Στον ΣΠΟΡ FM 95 και στην εκπομπή «Πίσω από την Βιτρίνα» με τον Θεόδωρο Τσιολάκη μίλησε η Μαρίνα Αζίνου, αθλήτρια του τζούντο που πήρε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο κύπελλο Κ21 στην Τυνησία.
Για τα δύο μετάλλια που χάρισε στην Κύπρο και την εμπειρία στην Τυνησία: «Ήταν δύσκολοι αγώνες για αρχή του 2026. Ήταν η διοργάνωση δύσκολη. Έχω να πω ότι αυτά τα δύο μετάλλια τα χρειαζόμουν για να ανεβώ και στην κατάταξη στο νούμερο 13 στον κόσμο. Είχε ποικιλία από αθλητές στη διοργάνωση, από άλλες χώρες».
Για το χρυσό στο Κ21: «Ήταν η πρώτη μου μέρα στην Τυνησία. Δεν ήταν εύκολο, ειδικά ο τελικός με την Αιγύπτια. Κάθε αγώνας έχει rankings ήμουν κάπου μέσα στη μέση και στους άντρες/γυναίκες και στο Κ21. Δεν με υπολόγιζαν. Έκανα την έκπληξη».
Για το κυπριακό τζούντο: «Είναι δύσκολο ειδικά στην Κύπρο ένας αθλητής να καταφέρει κάτι. Λόγω του ότι είμαστε νησί. Στην Κύπρο δεν έχουμε ποικιλία από αθλητές. Η εθνική μας είμαστε 5 κορίτσια. Εγώ που θέλω να κάνω ψηλό ανταγωνισμό πρέπει να πληρώνω και να πηγαίνω εξωτερικό για να προπονούμαι».
Για τους χορηγούς: «Δεν ακουγόμαστε πολύ σαν αθλητές. Αν και οι επιτυχίες μας είναι πολύ σημαντικές. Είμαστε ένας αριθμός αθλητών που κάνουμε σοβαρές επιτυχίες και δεν αναγνωρίζονται. Το κυρίαρχο άθλημα στην Κύπρο είναι το ποδόσφαιρο. Σε άλλες χώρες οι αθλητές του Τζούντο αναγνωρίζονται και επιβραβεύονται και έτσι βρίσκουν και χορηγούς. Υπάρχουν κάποια σχέδια του ΚΟΑ με κάποια ποσά κάθε χρόνο, για τον εξοπλισμό, αγορά στολών ή για ταξίδια. Αλλά εκείνο το ποσό δεν είναι αρκετό για να γίνει κάποιος πρωταθλητής. Αν δεν έχεις υποστήριξη από την οικογένεια δεν μπορείς να κάνει κάτι».
Για την Κύπρο: «Κάθε φορά που βγαίνουμε στο βάθρο νιώθουμε περηφάνια. Είναι μεγάλη τιμή. Αλλά πιστεύω αν ήμουν αθλήτρια ποδοσφαίρου ή κάποιο άλλο άθλημα να είχα περισσότερη αναγνώριση. Αυτό είναι το τελευταίο, αλλά ένα παιδί που θέλει να ξεκινήσει τζούντο βλέπει ότι δεν είναι αρκετό».
Για το μέλλον: «Το μεγάλο όνειρο είναι οι Ολυμπιακοί το 2028 στο Λος Άντζελες. Το 2026 θα πάω σε αρκετούς αγώνες για να πάρω πόντους για τους Ολυμπιακούς. Έχω μεγάλη στήριξη από τον πατέρα μου, και οικονομική και ψυχολογική υποστήριξη. Βοηθούν και οι προπονητές μου. Εγώ σαν αθλήτρια προσπαθώ να φτάσω σε ψηλό επίπεδο. Δεν μπορώ να δουλεύω να σπουδάζω και να αγωνίζομαι. Το οικονομικό κομμάτι πρέπει να το χειρίζεται κάποιος άλλος».
