Σε έναν χώρο όπου τίποτα δεν είναι δεδομένο και η καριέρα ενός ποδοσφαιριστή μπορεί να ανατραπεί από τη μια στιγμή στην άλλη, η προετοιμασία για την επόμενη μέρα δεν αποτελεί επιλογή, αλλά αδήριτη ανάγκη.
Ο Νικόλας Εγγλέζου βίωσε αυτή την πραγματικότητα νωρίς, όταν αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση μόλις στα 31 του χρόνια. Κι όμως, η ιστορία του δεν σταματά εκεί. Αντίθετα, ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο εντός του ποδοσφαίρου που τόσο αγαπάει.
Αφού έκανε τα πρώτα του βήματα στις ακαδημίες Campus Sportivo και του Απόλλωνα, καθώς και στα τμήματα υποδομής της ΑΕΚ Αθηνών, υπέγραψε σε ηλικία 18 ετών το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τους «κιτρινόμαυρους», πραγματοποιώντας ένα παιδικό όνειρο. Πέρασε τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του στην ΑΕΚ Λάρνακας, ενώ αγωνίστηκε, επίσης, με επιτυχία σε Νέα Σαλαμίνα, Ανόρθωση, Άρη Λεμεσού, Δόξα και Καρμιώτισσα. Γνωρίζοντας, ωστόσο, ότι η πορεία του στα γήπεδα έχει ημερομηνία λήξης, φρόντισε έγκαιρα να «χτίσει» το αύριό του. Όπως ο ίδιος τονίζει, η απόφασή του να επενδύσει στην εκπαίδευση όσο ήταν ακόμη εν ενεργεία ποδοσφαιριστής αποδείχθηκε καθοριστική: «Τίποτα δεν είναι εξασφαλισμένο», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Μέσα από τη συνέντευξη που παραχώρησε στο γραφείο Τύπου του ΠΑ.Σ.Π., αναδεικνύεται η αξία των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Συνδέσμου, τα οποία, όπως επισημαίνει, αποτελούν το κυριότερο εφόδιο που πρέπει να εκμεταλλευτούν τα μέλη για το μέλλον τους. Μια τοποθέτηση που στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα ότι η επένδυση στη γνώση είναι η πιο ασφαλής «μεταγραφή» για τη ζωή.
Ποια είναι η θέση σου στην ΑΕΛ και ποια τα καθήκοντά σου;
«Στην ΑΕΛ πλέον είμαι σκάουτ στην πρώτη ομάδα και Chief Scout στις ακαδημίες. Γενικότερα, παρακολουθώ καθημερινά παίκτες για την ομάδα, ενώ είμαι και ο συνδετικός κρίκος πρώτης ομάδας και ακαδημίας για καλύτερη επικοινωνία και οργάνωση».
Αναγκάστηκες να σταματήσεις το ποδόσφαιρο πρόωρα στην ηλικία των 31 ετών λόγω τραυματισμού. Πόσο σημαντικό είναι για την ψυχολογία σου ότι έχεις μείνει κοντά στο άθλημα που αγαπάς;
«Κάποια πράγματα δεν έρχονται όπως τα περιμένουμε, αλλά ευτυχώς που είχα την δυνατότητα να μάθω πράγματα και να εξελιχθώ όταν ήμουν ακόμα ποδοσφαιριστής για να μπορώ να είμαι ακόμα στον χώρο του αθλήματος. Αυτό οφείλεται σε δύο σημαντικούς παράγοντες. Ο πρώτος είναι ότι είχα την όρεξη και την ωριμότητα να μπω στη διαδικασία να σπουδάσω σαν ήμουν ποδοσφαιριστής και ο δεύτερος είναι η ΑΕΛ Λεμεσού που με εμπιστεύτηκε και μου έδωσε τη δυνατότητα να κάνω αυτό που αγαπώ και ξέρω».
Η απόφαση να αποσυρθείς ήρθε κάπως ξαφνικά. Πόσο καθοριστικό ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι είχες θωρακιστεί ακαδημαϊκά μέσω των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του ΠΑ.Σ.Π. και είχες ήδη λάβει τα διπλώματα του αναλυτή ποδοσφαίρου και του σκάουτινγκ πέραν από αυτό του προπονητή;
«Χωρίς τα διπλώματα κανείς δεν ξέρει πως θα ήταν η συνέχεια μου μετά το ποδόσφαιρο και λόγω αυτών των διπλωμάτων είμαι στον χώρο του ποδοσφαίρου. Πάντα είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου το μετά το ποδόσφαιρο και αυτό μου έδωσε την όρεξη να μαθαίνω συνέχεια πράγματα και να βελτιώνομαι καθημερινά. Τα προγράμματα του Π.Α.Σ.Π είναι το κυριότερο πράγμα που πρέπει να εκμεταλλευτούν τα μέλη του, για το δικό τους μέλλον».
