must.com.cy
Της Ριάνας Στυλιανού
Τα τελευταία χρόνια, οι οίκοι πολυτελείας αλλάζουν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούν την ταυτότητά τους. Δεν περιορίζονται πλέον σε καμπάνιες, product placement ή red carpet εμφανίσεις. Επενδύουν απευθείας στη δημιουργία κινηματογραφικού περιεχομένου, ιδρύοντας εταιρείες παραγωγής, χρηματοδοτώντας ταινίες και διεκδικώντας ενεργό ρόλο στη βιομηχανία του entertainment.
Η συγκυρία δεν είναι τυχαία. Το Hollywood βγήκε τραυματισμένο από τις απεργίες ηθοποιών και σεναριογράφων το 2023, με μεγάλες καθυστερήσεις στις παραγωγές και σοβαρές οικονομικές απώλειες για τα παραδοσιακά στούντιο. Την ίδια στιγμή, οι ευρωπαϊκοί όμιλοι πολυτελείας διαθέτουν ρευστότητα, μακροπρόθεσμο όραμα και πρόσβαση σε κορυφαίο δημιουργικό ταλέντο. Το αποτέλεσμα είναι μια μετατόπιση ισχύος που αρχίζει να αλλάζει το ποιος χρηματοδοτεί, ποιος αποφασίζει και ποιος αφηγείται ιστορίες στη μεγάλη και μικρή οθόνη.
Όταν το storytelling γίνεται «soft» power
«Το storytelling είναι μια μορφή ήπιας ισχύος», σημειώνουν στελέχη της βιομηχανίας. Τα brands δεν επενδύουν στο σινεμά για άμεσες πωλήσεις, αλλά για τη δημιουργία status equity. Το παράδειγμα του Apple TV+ είναι ενδεικτικό: η πλατφόρμα παράγει ταινίες και σειρές υψηλής ποιότητας που επικοινωνούν την έννοια του best in class, χωρίς καμία αναφορά στα προϊόντα της Apple. Παρ’ όλα αυτά, η αξία επιστρέφει στη μητρική εταιρεία, ενισχύοντας το κύρος και την πολιτιστική της επιρροή.
Ακριβώς την ίδια λογική υιοθετούν πλέον οι όμιλοι πολυτελείας. Δεν λειτουργούν ως χορηγοί, αλλά ως ενεργοί δημιουργοί.
Από το red carpet στο control του αφηγήματος
Για δεκαετίες, η σχέση μόδας και κινηματογράφου ήταν κυρίως συναλλακτική. Τα brands επένδυαν σε red carpet εμφανίσεις, έντυναν ηθοποιούς και εξασφάλιζαν ορατότητα μέσω product placement. Η στρατηγική αυτή, αν και αποτελεσματική, είχε όρια. Το brand παρέμενε εξαρτημένο από ξένα σενάρια και αφηγήσεις που δεν μπορούσε να ελέγξει.
Το House of Gucci (2021) αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των κινδύνων: μια παγκόσμια κινηματογραφική επιτυχία που, ωστόσο, αφηγήθηκε μια σκοτεινή και επιβαρυντική ιστορία για τον οίκο, χωρίς τη συμμετοχή ή τον έλεγχό του. Για τα luxury brands, το μήνυμα ήταν σαφές: όποιος δεν ελέγχει την αφήγησή του, ρισκάρει να τη δει να στρέφεται εναντίον του.
Διαβάστε την συνέχεια στο must
