Στον ΣΠΟΡ FM95 και στην εκπομπή "Πίσω από την Βιτρίνα" με τον Θεόδωρο Τσολάκη μίλησε ο Απόστολος Παρέλλης, ο οποίος ανακοίνωσε το τέλος της αθλητικής του καριέρας.
Αναλυτικά:
Για το γεγονός και την απόφαση του να ολοκληρώσει την αθλητική του καριέρα: «Έπρεπε να πάρω αυτή την απόφαση. Είχα αρκετά και τηλεφωνήματα και μηνύματα από το εξωτερικό. Τόσα χρόνια έκανα αρκετούς φίλους, γνώρισα αρκετό κόσμο. Ήταν μια απόφαση που έπρεπε να την πάρω, στόχος μου ήταν να πάω το 2024 για ακόμη μια φορά στους Ολυμπιακούς για μια θέση δεν πήγα. Ήμουν στο 33 από τους 32. Το 2025 ήταν μια δύσκολη χρονιά, Ήταν μια απόφαση που έπρεπε να την πάρω. Αποφάσισα ότι δεν θα κάνω μια χρονιά απλώς για να την κάνω, έπρεπε να είμαι αφοσιωμένος στο 100%».
Για τους 19 συνεχόμενους παγκύπριους τίτλους: «Εντάξει δεν το περίμενα όταν ξεκίνησα, όμως είναι σίγουρα ξεχωριστό»
Το μυστικό της επιτυχίας: «Αυτό που έκανα το έκανα με αγάπη. Ήμουν αφοσιωμένος. Ήξερα τι έπρεπε να κάνω και ήμουν σαν ένα ρομπότ ας πούμε. Είχα αυτή την σταθερότητα και κρατούσα το ίδιο μοτίβο».
Για το όταν ξεκίνησε και τι θυμάται: «Ξεκίνησα στο Μακάρει τις πρώτες μου προπονήσεις στην δισκοβολία. Ένιωσα κάτι να με ελκύει σε αυτό. Όταν αγωνίστηκα στους πρώτους μου αγώνες γυμνασίων στην Λευκωσία κέρδισα και μου έδωσε το κίνητρο να συνεχίσω».
Πόσο εύκολο είναι να το πράξει αυτό κάποιος στην Κύπρο: «Πιο παλιά ήταν πιο δύσκολο. Τώρα θεωρώ ότι υπάρχει βοήθεια και από τις ομοσπονδίες. Ο Αθλητισμός στην Κύπρο έχει ανέβει. Όταν δεν έχεις την στήριξη από την οικογένεια είναι δύσκολο, χρειάζεται χρόνο, θυσίες, χάνεις κάποιες στιγμές αυτή είναι η δυσκολία στον αθλητισμό».
Για τις διακρίσεις του σε διεθνές επίπεδο: «Είναι αναμνήσεις καλές και κακές από κάποιους αγώνες ή τραυματισμούς. Η αλήθεια κάθε χρόνο έβαζα καινούργιους στόχους και ήθελα να είμαι υγιής και να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό πάντα»
Για την 8η θέση στους Ολυμπιακούς του Ρίο: «Θεωρώ ότι ήταν η καλύτερη μου διάκριση ναι, δεν υπάρχει κάτι που να συγκρίνεται με τους Ολυμπιακούς».
Για την στήριξη που είχε: «Μέχρι να βγάλω άδεια ήταν πάντα δίπλα μου οι γονείς μου να με πέρνουν στις προπονήσεις, όπως και μετά να με παρακολουθήσουν να με στηρίξουν. Η γυναίκα μου ήταν πάντα δίπλα μου. Πολλά άτομα με την σκέψη τους με στήριζαν, πάντα ήθελα να κάνω κάποιους χαρούμενους».
Για τον κόουτς Κώστα Σταθελάκο που έφυγε από την ζωή: «Τον γνώρισα το 2007 σε ένα ευρωπαϊκό Κ23, ήταν και ο κουμπάρος μου βάφτισε τον γιο μου. Ήμασταν φίλοι όχι απλώς προπονητής και αθλητής. Από το 2016 και έπειτα ήθελα να αρχίσει την προπονητική καριέρα, φάνηκαν κάποια πράγματα με τα στάνταρ που ήθελα να βάλω κι εγώ. Μαζί κάναμε την διαφορά και ήρθαν ακόμη περισσότερες επιτυχίες. Όπως το παγκύπριο ρεκόρ, τα μετάλλια σε Μεσογειακούς και Κοινοπολιτειακούς μετά ήρθε η απώλεια του που στοίχισε».
Αν θα άλλαζε κάτι από την καριέρα του: «Δεν θα άλλαζα κάτι σε θέμα αθλητικών επιτυχιών, ο χρόνος να γυρνούσε πίσω μακάρι να ερχόταν ο Κώστας πίσω».
Για την επόμενη μέρα: «Είχα πάρει κάποιες αποφάσεις, από πέρσι που ήμουν παράλληλα και προπονητής. Έχω κάποια νεαρά παιδιά με μέλλον, φαίνεται ότι προς την προπονητική θα προχωρήσω και το μέλλον θα δείξει αν έρθει κάτι άλλο».
Αν υπάρχει ένας νέος Απόστολος Παρέλλης στη νέα γενιά: «Υπάρχει θέληση, σίγουρα στα επόμενα χρόνια κάποιος θα βγει. Τα ρεκόρ είναι για να σπάνε. Κάποιος άλλος θα έρθει θα δουλέψει περισσότερο και έτσι μόνο πετυχαίνει».
«Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους ήταν δίπλα μου, οικογένεια, τη γυναίκα μου, ομοσπονδίες, το ΓΣΠ, όλους τους φίλαθλους που είδαν τους αγώνες μου».
