Παντελής Παντελή
Η Ομόνοια ταξιδεύει αυτή την εβδομάδα στο Γιβραλτάρ για να αντιμετωπίσει τη Λίνκολν Ρεντ Ιμπς, στο πλαίσιο του γ’ προκριματικού του Europa League.
Μια ομάδα απέναντι στην οποία οι Πράσινοι είναι το φαβορί, αλλά πρέπει να προσέξουν και να μην υποτιμήσουν τον αντίπαλο.
Αυτό είπε στην ιστοσελίδα μας και ο Μάνου Τόρες, ο οποίος αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα του Γιβραλτάρ πέρσι με τα χρώματα της St Joseph's FC.
Ο Ισπανός ήταν για μια τετραετία στην Κύπρο με την ΑΕΛ, με την οποία μάλιστα πανηγύρισε και κατάκτηση κυπέλλου.
Για την Κύπρο και τι ακολούθησε από τότε που έφυγε;
«Ήταν μια όμορφη περίοδος στην Κύπρο και την Λεμεσό. Είχα συνδεθεί με την ΑΕΛ. Ως ποδοσφαιριστής και ως άνθρωπος μου αρέσει να είμαι χρόνια σε μια ομάδα, να μην αλλάζεις συλλόγους κάθε χρόνο. Ήμουν χαρούμενος, ένιωθα την αγάπη του κόσμου. Ο τελευταίος χρόνος στην ΑΕΛ ήταν λίγο δύσκολος, λόγω πολλών αλλαγών. Έφυγε ο Σοφοκλέους, είχαμε νέα διοίκηση και αποφασίσαμε να μην συνεχίσω. Έτσι ξεκίνησα μια νέα περιπέτεια. Ήρθε η Βιετσζίστα στην Κρακοβία, μου έδωσε κίνητρο γιατί είμαι ένας άνθρωπος που του αρέσουν τα πρότζεκτ και να νιώθει ότι σε έναν σύλλογο υπάρχει σχέδιο. Ήταν στην 4η κατηγορία, πήραμε δύο ανόδους, έμεινα εκεί τρία χρόνια. Μετά αποφάσισα να έρθω πιο κοντά στην οικογένεια μου, στο Γιβραλτάρ κοντά στην Ισπανία όπου ετοιμάζω και τα επόμενα μου βήματα. Ακολούθησα κάποια μαθήματα και στα σκαριά είναι να γίνω τεχνικός διευθυντής. Προετοιμάζω το έδαφος για το τι θα κάνω αφού σταματήσω το ποδόσφαιρο. Ίσως στο μέλλον να επιστρέψω και στην Κύπρο. Στο ποδόσφαιρο πότε δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί».
Αν παρακολουθεί το κυπριακό πρωτάθλημα;
«Φυσικά παρακολουθώ, ειδικά την ΑΕΛ. Μου αρέσει να παρακολουθώ τις ομάδες που είχα παίξει στο παρελθόν κι έχω ακόμη κάποιους φίλους στην ΑΕΛ. Ήμασταν τέσσερα χρόνια μαζί με τον Νταβόρ (Ζντραφκόφσκι). Η ΑΕΛ είναι μια μεγάλη ομάδα στην Κύπρο, η κατάσταση μπορεί να μην είναι η καλύτερη τώρα, αλλά δεν παύει να είναι καλή ομάδα».
Αν έχει επαφές με συμπαίκτες του από την ΑΕΛ:
«Διατηρώ πολλές επαφές με ανθρώπους στην Κύπρο, έχω πολλούς φίλους εκεί. Είναι πολύ σημαντικό το ότι σε θυμούνται και τους θυμάσαι, αυτό σημαίνει ότι εκτός από καλός ποδοσφαιριστής είσαι και καλός άνθρωπος κι αυτό έχει σημασία για εμένα».
