24news team
Σε κείμενό του υπό τον τίτλο «Το έγκλημα στο Τζιάος και η σιωπή του λαλίστατου δημοσιογράφου», ο ευρωβουλευτής του ΔΗΚΟ, Κώστας Μαυρίδης, επαναφέρει στη δημοσιότητα τη δολοφονία πέντε Ελληνοκυπρίων από Τούρκους εισβολείς το 1974, οι οποίοι αγνοούνταν μέχρι το 2009, όταν και βρέθηκαν πεταγμένοι σε πηγάδι.
Σημειώνει επίσης πως αμέσως μετά την αποκάλυψη του τουρκικού εγκλήματος, ακολούθησαν δύο δημοσιεύματα από τον Μακάριο Δρουσιώτη με τον ισχυρισμό ότι έξι ώρες πριν από το μαρτυρικό τέλος των πέντε αιχμαλώτων, «είχαν εκτελεστεί με τον ίδιο τρόπο τέσσερις Τουρκοκύπριοι στην ίδια περιοχή».
Ο Κώστας Μαυρίδης διερωτάται, πώς ο δημοσιογράφος βρήκε αμέσως έναν ανώνυμο «πληροφοριοδότη» που γνώριζε τόσες λεπτομέρειες ενώ για τη δολοφονία των Ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων δεν είχε προκύψει καμία μαρτυρία ή στοιχείο που να το δημοσιεύσει.
Διερωτάται επίσης αν ο σκοπός των δημοσιευμάτων ήταν να δημιουργηθεί η παραπλανητική εντύπωση ότι οι πέντε Ελληνοκύπριοι έπαθαν αυτό που οι ίδιοι ή κάποιοι άλλοι Ελληνοκύπριοι διέπραξαν σε Τουρκοκύπριους.
Εκφράζει επίσης την απορία: «Πώς ο αυτοπροσδιοριζόμενος ως ερευνητής πρόβαλε τέτοια “πληροφορία” χωρίς να ρωτήσει τον “πληροφοριοδότη” για το πως γνωρίζει την ώρα εκτέλεσης των 5; Υπήρξε όντως πληροφοριοδότης;».
«Αρνήθηκε να εξετάσει καταγγελία»
Προ 17ετίας, όπως σημειώνει ο Κώστας Μαυρίδης, κατήγγειλε τον Μακάριο Δρουσιώτη στην Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας «για παραπληροφόρηση, προσβολή της μνήμης ανυπεράσπιστων ανθρώπων και ψυχική αναστάτωση συγγενών και της κοινωνίας», η οποία «αρνήθηκε να την εξετάσει».
Όλα όσα έγραψε ο ευρωβουλευτής
Αναλυτικά, όλα όσα έγραψε ο ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης: «Το έγκλημα στο Τζιάος και η σιωπή του λαλίστατου δημοσιογράφου.
Τον Αύγουστο 2009, οι πέντε Ελληνοκύπριοι της γνωστής μαυρόασπρης φωτογραφίας του 1974 που συλλαμβάνονται ζωντανοί από τα τουρκικά στρατεύματα στην περιοχή Τζιάος και έκτοτε αγνοούνταν, βρέθηκαν δολοφονημένοι και πεταγμένοι σε πηγάδι.
Σημειωτέον ότι, ουδέποτε υπήρξε αξιόπιστη μαρτυρία ή στοιχείο που να καταδεικνύει πότε έγινε η δολοφονία τους. Μέχρι και σήμερα, δεν υπήρξε οτιδήποτε που να προσδιορίζει την ακριβή ώρα (ούτε μέρα) που δολοφονήθηκαν.
Ωστόσο, αμέσως μετά την αποκάλυψη του τουρκικού εγκλήματος, Αύγουστο 2009, δύο δημοσιεύματα στην εφημερίδα «Πολίτης» (15.8.09 και 18.8.09) του δημοσιογράφου Μ. Δρουσιώτη, ανέφεραν ότι ανθυπολογαχός της Εθνικής Φρουράς, χωρίς να δημοσιευτεί το όνομά του, επικοινώνησε και «έδωσε την πληροφορία πως έξι ώρες πριν το μαρτυρικό τέλος των πέντε αιχμαλώτων, εκτελέστηκαν με τον ίδιο τρόπο τέσσερις Τουρκοκύπριοι» στην ίδια περιοχή. Σημειώστε την ακρίβεια των έξι ωρών προηγουμένως και τον “ίδιο τρόπο”!
