασικό ερώτημα: γιατί ένα τόσο σημαντικό σχέδιο αναπτύχθηκε χωρίς ουσιαστική διαβούλευση;
Η κρίση φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η προεδρία της FIFA και τα όρια της εξουσίας της. Εφόσον ένας πρόεδρος μπορεί να προωθεί μία τόσο βαθιά αλλαγή έξω από τα θεσμικά όργανα, τότε το ίδιο το μοντέλο διοίκησης χρειάζεται επανεξέταση.
Ο Ινφαντίνο έχει ξεπεράσει πολλές κρίσεις κατά τη δεκαετή παρουσία του στη θέση. Στη διάρκεια της θητείας του, το ποδόσφαιρο αντιμετώπισε σημαντικές αντιπαραθέσεις για τη Ρωσία, το Κατάρ, τις διαδικασίες ανάθεσης των Μουντιάλ του 2030 και του 2034, αλλά και για τη διαρκή διεύρυνση των διοργανώσεων.
Αυτή τη φορά, όμως, η αντίδραση δεν προέρχεται μόνο από φιλάθλους, πολιτικούς ή οργανώσεις. Προέρχεται από ισχυρές συνομοσπονδίες και στελέχη που αποτελούν μέρος της ίδιας της δομής της FIFA.
Η τελευταία υπόθεση ενισχύει την εικόνα ενός προέδρου που λειτουργεί όλο και περισσότερο μονομερώς. Οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι αντιμετωπίζει το παγκόσμιο ποδόσφαιρο όχι ως διαχειριστής, αλλά ως μεσάζων της εξουσίας και αποκλειστικός ρυθμιστής της εμπορικής του αξίας.
Στο πρόσφατο παρελθόν, αποφάσεις όπως η απονομή του πρώτου Βραβείου Ειρήνης της FIFA στον Ντόναλντ Τραμπ δεν συνοδεύτηκαν από στοιχεία που να αποδεικνύουν ευρύτερη θεσμική διαδικασία. Αντίστοιχα, η καθιέρωση διακοπών για ενυδάτωση σε κάθε ημίχρονο του Μουντιάλ και το μεγάλο σόου στην ανάπαυλα του τελικού έγιναν χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με το IFAB, το όργανο που είναι αρμόδιο για τους κανονισμούς του παιχνιδιού.
Στη λίστα της κριτικής προστέθηκαν η εγκατάλειψη της πολιτικής ουδετερότητας, η υπόθεση του Φολαρίν Μπαλογκούν και η οργισμένη ανάρτηση του Ινφαντίνο μετά το Μουντιάλ, στην οποία κατηγόρησε τους επικριτές του ότι «σπέρνουν μίσος».
Η βιαστική και αντιφατική αντίδραση της FIFA στη νέα κρίση έδειξε ότι δεν υπήρχε έτοιμη επικοινωνιακή στρατηγική για ένα σχέδιο τόσο μεγάλης σημασίας. Αυτό οδηγεί σε μία ακόμη πιο ανησυχητική σκέψη: ίσως δεν θεωρήθηκε απαραίτητη, επειδή μέχρι σήμερα η επιθυμία του Ινφαντίνο ήταν συνήθως αρκετή για να προχωρήσουν οι αποφάσεις.
Πηγή: sport-fm.gr
