Χρήστος Ζαβός
Απολογούμαι που ποτέ δεν προέβλεψα ότι αυτή η ομάδα, μπορεί να σπάσει την τετράδα.
Που υποτίμησα τις όποιες δυνατότητες έχει, σε σχέση με τους αντιπάλους της. Ακόμη δεν μπορώ να δώσω εξηγήσεις, μα καμία σημασία δεν έχει!!!
Από την άλλη, επιθυμώ κάποιος να επικροτήσει την διαχρονική επισήμανση μου ότι ο Απόλλωνας Λεμεσού, έχει βαθιά μες στο dna του, το απρόβλεπτο, το αναπάντεχο, αυτό που καμία φορά φλερτάρει με το παράλογο.
Ποιος αλήθεια θυμάται παρόμοιο φαινόμενο, μ’ αυτό του φετινού Απόλλωνα;
Σερί νικηφόρων ματς και άλματα στην βαθμολογία, μπορεί να έχουν γίνει και από άλλες ομάδες τα τελευταία 20 χρόνια.
Ομάδα όμως, που ξεκίνησε καταστροφικά, που η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών της βρισκόντουσαν υπό αμφισβήτηση, που θα έβαζε επενδυτή και τελικά δεν μπήκε, που έδιωξε ένα δικό της παιδί, ως αποτυχημένο προπονητη, που μεγάλη μερίδα του κόσμου της επιθυμούσε ακόμη και την απόσυρση του προέδρου... και να πραγματοποιεί τέτοια πορεία, καμία άλλη.
Πες το ρέντα, πες το αύρα, πες το ικανότητα… χωρίς ούτε και μια νέα μεταγραφή στην ενδεκάδα της, αυτή η ομάδα που πριν από λίγους μήνες δεν μπορούσε να κερδίσει τον Ύψωνα μες στην έδρα της, ούτε και να επικρατήσει σε ντέρμπι πέραν της Πάφου εκτός, παίρνει παραμάζωμα κάθε αντίπαλο που βρίσκεται στο διάβα της.
Εντός, εκτός, παραδοσιακά ντέρμπι, νοκ άουτ στο κύπελλο… και απο το περασμένο Σάββατο, ντέρμπι Ευρώπης και για κάποιους πιο τρελαμένους, πρωταθλήματος!!!
Οι αρχαίοι Έλληνες, όντως επινόησαν την λογική, μα στην ποδοσφαιρική Κύπρο, μονάχα ο «θεός» Απόλλωνας γνωρίζει πως παραβιάζεται.
Δεν μπορώ ν’ αναλύσω, ούτε και ξέρω πως ο Απόλλωνας έχει γίνει μια ομάδα που σου δίνει την αίσθηση ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να σκοράρει και την ίδια ώρα σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν μπορείς να της βάλεις γκολ.
Δεν έχω εξήγηση πως ο Ζμρχάλ έγινε κανονικό αριστερό μπακ, ο Γκασπάρ δηλητηριώδη δεξί μπακ, οι Μπράουν- Λιούμπιτς απροσπέλαστοι χαμάληδες, ο Γκάρι από «δεκάρι» του καλοκαιριού, δεξί εξτρέμ πολυτελείας και ο Κουν συνεχιστής των μεγάλων «άσσων» που φόρεσαν τον «θεό» κάτω από τα γκολ ποστ.
Αδυνατώ να εξηγήσω και χωρίς καμία τάση υποτίμησης, πως ο Απόλλωνας, κερδίζει από τις αλλαγές των Σιήκκη και Βρίκκη, ενώ η ΑΕΚ μειονεκτεί ρίχνοντας στον αγώνα τους Ροντέν, Χάιρο, Χάμπο και Μουντραζίγια.
Αν όλα τα πιο πάνω και άλλα πολλά περισσότερα, χρειάζεται να προσεγγιστούν με μια βάση λογικής, δεν έχω παρά ν’ ανατρέξω σε μια φάση που ο τηλεοπτικός φακός, εστιάζει σε μια συζήτηση που είχαν ο Μάρκες και ο Λοσάδα.
Είμαστε στο 75ο λεπτό, ο Απόλλωνας απέχει λίγων λεπτών για να κάνει ίσως την πιο σημαντική του νίκη και ο προπονητής χαμογελαστός, με αυτοέλεγχο και με πρόσωπο απόλυτα ήρεμο, μεταφέρει οδηγίες στον επιθετικό του.
Ο Απόλλωνας, μια ομάδα που η ιστορία του βασίστηκε στις συναισθηματικές εξάρσεις, τον υπερβολικό ενθουσιασμό και τα ξεσπάσματα οργής, έχει στον πάγκο έναν προπονητή, η ψυχραιμία του οποίου είναι ολύμπια!!
Αυτή η σταθερότητα συναισθημάτων, η καθαρή σκέψη, η υπομονή, η αυτοπεποίθηση, ο ρεαλισμός που φαίνεται να διαθέτει τούτος ο «μάγος» από την Αργεντινή, έχουν μεταδοθεί στους παίκτες της ομάδας.
Δεν εξηγείται αλλιώς, αυτή η μεταμόρφωση!!!
Μόνο ο «θεός» ξέρει…
