Χρήστος Ζαβός
Καλή είναι αυτή η αναμπουμπούλα. Δημιουργεί πίεση και η πίεση είναι στοιχείο ζωτικής σημασίας για μια ομάδα που θέλει να θεωρείται μεγάλη.
Οι ομάδες μικραίνουν, όταν κανείς δεν ασχολείται με δαύτες.
Το θέμα δεν είναι η αναμπουμπούλα, αλλά το περιεχόμενο της.
Άμα δηλαδή κάποιος ξεκινά από την ήττα με τον Απόλλωνα και μέσω της απόλυσης του προπονητή, απαιτεί και την παραίτηση της διοίκησης, τότε μάλλον κάτι δεν πάει καλά με την ζωή του.
Δεν εξηγείται διαφορετικά!!
Δεν μπορεί μονοκοπανιά, να φύγουν όλοι και να μείνεις εσύ με το κινητό, να κάνεις κουμάντο στην ομάδα.
Είναι καιρός να ωριμάσουμε. Και σαν κόσμος και σαν δημοσιογράφοι και οι διοικούντες . Εννοείται και ο προπονητής.
Ούτε και σε μένα αρέσει ο Μάρτινς και ο τρόπος που διαχειρίζεται την ομάδα. Και ας του αναγνωρίζουμε ένα σωρό ελαφρυντικά.
Τη λειψή ποιότητα του ρόστερ, ότι η ομάδα που βρήκε απέχει από τη φιλοσοφία του, τις πωλήσεις παικτών που προέκυψαν και αποδυνάμωσαν το σύνολο, τις λανθασμένες εκτιμήσεις του χειμώνα και πάει λέγοντας.
Από κει και πέρα, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ότι δεν έβαλε τον Σάβο ή γιατί άργησε να κάνει αλλαγές με τον Απόλλωνα.
Το σημαντικότερο μειονέκτημα του είναι ότι μοιάζει δύσκαμπτος. Είτε παίζει με τον Ύψωνα, είτε με την Ομόνοια στο ΓΣΠ, τίποτα δεν διαφοροποιείται.
Μίκρυνε το ρόστερ, βασικοί του παίκτες κάηκαν και κυρίως δεν κατάφερε να προσθέσει τίποτα καινούργιο απ’ αυτό που ο ίδιος κατασκεύασε.
Καμία βελτίωση στο κράτημα της μπάλας, καμία ανάπτυξη πέραν αυτής του Κονσεϊσάο από δεξιά, καμία συμμετοχή των χαφ στο δημιουργικό κομμάτι, η άμυνα τρυπιέται με την μια, οι αλληλοκαλύψεις δεν βελτιώνονται, στα στημένα παραμένει αδύναμη, ούτε καν παρενέβη στη διόρθωση της τρύπας Οτσόα.
Γενικώς η ομάδα ξέρει να κάνει μονάχα δύο πράγματα.
Να κρατά παθητική στάση δίνοντας την μπάλα στον αντίπαλο και να βγαίνει στην κόντρα.
Ομολογουμένως δηλητηριώδεις κόντρες, αυτό άλλωστε είναι και το μεγάλο ατού της ομάδας.
Πάνω σ’ αυτό κιόλας βασίζεται για να υλοποιήσει στόχους.
Λίγο ο Νατέλ, λίγο ο Σίνγκ, σίγουρα ο Σάβο, γιατί όχι και ο Μασέκο ή ο Κονσεϊσάο… να βοηθήσει ο θεός της «κίτρινης φυλής» και να πάει να πάρει το όγδοο.
Η κριτική όμως είναι αυτή. Σκληρή μεν, μα όχι μηδενιστική.
Ένα πράγμα ο εντοπισμός των λαθών και των αδυναμιών και άλλο πράγμα οι αναθεματισμοί και η απόρριψη των πάντων.
Η αποδόμηση και κυρίως η απόλυση του Μάρτινς, δεν εξυπηρετεί τίποτα.
Πρώτο γιατί καταρρίπτεις ένα ακόμη πρότζεκτ, για το οποίο κιόλας επένδυσες λεφτά, φέρνοντας τον από την Άχνα.
Δεύτερο, γιατί τα μειονεκτήματα που έχει ο Μάρτινς είναι αναγνωρίσιμα απ’ όλους, συνεπώς το να τον διώξεις, είναι ωσάν και αναιρείς τον εαυτό σου.
Τρίτο, γιατί εκμηδενίζεις την όποια πιθανότητα η ομάδα να επαναλάβει εμφανίσεις που πραγματοποίησε με τον Μάρτινς.. και πάνω σ’ αυτό ελπίζεις να πάρεις το κύπελλο.
Τέταρτο. Το να διώξεις έναν ακόμη προπονητή, είναι ωσάν και δεν έχεις μάθεις από τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν.
Με τα καλά και τα κακά του, ο Μάρτινς κέρδισε το δικαίωμα να τελειώσει την όποια προσπάθεια που ο ίδιος ξεκίνησε με την Ομόνοια και τον Άρη στο κύπελλο.
Δεν εξυπηρετεί τίποτα και κανένα η φυγή του. Μονάχα αυτούς που τζογάρουν και τραβούν λαχεία, απολύοντας και φέρνοντας προπονητές.
‘Ή αυτούς που ικανοποιούνται τρώγοντας προπονητές, μέσω Face book, ραδιοφώνων και πληκτρολογίων.
Ο Μάρτινς και η ομάδα χρειάζονται στήριξη ενόψει των δύο ημιτελικών, γιατί όχι και για τον τελικό.
Η κριτική ορθώς γίνεται. Ο αναθεματισμός και οι καταδίκες, κακώς!!!
Τόσο απλά!!
