Beautiful People team
Με βλέμμα καθαρό και λόγια χωρίς φιλτράρισμα, ο Στηβ Ντούζος γυρνά πίσω στα χρόνια που το ελληνικό σινεμά γέμιζε κασετόφωνα και πλατείες.
Στην κουβέντα του με την εφημερίδα On Time και τη Σίσσυ Μενεγάτου, ο ηθοποιός που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά ως "Μπίλιας", ξεκαθαρίζει τη θέση του για τις παρέες της εποχής, τους παλιούς συνεργάτες του και τη δική του, αυθεντική διαδρομή μέσα στον λαμπερό —αλλά και συχνά ψεύτικο— κόσμο της showbiz.
Ξεκινάς, λοιπόν, στην εποχή των 80s με ταινίες και μετά κάνεις και πολλές βιντεοταινίες.
Ναι, από το 1981 μέχρι το 1987 κάναμε ταινίες και μετά άρχισε η εποχή της βιντεοταινίας, όπου γινόταν χαμός.
Εκείνη την εποχή με τις ταινίες και μετέπειτα με τις βιντεοταινίες γινόταν χαμός. Δηλαδή, μιλάω για τις εποχές που ήταν φίλοι σου ο Σταμάτης Γαρδέλης και όλη αυτή η παρέα των ηθοποιών.
Ο Σταμάτης Γαρδέλης και όλοι αυτοί δεν ήταν φίλοι μου. Καμία σχέση, ούτε τότε που κάναμε τις ταινίες, ούτε ενδιάμεσα, ούτε τώρα. Εγώ δεν μπορώ την υποκρισία, το παραμύθι, το «one to be» και όλη αυτή τη μούφα που ζουν όλοι τους.
Αυτά τα μισούσες από τότε;
Ναι. Εμένα οι παρέες μου ήταν παιδιά από την πλατεία Αμερικής, το Κερατσίνι, το Περιστέρι, με τις μηχανές μας, με το γλέντι μας… Έρχονταν μετά το θέατρο, με έπαιρναν και πηγαίναμε και αράζαμε παραλία. Κάναμε άλλα πράγματα, της ηλικίας μας και περνούσαμε καλά με λαϊκά παιδιά, γιατί εγώ «λαϊκούρα» είμαι, δεν είμαι ούτε φίρμα ούτε τίποτα. Είμαι ευγνώμων που το έζησα όλο αυτό.