Για το Παγκόσμιο Κύπελλο που κατέκτησε η Ισπανία και τον Βοζίνια:
«Πρώτα απ’όλα, είμαι πολύ χαρούμενος για τον Βοζίνια, το άξιζε γιατί έζησε πολλά στη ζωή του. Ήμασταν τέσσερα χρόνια μαζί στην ΑΕΛ και ήταν απόλυτα επαγγελματίας και καλός άνθρωπος. Κάθε μέρα στην προπόνηση έβλεπα την ποιότητα του. Όταν δουλεύεις τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα, είτε νωρίς, είτε αργότερα στη ζωή σου. Είναι 41 ετών και δείχνει ότι πάλεψε για το όνειρο του.
Όσον αφορά την Ισπανία που κατέκτησε το Παγκόσμιο, είχε πολύ καλούς ποδοσφαιριστές. Είναι μια πολύ καλή γενιά νεαρών και πιστεύω ότι στα επόμενα 7-10 χρόνια θα είναι στην κορυφή. Παίζουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο πολύ καλά και είμαι περήφανος γι’ αυτούς».
Πώς βλέπει το ζευγάρι Ομόνοια - Λίνκολν; Οι διαφορές στα πρωταθλήματα των δύο χωρών;
«Υπάρχουν πολλά διαφορετικά πράγματα. Εγώ ήρθα εδώ σε μία μεγάλη ομάδα της St Joseph’s μαζί με την Λίνκολν είναι οι κορυφαίες στο Γιβραλτάρ και παλεύουν για το πρωτάθλημα. Η Λίνκολν βέβαια έχει περισσότερη ιστορία γιατί έχουν κερδίσει συνεχόμενα πρωταθλήματα τα τελευταία χρόνια. Κάνουν καλά πράγματα και προσπαθούν να αναβαθμίσουν την ομάδα με σωστό τρόπο. Είναι απολύτως διαφορετικό γιατί εδώ παίζουν σε συνθετικό χλοοτάπητα, είναι πολύ δύσκολο στις προπονήσεις εάν όλη σου τη ζωή έπαιζες σε κανονικό γρασίδι. Είναι δύσκολο να προσαρμοστείς και δεν μπορείς να συγκρίνεις το πως παίζεις σε κανονικό γήπεδό με το πως παίζεις σε συνθετικό χλοοτάπητα. Αλλά στο ποδόσφαιρο υπάρχει πάντα το 50-50. Όλες οι ομάδες θα παλέψουν μέχρι τέλους για να πάρουν κάτι και να κάνουν τη ζωή σου δύσκολη. Νομίζω θα είναι δύο πολύ καλά ματς μεταξύ της Ομόνοιας και της Λίνκολν».
Αν θεωρεί ότι η Ομόνοια είναι το φαβορί:
«Νομίζω ότι η Ομόνοια έχει μεγάλες πιθανότητες να προχωρήσει.Πρέπει να πάρουν ένα καλό αποτέλεσμα στο Γιβραλτάρ, σε ένα δύσκολο γήπεδο με συνθετικό χλοοτάπητα. Δεν είναι εύκολο γιατί η Λίνκολν ξέρει το γήπεδο, ξέρει να παίζει εκεί. Πέρυσι προκρίθηκαν στην League phase του Conference League κι έγραψαν ιστορία αφού είναι κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί στο Γιβραλτάρ. Για εμένα το κλειδί είναι να πάρει καλό αποτέλεσμα η Ομόνοια στο Γιβραλτάρ και να πάνε στο ΓΣΠ να τελειώσουν την πρόκριση εκεί που είναι πιο δυνατοί».
Ποια θεωρεί ότι είναι τα μεγαλύτερα όπλα της Λίνκολν;
«Δεν τους είδα πολύ καλά φέτος γιατί είχαν και πολλές αλλαγές, άλλαξαν και προπονητή και τρόπο παιχνιδιού. Έχουν πολύ καλή ομάδα, χωρίς να ξεχωρίζει κάποιος ιδιαίτερα. Είναι ο ορισμός της ομάδας, δεν ξεχωρίζει κάποιος ατομικά αλλά τους χαρακτηρίζει ότι παλεύουν όλοι μαζί. Είχαν το 0-0 στον τελευταίο αγώνα κόντρα στην Μίαλβι κι έδειξαν ότι μπορούν να ανταγωνιστούν ανώτερες ποιοτικά ομάδες».
