Ένας άνδρας από τη Λουιζιάνα, ο οποίος πέρασε σχεδόν τρεις δεκαετίες στην πτέρυγα των μελλοθάνατων, αφέθηκε ελεύθερος, αφού το δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η καταδίκη του για φόνο, βασίστηκε σε αναξιόπιστα «αποδεικτικά στοιχεία» που ήταν κάποιες δαγκωματιές.
Ο Τζίμι «Κρις» Ντάνκαν αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 150.000 δολαρίων, μετά την ανατροπή της καταδίκης του για φόνο πρώτου βαθμού που είχε καταδικαστεί το 1998, για τον βιασμό και τη δολοφονία της 23 μηνών Χέιλι Ολιβό, κόρης της τότε κοπέλας του, Άλισον Λέιτον Στέιθαμ.
Ο δικαστής της Περιφέρειας, Άλβιν Σαρπ ακύρωσε την καταδίκη, αφού άκουσε μαρτυρίες εμπειρογνωμόνων ότι τα εγκληματολογικά στοιχεία στα οποία βασίστηκαν για την καταδίκη του «δεν ήταν επιστημονικά δικαιολογημένα» συμπληρώνοντας ότι ο θάνατος του νήπιου φαινόταν να συνάδει με τυχαίο πνιγμό. Τον περασμένο μήνα, το Ανώτατο Δικαστήριο της Λουιζιάνα αποφάσισε ότι «κανένας λογικός ένορκος» δεν θα καταδίκαζε τον Ντάνκαν με βάση τα επιστημονικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην αρχική του δίκη.
«Δεν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να θεωρηθεί ένοχος», έγραψε ο Σαρπ χορηγώντας εγγύηση στον Ντάνκαν, επικαλούμενος τα νέα ιατροδικαστικά στοιχεία και την έλλειψη προηγούμενου ποινικού μητρώου του Ντάνκαν.
Οι δικηγόροι του Ντάνκαν χαρακτήρισαν την απόφαση ως ένα σημαντικό βήμα για την εξιλέωσή του λέγοντας ότι το δικαστήριο βρήκε «σαφή και πειστικά στοιχεία» που υποδεικνύουν την πραγματική του αθωότητα.
24 άδικες καταδίκες βασισμένες σε σημάδια δαγκώματος
Η υπόθεση αποτέλεσε ένα από τα πιο προβεβλημένα παραδείγματα καταδίκων που βασίζονται στην ανάλυση «σημαδιών δαγκώματος». Κάποτε, μία κοινή εγκληματολογική τεχνική που χρησιμοποιούταν κατά κόρον ωστόσο έχει ευρέως απαξιωθεί. Μια ανασκόπηση του Associated Press το 2013 εντόπισε τουλάχιστον 24 άδικες καταδίκες ή ποινικές κατηγορίες, (από το 2000) που βασίζονταν σε στοιχεία σημαδιών δαγκώματος.
Οι εισαγγελείς επικεντρώθηκαν στις καταθέσεις του ιατροδικαστή Μάικλ Γουέστ και του παθολόγου Στίβεν Χέιν, των οποίων το «έργο» έχει συνδεθεί με πολλαπλές άδικες καταδίκες. Η νομική ομάδα του Ντάνκαν υποστήριξε ότι αμφότεροι βασίστηκαν σε «ελαττωματικές μεθόδους» που η σύγχρονη ιατροδικαστική επιστήμη έχει απορρίψει.
Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα των δικηγόρων του Ντάνκαν, μια βιντεοσκοπημένη εξέταση έδειξε τον ιατροδικαστή Γουέστ να πιέζει ένα καλούπι από τα δόντια του Ντάνκαν στο σώμα του παιδιού, πριν καταλήξει στο… συμπέρασμα ότι τα σημάδια ταίριαζαν με το δάγκωμά του. Ένας εμπειρογνώμονας που αργότερα κατέθεσε στη δίκη, δεν γνώριζε καν πώς είχαν δημιουργηθεί τα σημάδια, σύμφωνα με την υπεράσπιση.
