Ανδρέας Κονναρής
Η Ανόρθωση πάλεψε με όλες τις δυνάμεις της απέναντι σε έναν ανώτερο και εξαιρετικά επιθετικό Άρη, όμως στο τέλος έμεινε με την πικρία μιας οδυνηρής ήττας.
Η «Κυρία» στάθηκε με πειθαρχία στον αγωνιστικό χώρο, απορρόφησε την ασφυκτική πίεση των γηπεδούχων και χτύπησε στην αντεπίθεση, καταφέρνοντας να πάρει κεφάλι στο σκορ, μέσα από μία στατική φάση.
Όπως αναμενόταν, η ομάδα της Λεμεσού μπήκε δυνατά και έφτιαξε σωρεία ευκαιριών, σημαδεύοντας μάλιστα δύο φορές τα δοκάρια στο πρώτο ημίχρονο με τους Χαραλάμπους και Εφαγκέ.
Η Ανόρθωση άντεξε στους κραδασμούς, όμως στην επανάληψη η κατάσταση δυσκόλεψε, καθώς η τύχη τής γύρισε την πλάτη με τρεις διαδοχικές αναγκαστικές αλλαγές.
Οι Φουρτάδο, Μίντεντορπ και Σεργίου τέθηκαν νοκ-άουτ, διαλύοντας το αρχικό πλάνο. Ο Μπαράκ Ιτζχάκι αναγκάστηκε να καταφύγει σε εσωτερικές αλχημείες, επιστρατεύοντας τον Κις αρχικά ως επιτελικό μέσο και στη συνέχεια σε ρόλο δεξιού μπακ-χαφ.
Η συνοχή της ομάδας δοκιμάστηκε στα άκρα, ο Άρης βρήκε την ισοφάριση, όμως η Ανόρθωση επιχείρησε να αντιδράσει άμεσα. Το γκολ του Μάριου Ηλία στο 82’ θα μπορούσε να αλλάξει εκ νέου τις ισορροπίες, όμως το ακυρωθέν τέρμα άφησε αναπάντητο το ερώτημα για το πώς θα εξελισσόταν το ματς.
Παρά τις αντιξοότητες, η «Κυρία» έφτασε μια ανάσα από το να κρατήσει έναν βαθμό ο οποίος θα είχε τεράστια ψυχολογική αξία. Το γκολ του Μάτισικ στην εκπνοή έγραψε τον πιο σκληρό επίλογο. Η εμφάνιση έδειξε ομάδα που ξέρει να αμύνεται και να παλεύει, όμως οι απανωτές απουσίες αποδείχθηκαν ασήκωτο βάρος για το φινάλε.