Ποιοι ποδοσφαιριστές της Λίνκολν μπορούν να κάνουν τη διαφορά;
«Για να είμαι ειλικρινής, όπως είπα, είναι μια ομάδα που λειτουργεί καλύτερα ως σύνολο. Αυτό τους κάνει να ξεχωρίζουν, το ότι δεν βασίζονται σε μία ομάδα. Περισσότερο ομαδική προσπάθεια παρά ατομική ποιότητα».
Ποια είναι η ατμόσφαιρα στα παιχνίδια του Γιβραλτάρ; Μπορεί η έδρα της Λίνκολν να επηρεάσει έναν αντίπαλο;
«Όχι, δεν μπαίνουν πολλοί οπαδοί στο γήπεδο. Όταν παίζουν απέναντι σε ευρωπαϊκές ομάδες, οι περισσότεροι οπαδοί είναι από τους αντιπάλους και δεν είναι οπαδοί σαν της Ομόνοιας, της ΑΕΛ και του ΑΠΟΕΛ. Δεν είναι το ίδιο, είναι εντελώς διαφορετικοί. Δεν νιώθεις την πίεση απέναντι στους οπαδούς της Λίνκολν».
Από την εμπειρία σου στην Κύπρο, θεωρείς ότι η Ομόνοια έχει την ποιότητα να περάσει, αρκεί να παρουσιαστεί σοβαρή;
«Πιστεύω πως αν δεν το πάρουν σοβαρά μπορεί να έχουν πρόβλημα, όπως και σε όλα τα παιχνίδια στο ποδόσφαιρο. Γι’ αυτό είναι όμορφο το ποδόσφαιρο. Αν η Ομόνοια περιμένει ότι θα έρθει και θα έχει εύκολο έργο, μπορεί να την πάθει. Πρέπει να έχει σωστή νοοτροπία και να μην έρθει στο Γιβραλτάρ θεωρώντας ότι μπορεί να πάρει την πρόκριση στον επαναληπτικό. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα, όπως τον αγώνα του Πράσινου Ακρωτηρίου με την Ισπανία όπου πολλοί περίμεναν η Ισπανία να κερδίσει 5-0, αλλά τελείωσε στο 0-0. Όταν δεν τρέχεις και δεν είσαι οργανωμένος στο παιχνίδι σου, όλες οι ομάδες μπορούν να σου κάνουν ζημιά».
Αν είναι ανοιχτός να επιστρέψει στην Κύπρο στο μέλλον, ίσως αφού τελειώσει και την καριέρα του:
«Φυσικά, είμαι ανοιχτός για μια νέα περιπέτεια. Μου λείπει η Κύπρος αφού ήμουν εκεί τέσσερα χρόνια και νιώθω καλά καθώς έχω πολλούς φίλους. Είναι όμορφη η ζωή εκεί στην Κύπρο. Η πόρτα μου είναι ανοιχτή για όλες τις χώρες στις οποίες έχω αγωνιστεί. Τώρα είμαι περισσότερο συγκεντρωμένος στο να επανέλθω μετά από μια εγχείρηση που είχα. Θέλω να παίξω ίσως ακόμη άλλα δύο χρόνια αφού νιώθω καλά, αλλά την ίδια ώρα σκέφτομαι και το μέλλον. Μπορεί να επιστρέψω σε κάποιο άλλο ρόλο με την εμπειρία που έχω από όλα αυτά τα χρόνια και με τα μαθήματα που έχω παρακολουθήσει, μπορώ να βοηθήσω».
Χορηγοί αποστολής MEGABETPLUS και VENI COOK & DINE & ALUMIL