Ο Γουέστ έχει αναγνωρίσει ότι η εξέταση DNA έχει σε μεγάλο βαθμό καταστήσει την ανάλυση σημαδιών δαγκώματος παρωχημένη, αλλά έχει υπερασπιστεί το έργο του σε υποθέσεις όμως που αργότερα ανατράπηκαν. Ο παθολόγος Χέιν έχει πεθάνει.
Η συγκινητική κατάθεση της μητέρας του παιδιού
Κατά τη διάρκεια της ακρόασης για την εγγύηση του Ντάνκαν, η μητέρα της Χέιλι έδωσε μερικές από τις πιο συγκινητικές μαρτυρίες στην υπόθεση, λέγοντας στον δικαστή ότι δεν πιστεύει πλέον ότι ο Ντάνκαν σκότωσε την κόρη της.
Αντ’ αυτού, είπε ότι η κόρης της, οποία είχε ιστορικό επιληπτικών κρίσεων, πνίγηκε κατά λάθος στην μπανιέρα: «Η Χέιλι πέθανε επειδή ήταν άρρωστη», κατέθεσε η Στέιθαμ, σύμφωνα με τα δικαστικά αρχεία.
Συμπλήρωσε μάλιστα ότι οι εισαγγελείς δεν την ενημέρωσαν ποτέ για στοιχεία που θα μπορούσαν να είχαν απαλλάξει τον Ντάνκαν από τις κατηγορίες και κατηγόρησε τους ερευνητές και τους ιατροδικαστές ότι δημιούργησαν μια ψευδή αφήγηση που κατέστρεψε και τις δύο οικογένειες.
«Η φρικτή ιστορία που δημοσίευσαν και βεβήλωσαν τη μνήμη του μωρού μου με κάνει να εξοργίζομαι», είπε στο δικαστήριο. «Δεν ενημερώθηκα για τίποτα που θα απάλλασσε τον κ. Ντάνκαν. Αν το είχα κάνει τότε, τα πράγματα θα είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά για τον κ. Ντάνκαν και όλες τις οικογένειές μας».
Ο δικηγόρος Κρις Φάμπρικαντ, δήλωσε στο δικαστήριο ότι «τα στοιχεία από τα ίχνη δαγκώματος είναι άχρηστη επιστήμη», υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει πιο επιζήμια μορφή αναξιόπιστων ιατροδικαστικών στοιχείων.
Η υπόθεση αυτή φέρνει στο φως τη μακρά ιστορία άδικων καταδικών στη Λουιζιάνα. Σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφοριών για τη Θανατική Ποινή, περισσότεροι από 200 θανατοποινίτες έχουν αθωωθεί σε εθνικό επίπεδο από το 1973, συμπεριλαμβανομένων 12 στη Λουιζιάνα. Η τελευταία απαλλαγή θανατοποινιτών στην πολιτεία έγινε το 2016.
Η Γενική Εισαγγελέας της Λουιζιάνα, Λιζ Μάριλ, αντιτάχθηκε στην αποφυλάκιση του Ντάνκαν, υποστηρίζοντας ότι θα έπρεπε να παραμείνει στη φυλακή όσο το Ανώτατο Δικαστήριο της πολιτείας εξετάζει την προσπάθεια των εισαγγελέων να επαναφέρουν την καταδίκη. Το ανώτατο δικαστήριο, ωστόσο, επέτρεψε στον περιφερειακό δικαστή να αποφασίσει εάν ο Ντάνκαν θα μπορούσε να αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση.
Οι εισαγγελείς συνεχίζουν να επιδιώκουν την επαναφορά της καταδίκης του Ντάνκαν και εξακολουθούν να επιδιώκουν την επιβολή της θανατικής ποινής.
Πηγή: documento.gr