Ο “πληροφοριοδότης” του δημοσιογράφου
Για τη δολοφονία των πέντε Ελληνοκυπρίων ΔΕΝ προέκυψε οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία ή στοιχείο για την ώρα εκτέλεσής τους. Πώς ο “πληροφοριοδότης” του δημοσιογράφου γνώριζε την ώρα διάπραξης του εγκλήματος και μάλιστα υπέδειξε πως έξι ώρες πριν, στην ίδια περιοχή και με τον ίδιο τρόπο, προηγήθηκε δολοφονία Τουρκοκυπρίων από Ελληνοκύπριους;
Πώς ο δημοσιογράφος κι αυτοπροσδιοριζόμενος ως ερευνητής, πρόβαλε τέτοια “πληροφορία” χωρίς να ρωτήσει τον “πληροφοριοδότη” για το πως γνωρίζει την ώρα εκτέλεσης των 5; Έκτοτε θέτουμε τα ίδια ερωτήματα ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ ο ... ερευνητής να δώσει μια απάντηση. Υπήρξε όντως “πληροφοριοδότης” ή κάτι άλλο εξηγεί και τη σιωπή του;
Αν σκοπός των δημοσιευμάτων ήταν να δημιουργηθούν εντυπώσεις ότι οι πέντε Ελληνοκύπριοι έπαθαν αυτό που οι ίδιοι ή κάποιοι άλλοι Ελληνοκύπριοι διέπραξαν σε Τουρκοκύπριους (έξι ώρες και με τον ίδιο τρόπο!) προηγουμένως στην ίδια περιοχή, το κατάφερε.
Ωστόσο, ανθυπολοχαγός που βρισκόταν στην περιοχή, Αύγουστο 1974 (επώνυμα και ενσυνείδητα όπως υποδεικνύει δημόσια στις 19.8.2009), έδωσε τη δική του μαρτυρία επισημαίνοντας καταρχάς ότι “ανωνύμως ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει” και συνεχίζει ως εξής. Για το πρώτο δημοσίευμα του “Πολίτη” μαρτυρεί ότι “τα γεγονότα είναι εντελώς διαφορετικά” και για το δεύτερο ότι “δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα”.
Στο πλαίσιο του “εκάναμεν και εμείς πολλά”
Με βάση τα πιο πάνω, προχώρησα σε καταγγελία στην Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας το 2009 για παραπληροφόρηση, προσβολή της μνήμης ανυπεράσπιστων ανθρώπων και ψυχική αναστάτωση συγγενών και της κοινωνίας. Η Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας αρνήθηκε να το εξετάσει!
Ενώ έπρεπε να προέχει η αλήθεια για κάθε έγκλημα, προέχει η “ανακάλυψη” εγκλημάτων που εξυπηρετεί την πολιτική εξίσωση και ανάδειξή τους σε συλλογικό επίπεδο, στο πλαίσιο του “εκάναμεν και εμείς πολλά”, ώστε να ανατραπεί το ηθικό πλεονέκτημα και δίκαιο του αγώνα μας.
Παρεμπιπτόντως, ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος διορίστηκε αργότερα, πρώτα σύμβουλος στο Προεδρικό και μετέπειτα σύμβουλος στις Βρυξέλλες στο Γραφείο του Κύπριου Επιτρόπου στην ΕΕ.
Ως σήμερα, παραμένει αναπάντητο το γιατί ένας δημοσιογράφος - ερευνητής με εκατοντάδες άρθρα και πολλά βιβλία, με συχνές αναρτήσεις και παρουσία στα ΜΜΕ, επέλεξε να προβάλει μια τέτοια “πληροφορία”, χωρίς καν να τη διερευνήσει ή έστω να διερωτηθεί για το πώς “εντόπισε” την ώρα εκτέλεσης των 5 ο “πληροφοριοδότης” του. Και παρά τις αλλεπάλληλες δημόσιες εκκλήσεις μας, επιλέγει έκτοτε τη σιωπή».
