Στο ποδόσφαιρο, η προσπάθεια, η ανωτερότητα και η τακτική υπεροχή επιβραβεύονται μόνο όταν η μπάλα αναπαυθεί στο πλεκτό. Και στο παιχνίδι απέναντι στη Λετονία (0-0), η Εθνική μας ομάδα τα έκανε σχεδόν όλα σωστά, εκτός από το αυτό που στην τελική μετρά, να βρει δηλαδή το τέρμα.
Το συγκρότημα του Άκη Μάντζιου κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο. Έλεγξε τον ρυθμό, είχε την κατοχή της μπάλας στο 63%, κέρδισε 11 κόρνερ και δημιούργησε 14 τελικές προσπάθειες. Η τύχη, όμως, γύρισε την πλάτη στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, καθώς σε δύο περιπτώσεις η μπάλα σταμάτησε στα δοκάρια, στερώντας το πεντακάθαρο γκολ που δικαιούμασταν βάσει της συνολικής μας εικόνας.
Το τελικό σφύριγμα άφησε μια αίσθηση αδικίας και πίκρας. Όταν παλεύεις, όταν επιβάλλεις το παιχνίδι σου και περιορίζεις τον αντίπαλο σε παθητικό ρόλο (τουλάχιστον στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης), το να φεύγεις μόνο με τον βαθμό της ισοπαλίας μοιάζει με ήττα.
Σαν να μην έφτανε το ψυχολογικό βάρος της χαμένης ευκαιρίας, το παιχνίδι άφησε και αγωνιστικά «τραύματα». Οι κάρτες που δέχθηκαν οι Νικ Τσαρούλλα (66’) και Κωνσταντίνος Σωτηρίου (69’) τους θέτουν εκτός μάχης για το επερχόμενο παιχνίδι με την Αρμενία, δημιουργώντας διπλό πονοκέφαλο στην τεχνική ηγεσία.
Η Εθνική μας έδειξε ότι βελτιώνεται, ότι αποκτά ταυτότητα και ότι μπορεί να παράξει ποδόσφαιρο. Όμως, στην 3η αγωνιστική του Nations League, η καλή εμφάνιση πρέπει να συνοδευτεί και από την ουσία. Η πίκρα της Λετονίας οφείλει να μετατραπεί σε πείσμα για το διπλό.
Η Βαθμολογία του ομίλου:
Μαυροβούνιο 6
Αρμενία 3
Κύπρος 1
Λετονία 1
