Λούης Νικολάου
Ο Ολυμπιακός κατάφερε αυτή την φορά στο πέμπτο του συνεχόμενο Final Four να κατακτήσει την Euroleague και σίγουρα το ότι το έκανε στο T Center, το σπίτι του αιώνιου αντιπάλου του. Θα μετράει λίγο περισσότερο από έναν ακόμη Ευρωπαϊκό τίτλο στην συνείδηση των φίλων του.
Οι ερυθρόλευκοι μπήκαν θωρακισμένοι από την αρχή της χρονιάς και έδειξαν στους αντιπάλους τους ότι αυτός ο τίτλος δεν υπάρχει καμία περίπτωση να χαθεί. Μπορεί να τα βρήκαν σκούρα στο φινάλε απέναντι στην Ρεαλ του σπουδαίου Σέρχιο Σκαριόλο αλλά είχαν την πνευματική διαύγεια να πάρουν τις επαφές, που θα τους έστελναν στις πολύ κρίσιμες βολές, στα τελευταία στάδια του αγώνα.
Αυτό σίγουρα που είχε λείψει από το εξαιρετικό κατά τα άλλα «Bartzokas ball» ήταν η ηγετική φυσιογνωμία που θα έπαιρνε τον Ολυμπιακό από το χέρι στα πολύ δύσκολα. Δύσκολα που στον φετινό τελικό ήρθαν πολύ νωρίς για τους πρωταθλητές Ευρώπης. Εκεί μίλησε η θέληση και η προσωπικότητα του Εβαν Φουρνιέ. Ο Γάλλος ήταν αυτός που γύρισε τον διακόπτη και πάτησε το γκάζι της ανατροπής και δικαίως αναδείχθηκε πολυτιμότερος του Final Four της Αθήνας. Σκοράροντας μάλιστα 20 πόντους στον τελικό.
Έχω επίσης την εντύπωση και χωρίς να είμαι απόλυτος ότι χθες βράδυ είδαμε την σπουδαιότερη μονομαχία προπονητών στους δύο πάγκους των ομάδων. Ο Σέρχιο Σκαριόλο παρουσίασε ένα master class αμυντικού προσανατολισμού που έβαλε δύσκολα στον Ολυμπιακό από το ξεκίνημα. Η αντίδραση από τον Μπαρτζώκα ήρθε στην τέταρτη περίοδο με την είσοδο του Jones και την αλλαγή σε όλα τα σκρίν. Πράγμα που προβλημάτισε την κουρασμένη Ρεάλ, η οποία είχε να διαχειριστεί και τα φάουλ των Καμπάτσο και Λάιλς
Όπως καλά καταλάβατε από τα πιο πάνω ο Ολυμπιακός μετά τις συνεχόμενες αποτυχίες στα Final Four προστάτεψε το οικοδόμημα του σαν κόρη οφθαλμού και το αποτέλεσμα τον δικαιώνει στο 100%. Προπονητής, παίκτες, κόσμος και η διοίκησή δεν επέτρεψαν να επηρεάσει τίποτα απολύτως την ομάδα, την κράτησαν μακριά από την τοξικότητα και την οδήγησαν στον τέταρτο τίτλο της ιστορίας της. Με την κυριαρχία των κόκκινων σε όλα τα επίπεδα να μην μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν.
«Με θέλεις να ‘χω λογιστές, μια Mercedes θωρακισμένη, σωματοφύλακες, φρουρούς, τρεις νομικούς και αυλικούς!». Αυτά έγραφε η Ρόνη Σοφού στο μεγάλο σουξέ του Δάκη το 1991 και θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι πρόεδροι του Ολυμπιακού τα ακολούθησαν με τις αντιστοιχίες να ταιριάζουν γάντι στο δικό μου μυαλό.
Υγ: Ας ελπίσουμε πως η μεγάλη επιτυχία των ερυθρολεύκων θα φέρει το Ελληνικό μπάσκετ σε νέα ύψη, με υγιή ανταγωνισμό και όχι μέσω τοξικότητας.
Υγ1; Ευχή όλων οι τελικοί να βγουν χωρίς τα περσινά και να δούμε μπάσκετ αντίστοιχο των ονομάτων των δύο ομάδων.
Υγ2: Ίσως ο διοικητικός ηγέτης των πρασίνων να θέλει να θωρακίσει και αυτός την ομάδα του σαν το όχημα στο αγαπημένο άσμα του Δάκη, άλλωστε έχει πολλά τέτοια.
