Ο άσος της ΑΕΛ, Θαμπέλο Μασέκο, σκόραρε το νικητήριο τέρμα για την Νότια Αφρική στον αγώνα με την Νότια Κορέα, γκολ το οποίο έστειλε την εθνική του στην φάση των 32 για το Μουντιάλ.
«Goal for South Africa! Goal for all Africa!» φώναζε ο δημοσιογράφος Πίτερ Ντρέιρι όταν ο Σιφιού Τσαμπαλάλα τίναζε τα δίχτυα του Μεξικού στην πρεμιέρα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής.
Πέρασαν 5.858 μέρες που μεταφράζονται σε σχεδόν 16 χρόνια από τότε. Το γήπεδο της Μοντερέι στο Μεξικό βάφεται στα χρώματα της «Bafana-Bafana» καθώς η χώρα γράφει τη δική της ιστορία κόντρα στη Ν. Κορέα. Ένα 22χρονο αγόρι σκοράρει και χαρίζει τη νίκη που στέλνει τους Νοτιοαφρικανούς στην επόμενη φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, βγάζοντας εκατομμύρια κόσμο στους δρόμους.
Η ατάκα που είχε πει το 2010 εκείνος ο σχολιαστείς, ζωντανεύει ξανά στο πρόσωπο του Θάπελο Μασέκο που χάρη στο δικό του τέρμα, η Νότια Αφρική ανανέωσε την παραμονή της στη διοργάνωση και απέφυγε το check out από τη φάση των ομίλων, πετώντας εκτός την Τσεχία και μεταφέροντας το άγχος στη Ν. Κορέα για την 3η θέση.
Το Gazzetta σας συστήνει τον 22χρονο εξτρέμ που μέχρι και πριν δύο χρόνια έδειχνε ότι δεν θα έχει μέλλον στο ποδόσφαιρο παρότι αγωνιστικά θεωρούνταν ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της χώρας μέχρι που η ΑΕ Λεμεσού τον... έσωσε.
Και όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι...
«Δεν ξέρω καν πότε ξεκίνησε... αλλά τελευταία είναι σαν η φωτιά μέσα μου να σβήνει... Ακόμα προπονούμαι σαν η ζωή μου να εξαρτάται από αυτό, ακόμα ξεπερνάω κάθε κουρασμένο μυ, κάθε πνευματική μάχη, αλλά μέσα μου νιώθω άδειο. Το παιχνίδι που κάποτε φώτιζε την ψυχή μου τώρα είναι διαφορετικό, πιο βαρύ, πιο κρύο.
Είναι ένα παράξενο είδος πόνου, να δίνεις όλα όσα έχεις ακόμα και νιώθεις αόρατος. Λες στον εαυτό σου να συνεχίσει, αλλά κάθε μέρα σε καταβάλλει, η αυτοπεποίθησή σου αρχίζει να καταρρέει, η χαρά σου ξεθωριάζει και το άτομο που ήσουν κάποτε μοιάζει με μια ανάμνηση που δεν μπορείς πια να φτάσεις.
Η πείνα, ο ενθουσιασμός, η αγάπη για τη δουλειά, όλα αυτά χάνονται κομμάτι-κομμάτι. Τώρα η ελπίδα μοιάζει με κάτι μακρινό στο βάθος και αναρωτιέμαι αν θα ξαναγυρίσω ποτέ σε εκείνο το μέρος. Έτσι είναι να χάνεις τη σπίθα σου και το πιο δύσκολο κομμάτι; Να εξακολουθείς να εμφανίζεσαι κάθε μέρα, προσευχόμενος να τη βρεις ξανά».
Μόλις ένας χρόνος έχει περάσει από το συγκεκριμένο μήνυμα του Φάπελο Μασέκο. Ήταν μόλις 21 ετών όταν από μεγάλο ταλέντο της χώρας, έχει καταλήξει να παίζει από ελάχιστα έως καθόλου στην μεγάλη δύναμη του πρωταθλήματος, την Μαμελόντι Σαντάουνς. Η ψυχολογία του έπεσε κατακόρυφα και η χαρά του ποδοσφαίρου άρχισε να... ξεθωριάζει μέσα του.
Το μήνυμα αυτό έπεσε σαν κεραυνός στο ποδόσφαιρο της χώρας καθώς ο Μασέκο ήταν η «ελπίδα» για το μέλλον. Για κάτι καλύτερο. Ο δανεισμός ήταν μονόδρομος και ο προορισμός για την περσινή χρονιά ήταν η Κύπρος και η ΑΕ Λεμεσού. Εκεί όπου αναγεννήθηκε.
Δεν έκανε την τοπ σεζόν αφού σκόραρε μόλις δύο φορές αλλά πήρε παιχνίδια στα πόδια του, βρήκε ξανά ρυθμό, ολοκλήρωσε τη χρονιά με 15 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και κάπως έτσι μπήκε στις τελικές επιλογές της Νοτίου Αφρικής για τα τελικά του Μουντιάλ στις ΗΠΑ.
Δεν έπαιξε στην πρεμιέρα με το Μεξικό αλλά μπήκε στην εντεκάδα κόντρα στην Τσεχία ελέω των δύο αποβολών στο πρώτο ματς. Έπεσε τον Ούγκο Μπρος και εκείνος τον χρησιμοποίησε στο βασικό σχήμα και κόντρα στη Ν. Κορέα, όπου έγραψε το όνομά του στην ιστορία της ομάδας.
Το μπάνερ δείχνει το 53ο λεπτό όταν ο Μασέκο κοντρόλαρε την μπάλα και εκτέλεσε τον αντίπαλο πορτιέρε μέσα στην περιοχή, δημιουργώντας τον απόλυτο πανικό στις εξέδρες για τη Ν. Αφρική. Ο 22χρονος εξτρέμ μετατράπηκε σε εθνικό ήρωα για τους «Bafana-Bafana» και έστειλε την ομάδα του στους «32» της διοργάνωσης, κάνοντας τη δική του αναγέννηση μέσα στα γήπεδα.
Και σε μία άκρη, ο Πίτερ Ντρέιρι ψιθυρίζει ξανά τη διάσημη ατάκα που, όπως είχε παραδεχθεί και ο ίδιος, είναι η κορυφαία στην καριέρα του.
Πηγή: gazzeta.gr
