Θεοδώρα Ταρζάν
Ο Κίμι Αντονέλι έχει συνηθίσει να τραβά πάνω του τα βλέμματα με όσα πετυχαίνει πίσω από το τιμόνι. Στα 20 του χρόνια, ο Ιταλός οδηγός της Mercedes βρίσκεται στο επίκεντρο της Formula 1, με τις επιτυχίες του να τον φέρνουν όλο και πιο κοντά στην κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Η ένατη φετινή του νίκη, στο Γκραν Πρι των Ηνωμένων Πολιτειών στο Όστιν, όπου κυριάρχησε απόλυτα από την pole position, επιβεβαίωσε ξανά τις δυνατότητές του και άφησε τη μαθηματική στέψη του για τους επόμενους αγώνες.
Πέρα όμως, από τις pole position, τις νίκες και τη διαρκή πίεση του πρωταθλητισμού, υπάρχει ένας διαφορετικός Αντονέλι. Ένας νεαρός που θέλει να γελά, να κάνει πλάκες στους ανθρώπους γύρω του, να περνά χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους του, αλλά και να βρίσκει στιγμές ηρεμίας μακριά από τον θόρυβο της Formula 1. Γιατί όπως έχει αποκαλύψει μέσα από συνεντεύξεις του, ακόμη και ένας οδηγός που κυνηγά διαρκώς την κορυφή χρειάζεται τον δικό του τρόπο για να αποφορτίζεται.
Το πλύσιμο του αυτοκινήτου και η ανάγκη για ηρεμία
Μια από τις πιο χαρακτηριστικές συνήθειες του Αντονέλι είναι ότι πλένει ο ίδιος το αυτοκίνητό του, μια Mercedes GT63, στο χέρι. Δεν επιλέγει το αυτόματο πλυντήριο, αλλά προτιμά να αφιερώνει χρόνο για να το καθαρίσει σχολαστικά με το χέρι. Η αγάπη του για τα αυτοκίνητα είναι δεδομένη, όμως αυτή η διαδικασία του δίνει την ευκαιρία να συγκεντρωθεί σε κάτι διαφορετικό και να αφήσει για λίγο στην άκρη τις σκέψεις γύρω από τους αγώνες.
Η επαφή με τα αυτοκίνητα, άλλωστε δεν σταματά όταν τελειώνει ένα αγωνιστικό τριήμερο. Ο ίδιος έχει παραδεχθεί πως, ακόμη κι όταν θέλει να αποσυνδεθεί, αναζητά σχεδόν πάντα κάτι για να οδηγήσει. Είτε πρόκειται για τον προσομοιωτή που έχει στο σπίτι είτε για δοκιμές με τα αγωνιστικά αυτοκίνητα GT3 της ομάδας του πατέρα του, η οδήγηση παραμένει μέρος της καθημερινότητας του.
Υπάρχουν ωστόσο, στιγμές που θέλει να κάνει ένα πραγματικό διάλειμμα. Μετά από ένα αγωνιστικό Σαββατοκύριακο, η ιδανική μέρα για εκείνον μπορεί να σημαίνει να μείνει μόνος, να κοιμηθεί μέχρι αργά και να απολαύσει την ησυχία του. Όπως έχει εξηγήσει, δεν πρόκειται για έλλειψη διάθεσης να συναντήσει τους φίλους του, αλλά για μια ανάγκη να αφιερώσει χρόνο αποκλειστικά στον εαυτό του.
Οι φάρσες, το νεροπίστολο και το χιούμορ
Παρά την αυστηρή πειθαρχία που απαιτεί η Formula 1, ο Αντονέλι δεν θέλει το περιβάλλον του να χαρακτηρίζεται αποκλειστικά από σοβαρότητα. Αντίθετα, θεωρεί ότι το χιούμορ και οι στιγμές χαλάρωσης είναι απαραίτητα για να διατηρούνται οι ισορροπίες μέσα σε μια απαιτητική ομάδα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο ίδιος έχει αποκαλύψει ότι συνηθίζει να πειράζει τον έμπειρο μηχανικό αγώνων του, Πίτερ «Μπόνο» Μπόνινγκτον, χρησιμοποιώντας ακόμη και νεροπίστολο για να τον καταβρέχει μετά από καλά αποτελέσματα. Οι φάρσες, βέβαια, δεν είναι κάτι καινούργιο για εκείνον. Από την εποχή των καρτ θυμάται τα πειράγματα ανάμεσα στους οδηγούς και τους μηχανικούς, ενώ έχει περιγράψει και ένα παλιό περιστατικό από το 2020, όταν ένας μηχανικός του στη Γερμανία παραλίγο να του βάλει... φωτιά με αποσμητικό σπρέι και αναπτήρα, ως αντίδραση στις ενοχλήσεις που του προκαλούσε αργά το βράδυ στο ξενοδοχείο!
