Χρήστος Ζαβός
Δεν περίμενες να διαβάσεις εδώ, ότι ο Βραζιλιάνος είναι κάτι περισσότερο από παίκτης.
Πηγάζει από την ιστορία του με την πράσινη φανέλα, το είπε ο εργοδότης του (Παπασταύρου), το βροντοφώναξε και ο Λαός, το βράδυ της Κυριακής, προκαλώντας ανατριχίλα ανάμεσα στη Λευκωσία και το υπερπέραν.
Ο Φαμπιάνο, δεν είναι απλά ένας τερματοφύλακας, είναι ένας top τερματοφύλακας. Είναι επίσης ηγέτης στα αποδυτήρια, σεβαστός στους αντιπάλους του και ταυτισμένος όσο λίγοι με το τριφύλλι στο στήθος.
Η περίπτωση του ενδέχεται να απασχολεί και τους Ομονοιάτες του μέλλοντος. Ότι δηλαδή ισχύει, για τον Ράουφμαν, που εξακολουθεί μετά από δεκαετίες να είναι σημείο αναφοράς.
Τέτοιο θα είναι και ο Φαμπιάνο.
Πέραν όμως της διάστασης αυτής, ο Λατίνος γίγαντας, είναι και μια μονάδα του ρόστερ.
Και ως τέτοια, αφού αποφάσισε να συνεχίσει, θα πρέπει να συνεκτιμηθεί η θέση του στην Ομόνοια, που προγραμματίζεται για τα επίπεδα του Τσάμπιονς Λίγκ.
Επί τούτου, δημιουργείται ένα πολύ σοβαρό και συνάμα καίριο ερώτημα.
Θα διατηρηθεί ως βασικός ή θα χρειαστεί να διαμορφώσουν την μετάβαση, φέρνοντας στην ομάδα, έναν πορτιέρο, ο ερχομός του οποίου θα σηματοδοτήσει την μετά- Φαμπιάνο εποχή;
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι απλή, καθότι πολλοί παράγοντες παίζουν ρόλο. Αν όμως ο στόχος είναι η ενίσχυση, τότε το δεύτερο σενάριο, μοιάζει πια, απαραίτητο.
Κακά τα ψέματα, ουδείς, θέλει ν’ απαλλαγεί από την ασφάλεια που παρείχε ο μεγάλος Βραζιλιάνος όλα αυτά τα χρόνια, μα κάποια δεδομένα, είναι αμείλικτα.
Ο αγαπημένος του «Λαού», πιάνει τα 39, έχει βεβαρυμμένο ιατρικό παρελθόν και η αυξανόμενη πίεση της χρονιάς , ενδέχεται να τον επιβαρύνει ακόμη περισσότερο.
Επί τούτου, η ανασυγκρότηση του τιμ των τερματοφυλάκων, είναι μάλλον αναπόφευκτη διαδικασία για τους ιθύνοντες της ομάδας.
Δυστυχώς η «αναβάθμιση» του Ουζόχο, ως βασικός, δεν μοιάζει να βρίσκεται σ’ αυτή την κατεύθυνση, αφού ο Νιγηριανός, αποδεικνύει ότι μπορεί να είναι πίσω από τον Φαμπιάνο, όχι όμως να είναι νέος Φαμπιάνο.
Όσον αφορά τον Κυριακίδη, αξιοπρεπής, με δεδομένη προσφορά, αλλά θα ήταν δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η Ομόνοια θα πάει στο Τσάμπιονς Λίγκ, έχοντας ως βασικό τον Κύπριο πορτιέρο ή ακόμη και ως δεύτερο, πίσω από τον ευπαθή Φαμπιάνο.
Με αυτά και με αυτά, η προοπτική της Ομόνοιας να εισαχθεί στη μετά- Φαμπιάνο εποχή, μοιάζει ρεαλιστική, όσο ποτέ, άλλοτε.
Η ανακατασκευή του επταετές (!!) πρότζεκτ των τερματοφυλάκων, υπό τον «εργολάβο» Ανδρέα Λουγκρίδη, μοιάζει πια αναγκαία.
Νοουμένου ότι ο Φαμπιάνο θα παραμείνει και συνάμα θα γίνει προσπάθεια για να διατηρηθεί στο ρόστερ ο Κυριακίδης, στη διαδικασία του φρεσκαρίσματος, δεν χωρά ο Ουζόχο, που είναι όμως ο μοναδικός που διατηρεί συμβόλαιο. Πιθανή αποχώρηση του, διευκολύνει το έργο όλων. Σ’ αντίθεση περίπτωση, η διοίκηση μάλλον θα πρέπει να παρέμβει.
Υπενθυμίζουμε ότι στο καρέ των τερματοφυλάκων, περιλαμβάνεται και νεαρός Παντελή Μιχαήλ, για τον οποίο έχουν να λεν ότι πρόκειται για σχέδιο δράσης, πολύ, πολύ ενδιαφέρον.
Πάντως η μετάβαση στην εποχή χωρίς Φαμπιάνο, είναι ένα τεράστιο εγχείρημα, με πολλές και σημαντικές πτυχές.
Πέραν της ψυχολογικής, θα χρειαστεί να δαπανηθεί ένα σημαντικό ποσό για να έρθει επάξιος αντικαταστάτης του.
Όποιος και να είναι αυτός, θα πρέπει να βαρούν σαν σίδερο τα γάντια του, για να κάνει τον Μπεργκ και τους Ομονοιάτες να ξεχάσουν στην ασφάλεια που τους παρείχε ο Φάμπι.
Άμα κιόλας κανείς σκεφτεί, ότι ο Φαμπιάνο θα βρίσκεται στον πάγκο, αφού αποφάσισε να μείνει, τότε η προσπάθεια αποκτά τεράστιο βαθμό δυσκολίας.
Ο Φαμπιάνο και ο Φαμπιάνο, μπορεί ν’ ακούγεται ως παράφραση του παλιού «τζιαι ο Ράουφμαν, τζιαί ο Ράουφμαν», αλλά αντανακλά πλήρως την πραγματικότητα.
Γιατί άλλη σημασία έχει ο Φαμπιάνο ως σύμβολο, άλλη ως εν ενεργεία τερματοφύλακας, άλλη ως το φάντασμα που θα στοιχειώνει την θέση για το μέλλον… και άλλος θα είναι ο τερματοφύλακας που θ’ αναλάβει κάποια φάση να τον αντικαταστήσει.
