Όταν η τακτική και η επιθετική διάθεση συνδυάζονται με την απόλυτη ατυχία, το αποτέλεσμα συχνά αδικεί την προσπάθεια που καταβάλλουν οι ποδοσφαιριστές στο γήπεδο. Ο ΑΠΟΕΛ δημιουργεί φάσεις, δοκιμάζει τα πόδια των ποδοσφαιριστών του και πιέζει σταθερά τους αντιπάλους του, όμως ο συντελεστής αποτελεσματικότητας επηρεάζεται από έναν αναπάντεχο σύμμαχο των αντίπαλων τερματοφυλάκων, τα δοκάρια.
Το στατιστικό στοιχείο που συνοδεύει τους «γαλαζοκίτρινους» στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος είναι πραγματικά αξιοσημείωτο. Σε μόλις πέντε αγωνιστικές υποχρεώσεις, ο ΑΠΟΕΛ έχει σημαδέψει συνολικά πέντε φορές τα αντίπαλα δοκάρια. Το αποκορύφωμα αυτής της ιδιότυπης «κακοδαιμονίας» καταγράφηκε στο χτεσινό παιχνίδι με τη Νέα Σαλαμίνα, όπου η ατυχία χτύπησε την πόρτα της ομάδας τρεις φορές. Αν σε αυτά προσθέσει κανείς τα δοκάρια που είχαν προηγηθεί στα παιχνίδια απέναντι στην ΑΕΚ και την ΑΕΛ, συμπληρώνεται ένα σκηνικό που σπάνια συναντά κανείς σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.
Από τη μια πλευρά, ο αριθμός αυτός επιβεβαιώνει πως ο ΑΠΟΕΛ βρίσκει τους τρόπους να πατάει περιοχή, να δημιουργεί φάσεις και να απειλεί τις αντίπαλες εστίες. Από την άλλη, όμως, η μπάλα φαίνεται πως παίζει τα δικά της παιχνίδια, στερώντας από την ομάδα πολύτιμα τέρματα που θα άλλαζαν την εξέλιξη και την ψυχολογία των αγώνων.
Το σύνθημα πλέον στις τάξεις των «γαλαζοκιτρίνων» είναι ξεκάθαρο, η ομάδα οφείλει να συνεχίσει να δημιουργεί με την ίδια ενέργεια, να σουτάρει με αυτοπεποίθηση και, αργά ή γρήγορα τα δοκάρια θα «σπάσουν» και οι προσπάθειες των ποδοσφαιριστών θα μετατραπούν σε καθαρά γκολ.
