ΚΥΠΕ
Η συζήτηση για τη λίμνη Παραλιμνίου πρέπει να βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα και όχι σε παραπληροφόρηση, τονίζει ο Δήμος Παραλιμνίου – Δερύνειας σε ανακοίνωσή του.
Όπως αναφέρει, οι ενέργειες ελεγχόμενης απομάκρυνσης νερού από τη λίμνη πραγματοποιούνται από την Υπηρεσία Περιβάλλοντος του κράτους, σε συνεργασία με την Υπηρεσία Θήρας, το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων και το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης, κατόπιν αιτήματος του Δήμου.
Σύμφωνα με τον Δήμο, στο παρελθόν είχαν δημιουργηθεί αναχώματα σε ιδιωτική γη για συγκράτηση του νερού και προστασία των πουλιών, ενώ υπενθυμίζεται ότι έχει υλοποιηθεί σημαντικό έργο υποδομής για τον εμπλουτισμό του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής.
Το έργο αυτό, όπως σημειώνεται, κατασκευάστηκε για τον εμπλουτισμό του υδροφορέα, την άρδευση και την αντιμετώπιση της ελονοσίας και των κουνουπιών που επηρέαζαν την περιοχή. Από το 1962 ξεκίνησαν μελέτες και η κατασκευή ανοικτού καναλιού μήκους 11 χιλιομέτρων, με περίπου 40 φράγματα και θυροφράγματα ελέγχου στάθμης, με ολοκλήρωση το 1966.
Ο Δήμος αναφέρει ότι σήμερα, λόγω παρατεταμένης παραμονής νερού στη λίμνη, παρατηρούνται αυξημένη αλατότητα, υποβάθμιση του υδροφορέα, ακαταλληλότητα του νερού για χρήση και αυξημένοι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία λόγω στάσιμων νερών και κουνουπιών στις περιοχές Παραλιμνίου, Δερύνειας και Σωτήρας.
Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι ο Δήμος στηρίζει τον υγροβιότοπο, έχοντας δημιουργήσει παρατηρητήριο πουλιών, οργανώνοντας εκθέσεις φωτογραφίας σε συνεργασία με το Lake Photography, και προχωρώντας σε κοινές δράσεις με το Τμήμα Περιβάλλοντος.
Επιπλέον, αναφέρεται ότι ζητείται εδώ και χρόνια ολοκληρωμένη μελέτη ανάπλασης και απαλλοτριώσεις, ώστε να μπορεί το κράτος να προχωρήσει σε έργα διαχείρισης.
Τονίζεται επίσης ότι η λίμνη αποτελεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας, αλλά βρίσκεται σε ιδιωτικά τεμάχια, γεγονός που καθιστά αναγκαίες τις απαλλοτριώσεις.
Ο Δήμος σημειώνει ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνεχείς συσκέψεις με το Τμήμα Περιβάλλοντος για την ολιστική ανάπλαση της περιοχής, ενώ διευκρινίζει ότι το νερό δεν απομακρύνεται ανεξέλεγκτα, καθώς οι εκροές γίνονται με καθημερινούς ελέγχους και μετρήσεις.
Κλείνοντας, υπογραμμίζεται ότι η περιοχή χρειάζεται ισορροπία ανάμεσα στην προστασία του περιβάλλοντος, τη δημόσια υγεία, την ορθολογική διαχείριση του νερού και τον σεβασμό της ιδιωτικής περιουσίας.
