Κύπρος Εγγλέζου
Νικάρα. Δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αλλιώς, αυτή που πέτυχε η ΑΕΚ το βράδυ της Δευτέρας απέναντι στην Ομόνοια. Η ομάδα της Λάρνακας, μπορεί στο πρώτο ημίχρονο να τα... χρειάστηκε, μπορεί ο Παλεάρι να ήταν εκ νέου στους κορυφαίους, αν όχι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του γηπέδου, εντούτοις το «τρίποντο» όπως ήρθε ήταν κάτι παραπάνω από πολύτιμο.
Προερχόμενη, η ομάδα του Σεγιές, από αποτελέσματα και εμφανίσεις που προβλημάτισαν, το ντέρμπι είχε μια ιδιαιτερότητα. Μια ιδιαιτερότητα, που όφειλε να αποδείξει, στον εαυτό της, στον κόσμο της και στους αντιπάλους, πως αυτό το σύνολο έχει δυνατότητες. Και το πράττει, απέναντι στην περσινή πρωταθλήτρια.
Η κορυφή, στην 7η αγωνιστική της ανήκει, αλλά θα χρησιμοποιήσουμε μια κλισέ φράση, που χρησιμοποιούν και στην ομάδα της Λάρνακας. Ότι δεν έχει πετύχει απολύτως τίποτα, ακόμη. Το αν θα τα καταφέρει σε βάθος χρόνου, να αποκτήσει τη σταθερότητα, σε απόδοση, αποτελέσματα, θα διαφανεί. Το υλικό το έχει και προσεχώς θα... γεμίσει. Κάτι που εδώ και καιρό, την έχει ταλαιπωρήσει αφάνταστα, το γεμάτο ιατρικό δελτίο.
Εννοείται ότι χρήζει και απαιτεί βελτίωση για να κάνεις πρωταθλητισμό, αλλά και μεγάλες νίκες σαν την χτεσινή. Και μπροστά της ΑΕΚ τώρα απλώνεται μια δυάδα αγώνων που την καθιστά το φαβορί, απέναντι στην Krasava ΕΝΥ και την Καρμιώτισσα. Τουλάχιστον μέχρι την διακοπή, οι 16 βαθμοί που έχει στο σακούλι, θα πρέπει να γίνουν 22. Γιατί οτιδήποτε άλλο, κατά πρώτο λόγο θα πετάξει στα σκουπίδια την τελευταία της νίκη και κατά δεύτερον, θα ανατρέψει τον ίδιο της τον εαυτό.