Το ποδόσφαιρο είναι ένας χώρος αφενός απρόβλεπτος και αφετέρου με ημερομηνία λήξης. Με βάση τη δική σου εμπειρία, ποιο μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους νεαρούς ποδοσφαιριστές και όχι μόνο;
«Δυστυχώς το ποδόσφαιρο έχει ημερομηνία λήξης αλλά χωρίς να γνωρίζεις το πότε. Το μήνυμα που θέλω να στείλω, είναι ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο και εξασφαλισμένο. Για τον λόγο αυτό, πρέπει συνέχεια να είμαστε προετοιμασμένοι για το μέλλον. Πρέπει ο καθένας μας να δημιουργεί τις βάσεις για το μέλλον, κυρίως στον χώρο του ποδοσφαίρου».
Πολλοί ποδοσφαιριστές ίσως να διστάζουν να ξεκινήσουν σπουδές γιατί θεωρούν ότι δεν έχουν χρόνο λόγω προπονήσεων και αγώνων. Εσύ πώς κατάφερες να βρεις την ισορροπία μεταξύ γηπέδου και μελέτης;
«Με τον τρόπο που λειτουργούν τα προγράμματα, θεωρώ ότι όποιος θέλει πραγματικά να εξελιχθεί μπορεί να βρει την ισορροπία. Θυσιάζεσαι για κάποια χρόνια αλλά οι γνώσεις που αποκτάς και οι προϋποθέσεις που δημιουργείς για το μέλλον, αξίζουν και με το παραπάνω. Εγώ προσωπικά, θυσιάστηκα για τουλάχιστον δύο χρόνια καταναλώνοντας πολλές ώρες σε μάθηση, αλλά ήταν κάτι που μου άρεσε και δεν φαινόταν δύσκολο. Εκτός αυτού, όσα έμαθα καθώς σπούδαζα, με βοήθησαν σε τεράστιο βαθμό και ως ποδοσφαιριστή».
Πόσο διαφορετικό φαίνεται το παιχνίδι από το «μικροσκόπιο» της ανάλυσης σε σχέση με την ένταση που ένιωθες ως παίκτης μέσα στο γήπεδο;
«Επειδή και σαν ποδοσφαιριστής έμπαινα σε διαδικασία να αναλύω τα παιχνίδια μου, θεωρώ ότι είμαι σε μία διαδικασία που ήμουν συνηθισμένος. Σίγουρα η ένταση σαν ποδοσφαιριστής είναι πολύ περισσότερη, αλλά το άγχος και η πίεση θεωρώ ότι είναι πολύ περισσότερη εκτός γηπέδου γιατί στην ουσία, το πόσο καλή δουλειά κάνεις, εξαρτάται κατά κάποιο τρόπο από άλλους. Όπως και στο σκάουτινγκ, οι επιλογές σου οφείλουν να σε δικαιώσουν και γενικότερα οι παίκτες που έχει η ομάδα σου, να μπορούν να ανεβάσουν το επίπεδο».
Ποιος είναι ο επόμενος μεγάλος στόχος του Νικόλα Εγγλέζου; Πού ονειρεύεσαι να δεις τον εαυτό σου στον χώρο του ποδοσφαίρου στο μέλλον;
«Δεν μου αρέσει να σκέφτομαι πολύ μακριά και θέλω να απολαμβάνω την κάθε στιγμή. Ο στόχος μου για την ώρα είναι να μπορώ να ανεβάζω καθημερινά το επίπεδο του εαυτού μου και μέσα από τη δουλειά μου να βοηθώ την ομάδα να ανεβαίνει επίπεδο. Το σκάουτινγκ και η ανάλυση είναι κάτι που μου αρέσει και αγαπώ ενώ και η προπονητική είναι κάτι που με ενδιαφέρει για το μέλλον. Γενικότερα, είμαι ένας άνθρωπος που θέλω να δίνω τα πάντα σε αυτό που με εμπιστεύονται να κάνω και να μπορώ να βελτιώνω εμένα και την ομάδα μέσα από τη δουλειά μου. Ότι καλό στο μέλλον, είναι καλοδεχούμενο».
