Αλέξανδρος Βανέζος
Δεν ήταν καθόλου τυχαία η απόφαση της διοίκησης του Απόλλωνα να επενδύσει σημαντικά στην ανανέωση του Γιόζεφ Κβίντα μετά το τέλος της περσινής σεζόν. Ο Τσέχος στόπερ έχει εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς για την αμυντική λειτουργία των «κυανόλευκων» και το αποδεικνύει σχεδόν σε κάθε παιχνίδι.
Τα δύο παιχνίδια με την Μπραν αποτέλεσαν ίσως το καλύτερο παράδειγμα. Στη Νορβηγία ήταν από τους κορυφαίους της ομάδας του Λοσάδα, πραγματοποιώντας σημαντικές αναχαιτίσεις και δίνοντας λύσεις σε δύσκολες στιγμές.
Στη ρεβάνς της Λεμεσού, όσο βρισκόταν στον αγωνιστικό χώρο, αποτελούσε τον άνθρωπο που κρατούσε την αμυντική γραμμή σε ισορροπία. Όταν όμως αποχώρησε λόγω τραυματισμού, η εικόνα άλλαξε αισθητά. Ο Απόλλωνας έχασε τη συνοχή του στα μετόπισθεν και μέσα σε περίπου μισή ώρα δέχθηκε τρία γκολ, με την πρόκριση να κάνει φτερά.
Φυσικά, το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα και η ευθύνη δεν μπορεί να βαραίνει έναν ποδοσφαιριστή. Ωστόσο, υπάρχουν παίκτες που η παρουσία τους προσφέρει κάτι περισσότερο από μια απλή αγωνιστική λύση.
Ο Κβίντα είναι ένας από αυτούς. Και όσο ποιοτικές επιλογές κι αν διαθέτει ο Απόλλωνας στην άμυνα, η απουσία του Τσέχου αλλάζει τις ισορροπίες και στερεί από την ομάδα ένα σημαντικό κομμάτι της αγωνιστικής της σταθερότητας.
