Χρήστος Ζαβός
Τελικά η ζωή στην οδό της τρέλας, είναι απλή. Λογική. Καθημερινή.
Το πολύ να πιστεύεις ότι ο Τσούκα είναι δεξί μπακ, ο Κόσκελα αδικημένος ή ότι ο Κέτσκες είναι πάσσαλος της ηλεκτρικής στις αγγλικές βάσεις.
Μια στραβοτιμονιά του Νατέλ και μια αλά Ζουλού φιγούρα του Μασέκο, έχουν πάει τον κόσμο αλλού. Σ’ άλλο επίπεδο. Σ’ άλλη διάσταση.
Εδώ πια, δεν είναι οδός, ούτε έχει τρέλα.
Εδώ πια είναι λεωφόρος μεγάλη σαν βουλεβάρτο και είναι τίγκα στον παραλογισμό.
Σε τούτη τη μεγάλη λεωφόρο, σ’ αυτό το κατακίτρινο βουλεβάρτο, ηχεί στ’ αυτιά σου το διαχρονικό «La Bamba» και στο καπάκι το Λεμεσιανό «Ισόβια».
Σε τούτο το βουλεβάρτο του παραλογισμού, ένας παίκτης που έκανε προπόνηση χθες με τον Ουεντραόγκο, αύριο προπονείται με τον Φαμπίνιο της Λίβερπουλ.
Μέχρι ν' αναθεματίσεις που παίζει ο Ιμανισιμουέ, ο Ιμανισιμουέ είναι ο Κέλλερ και ο Κέλλερ είναι ο Ιμανισιμουέ σε ομάδα της Σαουδικής Αραβίας.
Ξέρεις ότι θα σκοράρουν είτε ο Νατέλ, είτε ο Σίνγκ, κυρίως ο Σάβο και σκοράρει ο Νατέλ.
Μόλις όμως σκοράρει ο Νατέλ, τσακώνεσαι αν ο πύραυλος του είναι πιο καταστροφικός απ’ ότι του Παύλου Σάββα.
Οι πιο παλιοί βλέπουν τα μούσια του Μαρτίνς και νομίζουν ότι είναι το μουστάκι του Μαντζουράκη.
Η μπάλα μοιάζει με μπίλια φλίπερ, που κτυπά από δω και από κει και από το κάθετο, στο οριζόντιο και μετά από την φτέρνα στην σκωληκοειδίτιδα του Οτσόα για να βγει άουτ.
Γαμώ το, μες σε τούτο τον παραλογισμό ένας δισεκατομμυριούχος κάπου στο Ντουμπάι ή στο Μονακό ή οδηγώντας στο δρόμο του Τραχωνιού πληροφορείται από τον πρόεδρο ότι η ομάδα κέρδισε την Ομόνοια και ο Αυστραλός δεν ξέρει ποια είναι η Ομόνοια!!
Μπορεί να δεις παρέες που ξημεροβραδιάστηκαν ζαελιζόμενοι, με τον Ζουλού Μασέκο και όχι με τις κάσες μπύρας που ξεκίνησαν να πίνουν πριν η ομάδα μπει στο λεωφορείο για να πάει Λευκωσία.
Γαμώ τον παραλογισμό μου, προσεύχεσαι να είναι καλά ο κομμωτής του Τραμεντσάνι που έφερε τον Μπογκτάν που πριν από λίγο καιρό δεν τον ήθελε ούτε συγκάτοικος του.
Εκεί που λες η ομάδα δεν μπορεί, μπουκώνει και δεν μπορεί ν’ αλλάξει μια πάσα, μπαίνει ο Γκλάσβιτς και νομίζεις ότι είναι ο Τοράο και ο Μεντόγιεβιτς μαζί.
Στα χαρτιά μου έχω τον Μιλοσάβλεβιτς δεκάρι, άντε εξτρέμ και είναι αριστερός μπακ που αμύνεται του Μασούρα, του Ανδρέου και πιο μετά του Εβάντρο.
Αϊσιχτίρ πια κουράστηκα… τούτη η ομάδα που κέρδισε τον Άρη μετά από 190 χρόνια, έχασε από την Ανόρθωση μ’ ανατροπή, στο καπάκι μ’ ανατροπή κέρδισε ξανά τον Άρη και ακολούθως την Ομόνοια μετά από ένα αγώνα που διήρκησε όσο ο Τιτανικός με τον Ντι Κάπριο και την Κέιτ Γουίνσλετ.
Μες στο βουλεβάρτο του παραλογισμού, το ΓΣΠ που είναι συνυφασμένο με καημούς και πίκρες για κάθε μέλος της «κίτρινης φυλής», μετατρέπεται σε τοπίο που γεννά αναμνήσεις όμορφες με νίκες κόντρα σε ΑΠΟΕΛ και Ομόνοια.
Ρε δε πα να πουλήσει τον Σίνγκ, τον Ιμανισιμουέ ή το Νατέλ και μετά προσφορά ένα συν ένα τον Μασέκο με το μικρό Γάλλο που έφερε το αρπαχτικό Νταμάχου, ότι να είναι γίνει ας γίνει.
Χθες τσακωνόντουσαν γιατί πουλήθηκε ο Κέλλερ και λίγους μήνες πριν κάποιοι απειλούσαν τους παίκτες ότι αν χάσουν στην παράταση με τον Εθνικό Λατσιών δεν θα γυρίσουν Λεμεσό.
Τότε σ’ εκείνο το ντεμπούτο του Μάρτινς που η ομάδα στο παρά κάτι πέρασε… για να βρεθεί εδώ!! Στο βουλεβάρτο του παραλογισμού!!
Και «La Bamba» και «Ισόβια» και στην «Οδό της τρέλας»!!! Και Ζουλού!!
