Ένα δωδεκάλεπτο ήταν υπέραρκετο για να καταστρέψει ό,τι έχτισε η Ανόρθωση του Νέστορ Ελ Μαέστρο. Το πλάνο της δούλεψε, ο Ντα Κρουζ ταλαιπώρησε πολύ την άμυνα της Πάφου, τα μπακ-χαφ και οι αλληλοκαλύψεις των Κις και Χρυσοστόμου ήταν εναρμονισμένα στην ανασταλτική της λειτουργεία, για ένα όμως 45λεπτο.
Απ' το πρώτο σφύριγμα του Μενέλαου Αντωνίου στο δεύτερο ημίχρονο, μέχρι το 57' λεπτό όλα πήγαν στα σκουπίδια. Λες και το πρώτο ημίχρονο ήταν ένα άλλο παιχνίδι, με δύο άλλες ομάδες να αγωνίζονται. Το γκολ του Ζαγκέ με το ρολόι να δείχνει 45:25, αποσυντόνισε πλήρως την βαρωσιώτικη ομάδα. Λες και επαναλαμβανόταν το σενάριο του αγώνα με τη Νέα Σαλαμίνα, αφού το 1-0 σε εκείνο το παιχνίδι στο 45' επηρέασε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο το σύνολο του Ελ Μαέστρο.
Μέχρι το ρολόι στο «Freedom Αντώνης Παπαδόπουλος» να γράψει 56:24, το σκορ έγινε 3-1 για την Πάφο. Ποιός να το φανταζόταν; Το ματς είχε τελειώσει. Ακόμα κι αν μετά από αυτή την εξέλιξη, η «Κυρία» έφτιαξε φάσεις με τον πιο επικίνδυνο ποδοσφαιριστή της, τον Αλέσιο Ντα Κρουζ. Ακόμα κι αν μπορούσε να μειώσει και να ξανά βάλει την ομάδα του στο παιχνίδι. Δυστυχώς για την ίδια, αυτό που μετράει από το παιχνίδι, είναι το black out του δευτέρου ημιχρόνου που την έφερε σε τέτοιο σημείο, ανήμπορη να επιστρέψει.
Το, σχεδόν, αψεγάδιαστο πρώτο ημίχρονο πρέπει να το κρατήσει η Ανόρθωση, αλλά οφείλει να βελτιώσει αυτά τα κενά διαστήματα και τα λάθη που την «πληγώνουν» με τον χειρότερο τρόπο, σε κάθε δεύτερο ημίχρονο. Και αυτό δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει, διότι με εξαίρεση το παιχνίδι απέναντι στη Νέα Σαλαμίνα, δέχθηκε γκολ και από την ΑΕΛ, και από τον Απόλλωνα, και από το ΑΠΟΕΛ με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου.
Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη λοιπόν, παύει να είναι σύμπτωση.
