Η Πάφος έφτασε, άγγιξε το όνειρο, πόνεσε αλλά μεγάλωσε!

Η Πάφος έδωσε τα πάντα κι όταν μια ομάδα τα δίνει όλα, στο τέλος κάποιες φορές μένει ένα περίεργο συναίσθημα. Χαμόγελα που μπλέκονται με κόμπο στον λαιμό.

Περηφάνια για την εικόνα της ομάδας, τις εμπειρίες που απέκτησε, τις μοναδικές στιγμές που θα μείνουν για πάντα.

Υπάρχει όμως και η πίκρα. Η πίκρα των δύο γκολ. Γιατί η Πάφος μπορούσε. Και το απέδειξε στο γήπεδο.

Ένα δοκάρι του Όρσιτς που έκανε όλο το γήπεδο να κρατήσει την ανάσα του. Τρεις τεράστιες ευκαιρίες με Άντερσον και Ζάζα που έφεραν το «τι θα γινόταν αν…». Η Πάφος ήταν εκεί, κοίταξε την πρόκριση στα μάτια. Άγγιξε την 24άδα και με δύο ακόμη τέρματα θα έγραφε ιστορία ακόμη πιο λαμπρή.

Όσο βαριά κι αν είναι η απογοήτευση της στιγμής, άλλο τόσο μεγάλη είναι η περηφάνια. Για ένα ευρωπαϊκό ταξίδι που λίγοι τολμούσαν να ονειρευτούν. Για μια League Phase με δύο νίκες, τρεις ισοπαλίες και τρεις ήττες. Και τι ήττες… απέναντι στην πανίσχυρη Μπάγερν, τον γίγαντα Τσέλσι και τη τεράστια Γιουβέντους.

Η ιστορία γράφτηκε, ακόμη κι ας είχε στο τέλος λίγη πίκρα. Η Πάφος ανήκει πλέον στην ελίτ, στις ομάδες που έζησαν τελική φάση του Champions League.

Η Πάφος στο Champions League. Αυτό κρατούν οι φίλοι της ομάδας. Αυτό μένει. Και αυτή η σεζόν δεν είναι το τέλος, αλλά ο δρόμος για όσα έρχονται.