Το «πειραχτήρι» της Mercedes, πάντως, δεν περιορίζεται στους συνεργάτες του. Ο Αντονέλι έχει παραδεχθεί ότι θα ήθελε κάποια στιγμή να σκαρώσει μια φάρσα ακόμη και στον επικεφαλής της ομάδας, Τότο Βολφ, αν και αναγνωρίζει αστειευόμενος πως κάτι τέτοιο θα απαιτούσε... «μεγάλα κότσια».
Η μαμά Βερόνικα, ο πατέρας Μάρκο και οι φίλοι από τα παλιά
Πίσω από τον οδηγό που διεκδικεί την κορυφή του κόσμου βρίσκεται μια οικογένεια με καθοριστικό ρόλο στη ζωή του. Ο πατέρας του, Μάρκο Αντονέλι, έχει τεράστια εμπειρία στον μηχανοκίνητο αθλητισμό και διατηρεί τη δική του αγωνιστική ομάδα. Η σχέση τους είναι εξαιρετικά στενή, ο Κίμι ακούει πάντα τη γνώμη του, ακόμη κι όταν διαφωνούν, αποδεικνύοντας ότι δεν φοβούνται να συγκρουστούν εποικοδομητικά.
Όταν όμως πρόκειται για προσωπικά ζητήματα, η απάντηση του Κίμι είναι μια, «Με τη μαμά, έτσι ήταν πάντα. Η μαμά είναι μαμά». Η Βερόνικα, μαζί με την αδερφή του, τη Μάγκι, είναι εκείνες που, όπως λέει χαριτολογώντας, κάνουν κουμάντο στο σπίτι, αφήνοντας στον ίδιο και στον πατέρα του τον ρόλο των... τιμωρημένων.
Παράλληλα ο Ιταλός οδηγός φροντίζει να παραμένει προσγειωμένος διατηρώντας επαφή με τους παιδικούς του φίλους στην Μπολόνια. Μπορεί ο κόσμος του να έχει αλλάξει δραματικά, αλλά εξακολουθεί να θεωρεί λυτρωτικό να πηγαίνει για φαγητό, να βλέπει σπορ ή να παίζει μπόουλινγκ με ανθρώπους που τον γνώριζαν πολύ πριν γίνει παγκόσμιο φαινόμενο.
Από τα πλυντήρια ρούχων μέχρι τον Άιρτον Σένα
Η ζωή μακριά από τις πίστες περιλαμβάνει και μικρές καθημερινές προκλήσεις. Ο Αντονέλι έχει παραδεχθεί με ειλικρίνεια ότι ακόμη μαθαίνει τα βασικά, διηγούμενος πως την πρώτη φορά που χρησιμοποίησε μόνος του πλυντήριο ρούχων έκανε μια μικρή... καταστροφή επειδή έμπλεξε τα λάθος χρώματα!
Στον ελεύθερο χρόνο του απολαμβάνει το τένις, το πάντελ και τα τηλεκατευθυνόμενα αυτοκινητάκια, ενώ λατρεύει τα ντοκιμαντέρ για μεγάλους αθλητές, ξεχωρίζοντας τον Ράφα Ναδάλ ως πρότυπο μαχητή. Ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του έχει ο θρυλικός Άιρτον Σένα, ενώ στα όνειρά του είναι να οδηγήσει κάποτε παλαιότερα μονοθέσια με κινητήρες V10.
Ακόμη και το μικρό φυλαχτό σε σχήμα ουράς φάλαινας που φορά σφιχτά στον λαιμό του, ένα δώρο της μητέρας του από οικογενειακές διακοπές στη Σαρδηνία πριν από επτά-οκτώ χρόνια, παραμένει το γούρι του.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το τίμημα της κορυφής
Ο Αντονέλι γνωρίζει καλά ότι η επιτυχία απαιτεί θυσίες. Πριν από κάθε αγώνα επιλέγει την απόλυτη απομόνωση στο δωμάτιό του, χωρίς μουσική και περισπασμούς, για να μπει στη «ζώνη» του. Επιπλέον, μετά από κάθε αγωνιστικό τριήμερο, κλείνει το κινητό του για δύο-τρεις ημέρες, αποσυνδεδεμένος από τον ψηφιακό κόσμο.
Κι όσο οι νίκες αυξάνονται και η πίεση μεγαλώνει, ο ίδιος παραδέχεται με ωριμότητα ότι η χαρά μιας επιτυχίας κρατάει ελάχιστα πριν το μυαλό του επιστρέψει αυτόματα στην επόμενη πρόκληση.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το μεγαλύτερο προνόμιο του Κίμι Αντονέλι, η φιλοδοξία να βρίσκεται πάντα στην κορυφή της Formula 1, συνδυασμένη με την αυθεντική ανάγκη να παραμένει ένας προσγειωμένος, χαλαρός 20χρονος έξω από αυτήν.
