Παντελής Παντελή
Υπάρχουν ποδοσφαιρικές διαδρομές που δεν στρώνονται με κόκκινα χαλιά, αλλά χτίζονται μέσα από δουλειά, υπομονή και επιμονή.
Μία τέτοια είναι και αυτή του Ιάσωνα Πική, ο οποίος το βράδυ της 12ης Νοεμβρίου έζησε την πιο ξεχωριστή στιγμή της μέχρι τώρα καριέρας του, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του με την Εθνική Ανδρών και συνδυάζοντάς το με γκολ!
Στα 26 του χρόνια, ο Κύπριος επιθετικός από τις Βρυσούλλες έχει διανύσει αρκετά διαφορετικά μονοπάτια στο εγχώριο ποδόσφαιρο. Νέα Σαλαμίνα, Ξυλοτύμπου, Ομόνοια 29ης Μαΐου, Ακρίτας Χλώρακας και Ολυμπιακός Λευκωσίας αποτέλεσαν σταθμούς στην πορεία του, πριν πάρει το περασμένο καλοκαίρι την απόφαση να δοκιμάσει την τύχη του στο εξωτερικό, φορώντας τη φανέλα της Πιούνικ Ερεβάν.
Η επιλογή αυτή αποδείχθηκε καθοριστική. Ο Πικής προσαρμόστηκε γρήγορα στις νέες συνθήκες και άρχισε να βρίσκει με συνέπεια τον δρόμο προς τα δίχτυα, μετρώντας ήδη 12 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Οι εμφανίσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες από τον Άκη Μάντζιο, ο οποίος του έδωσε την ευκαιρία να φορέσει για πρώτη φορά το εθνόσημο σε επίπεδο Ανδρών.
Και το ποδοσφαιρικό σενάριο δεν θα μπορούσε να είναι πιο όμορφο! Το ντεμπούτο του ήρθε στο Ερεβάν, την πόλη όπου αγωνίζεται πλέον με την Πιούνικ, απέναντι στην Αρμενία. Μάλιστα, ο ομοσπονδιακός τεχνικός τον εμπιστεύτηκε στο αρχικό σχήμα και ο 26χρονος επιθετικός χρειάστηκε μόλις εννέα λεπτά για να συστηθεί με τον καλύτερο τρόπο. Με δικό του γκολ άνοιξε το σκορ, βάζοντας την Κύπρο μπροστά, σε ένα παιχνίδι που ολοκληρώθηκε ισόπαλο 1-1 και χάρισε στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα τη δεύτερη θέση του ομίλου.
Μετά το τέλος της αναμέτρησης, ο ίδιος δεν έκρυψε τη χαρά του, μιλώντας τόσο για το προσωπικό του επίτευγμα όσο και για τον βαθμό της ομάδας, ενώ ευχαρίστησε τον προπονητή για την εμπιστοσύνη που του έδειξε.
Για τον Πική, λοιπόν, το βράδυ στο Ερεβάν θα μείνει αξέχαστο. Από τις διαδρομές της Β' Κατηγορίας και τα κυπριακά γήπεδα, στην πρώτη του συμμετοχή με την Εθνική Ανδρών και ένα γκολ στο ιστορικό ντεμπούτο.
Μια δικαίωση για την προσπάθειά του και, κυρίως, μια υπενθύμιση πως στο ποδόσφαιρο η επιμονή μπορεί να σε οδηγήσει εκεί όπου κάποτε απλώς ονειρευόσουν.
