Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι η Κύπρος παραβίασε το Άρθρο 5 § 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα στην ελευθερία, σε υπόθεση που κατέθεσε Μαροκινός αιτητής ασύλου (αναφέρεται ως Κ.Α) κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Το Δικαστήριο (Πέμπτο Τμήμα) αποφάσισε ομόφωνα χθες να επιδικάσει στον προσφεύγοντα αποζημίωση 5.000 ευρώ για ηθική βλάβη.
Η προσφυγή κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας κατατέθηκε στο Δικαστήριο στις 13 Φεβρουαρίου 2025 από τον Μαροκινό υπήκοο, K.A. ο οποίος γεννήθηκε το 1966 και ζει στην Ορόκλινη.
Η προσφυγή αφορά την κράτηση του για λόγους εθνικής ασφάλειας από τις 10 Ιανουαρίου 2019 έως τις 24 Φεβρουαρίου 2020, στο Χώρο Κράτησης Μενόγειας, καθώς και τις εγχώριες διαδικασίες με τις οποίες αμφισβήτησε την κράτηση αυτή.
Ο αιτών παραπονέθηκε βάσει του Άρθρου 5 § 1 της Σύμβασης σχετικά με τη νομιμότητα της κράτησής του, την οποία θεώρησε, μεταξύ άλλων, αυθαίρετη λόγω της διάρκειάς της.
Οπως ανέφερε το Δικαστήριο στην απόφασή του, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ο τόπος ή οι συνθήκες κράτησης ήταν ακατάλληλες ή ότι οι Αρχές ενήργησαν κακόπιστα.
Το Δικαστήριο αναφέρεται σε έλλειψη σαφήνειας μεταξύ των εγχώριων Αρχών σχετικά με τον σκοπό της κράτησης του αιτούντος.
Προκύπτει επίσης αναφέρει, ότι οι Αρχές είχαν ήδη τις απαραίτητες πληροφορίες για να αξιολογήσουν το αίτημα ασύλου του αιτούντος και ότι ενδεχομένως να το απορρίψουν για λόγους εθνικής ασφάλειας από την ημέρα που αποφασίστηκε η κράτησή του.
Η ταχεία εξέταση του αιτήματος ασύλου του αιτούντος και η έκδοση τελικής απόφασης θα εξυπηρετούσαν τόσο τα συμφέροντα του αιτούντος όσο και αυτά του Κράτους, προσθέτει.
Το ΕΔΑΔ έκρινε ότι η κράτηση του Κ.Α. δεν συνδεόταν επαρκώς με την αποτροπή παράνομης εισόδου στη χώρα και ότι ο χρόνος κράτησης υπερέβαινε τον χρόνο που θα ήταν κανονικά αναγκαίος για τον σκοπό αυτό, σημειώνοντας ότι δεν υπήρξε ιδιαίτερη πολυπλοκότητα της αίτησης ασύλου, ούτε σημειώθηκε πρόοδος στην δικαστική της εξέταση.
Το Δικαστήριο ομόφωνα έκρινε ότι υπήρξε παραβίαση του Άρθρου 5 § 1 της Σύμβασης, που κατοχυρώνει το δικαίωμα στην ελευθερία.
Αποφάνθηκε ότι το εναγόμενο Κράτος οφείλει να καταβάλει στον προσφεύγοντα εντός τριών μηνών, τα ακόλουθα ποσά: 5.000 ευρώ για ηθική βλάβη και 3.750 ευρώ για δικαστικά έξοδα.
Ωστόσο, έκρινε ότι δεν υπήρξε παραβίαση του Άρθρου 5 § 4 της Σύμβασης. Το Δικαστήριο απέρριψε δηλαδή το παράπονό του Μαροκινού ότι η μη γνωστοποίηση απόρρητων στοιχείων δεν του επέτρεψε να αμφισβητήσει αποτελεσματικά τη νομιμότητα της κράτησής του και έτσι δεν διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 5 § 4, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα δικαστικού ελέγχου της νομιμότητας της κράτησης....
